ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Καὶ τὸ «Νενν δεἰεπίϊ Κύριε διευθυντά, Θὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ παρατηρήσω ὅτι τὸ πε- ριοδικό σας εἶναι, πιθανότατα, τὸ πρῶτο περιοδιχὸ διεθνῶς, ποὺ ἐδημοσίευσε ἄρθρα σχετικὰ μὲ τὸν ὀνομαζόμενο «πληροφοριακό αἰθέρω», δηλαδὴ ἕνα διαστριχὸ καὶ συμπαντιχὸ μὴ ὑλιχὸ αἰθέρα («Λαυ- λός», ᾿Ἰανουάριος 1999, τ. 205, σελ. 12962).᾿Αναφέ- ὦ τοῦτο διότι πρόσφατο τεῦχος τοῦ γνωστοῦ. ἀγγλικοῦ ἐπιστημονικοῦ περιοδικοῦ. «Νεν ϑαίοηιί5ι» (Νοέμόριος 3,200],᾿Αρ.2315) ἔχει ὡς κύ- ριόν του. θέµα τὶς σύγχρονες ἐπιστημονικὲς ἀντι- λήψεις περὶ τοῦ αἰθέρα ὡς «. «μιᾶς οὐσίας- φάντα- σμα ποὺ ἀλληλοσυνδέει τὰ πάντα μεταξύ τους». ᾿Αναφέρει ἐ ἐπίσης τὸ «γιατὶ ὁ Αϊνστάιν ἔχανε λά- θος οχετικὰ μὲ τὸν αἰθέρα». ᾿Αρθρογράφος τοῦ πε- φιοδιχοῦ εἶ" εἶναι ὁ διαχεχριμένος ἐ ἐπιστή μῶν καὶ συγ- γραφεὺς Ραιἱ Βανίες, γιὰ τὸν ὁποῖο ἔχει γράψει πα- λαιότερα ὁ «Δαυλός» (Ἰούλιος 1999, τ. 211, σελ. 13347.54). Κατὰ τὸν Ῥου] Ώανίος ὁ «νέος» αἰθέρας εἶναι μιὰ πραγματιχὴ ὁ συμπαντιχὴ οὐσία, ὁ «δα: ντικὸς αἰθήρ». Παρ᾽ ὅλον ὅτι τοῦ ἀποδίδει, ἐμμέ- δέχθηκε ὕπαρξη «αἰθέρος» σως, καὶ ἰδιότητες ἀύλου πληροφορίας, δὲν χρήσι- μοποιεῖ τὸν ὅρο .«πληροφοριακὸς α αἱ ἰθήρ». Ὁ «Δαυλὸς» ἔχει ἤδη γράψει γιὰ τὴν «χθαντιχὴ σύζευξη» καὶ τὴν «.. διάχυτη πληροφοριαχὴ χαὶ λογικὴ ἐπιχοινωνία χαὶ ἀλληλεπίδραση... μὲ τὴν ἔννοια τοῦ ξυνοῦ λόγου τοῦ Ἡραλλείτου..» (Ἰούλ. 1999, τ. 211. σελ. 13354). Ἑπομένως ὁ ὁ κόαντικὸς αἰθὴρ πολὺ ὁ ὀλίγον. διαφέρει ἀ ἀπὸ τὸν πληροφοριαχὸ αἰθέρα χαὶ τὸν. αἰθέρα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων φι- λοσόφων. Γιὰ τὸ ἴδιο ἀχριδῶς θέμα πολὺ ἐνδιαφέ- ρον εἶναι τὸ γενικώτερον ν ἄρθρο, τοῦ χ. Νιχ. Μακρῆ, ποὺ ἀναλύει τὴν «ὀντολογία τῆς. πληροφορίας» («Δαυλός», Νοέμόριος 2001, τ. 239, σ. 15341-4) στὸ πλαίσιο τῆς ἑλληνικῆς φιλοσοφίας καὶ τῶν προ- σφάτων ἐπιστημονικῶν θεωριῶν καὶ ἀντιλήψεων. Υ.Γ, Ἐσωκλείω φωτοτυπία τοῦ ἐξωφύλλου τοῦ. «Νενν ϑοϊθηιί5ι». Μὲ ἐκτίμηση Σπύρος Αλιπράντης Μηχανολόγος - ἠλεχτρολόγος ΕΜΠ. Αθήνα ΤΑΛΙΜΠΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Ἐπιτροπὴ θὰ «συγκεντρώνῃ» (;) ἐνοχλητικὰ ἔντυπα Κύριε διευθυντά, Τὸν παρελθόντα ᾿Οκτώόριο συνῆλθε στὴν Αθήνα στὴν ἐτήσια σύνοδό της ἡ ἹἹεραρ- χία τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποοεδρευόµενη ἀπὸ τὸν ἀρχιεπίσκοπο” ᾿Αθηνῶν καὶ 75 περίπου μητροπολίτες ὡς µέλη. ΄Ἔγιναν πολλὲς εἰσηγήσεις στὴν ἹἹεραρχία. ᾿Επιλέ- γουμε αὐτὴ τοῦ Σεῦ. Μη τροπολίτη ᾽Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου, γιατί, ἐνῷ στὸν τίτ- Λο δηλώνει ὅτι θ᾽ ἀντιμετωπίσῃ «ποιμαντικά», δηλ. χωρὶς πολεμικὴ καὶ εἰρηνοφόρα τὴν «ἀναδίωση τῶν ἀρχαίων θρησχειῶν καὶ τοῦ νεοπαγανισμοῦ» (ἀλήθεια, τί ἐννοεῖ μ᾽ αὐτὸν τὸν χαραχτηρισμό-ὅρο;), στὸ κείμενό του ὀλέπουμε μεταξὺ ἄλλων μέτρων νὰ συ- γιστᾷ: «νὰ ὀργανωθῇ εἰδικὴ ὑπηρεσία», προφανῶς παρακολουθήσεως τῶν ὁραστη- οιοτήτων «τῶν εὐάριθμων νοσταλγῶν τῆς ἀρχαίας θρησχείας», ὅπως διαπιστώνει. [...] "Ὅμως αὐτοὶ οἱ λεγόμενοι «παγανιστὲς» εἶναι πόλισμα τοῦ τόπου μας, εἶναι γνήσιοι ἢ καὶ γηγενεῖς “Ἕλληνες. “Ο᾽ Απόστολος Παῦλος στὴν ᾿Αθήνα ἐρχόμενος τοὺς ἀποκάλε- σε «κατὰ πάντα θρησχευτικωτέρους πάντων» καὶ τοὺς ναούς τους «σεθδάσματα» θρη- σκευτικοῦ πολιτισμοῦ. Γιατὶ λοιπόν, σεδασμιώτατε ἔάνθιμε, αὐτοὶ οἱ καλλιεργημένοι ἄνθρωποι νὰ παρακολουθοῦνται; Οἱ ἐποχὲς τῶν χαφιεδισμῶν ἔχουν παρέλθει ἀνεπι- στρεπτί, γιατὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι ἄγρυπνος φύλακας τῶν συνταγματικῶν του ἐλευ- »