15509 ΔΑΥΛΟΣ/241, Ἰανουάριος 2002 Ὃ ἑθραϊχὸς μισελληνιομὸς στὸ Διαδίκτυο ᾽Αγαπητὲ «Δαυλέ», Ἕνας συνάδελφος μοῦ δάνεισε τοὺς τόμους τῶν ἐτῶν 1998 καὶ [999. Τοὺς διάδασα χαὶ ἐντυπωσιά- στηχα. Ἐπειδὴ ἑ ὅμως πάντα προσπαθῶ κατὰ τὸ δυ- γατὸν νὰ διασταυρώνω τὶς πληροφοφίες, ἔχανα ἔρευνες μέσῳ τοῦ Διαδικτύου (Ἴντερνετ) γιὰ τὰ θέ- ματα «"Ελληνισμὸς» (Ηε]]επίςπι), «Ιουδαϊσμός» (1 αἱςπ]), «Βἰ4εΚ ΑΙΠΕΠΗ», «ΝΟΙ οἱ οἱ Α[Τίεα». Κα- τάπληκτος ἀνακάλυψα ὅτι ἐχεῖ «ἔξω» γίνεται ἕνας πόλεμος, ὁ ὁποῖος περνᾶ ἀπαρατήρητος γιὰ τὴν µε- γάλη πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων, οἱ ὁποῖοι «περὶ ἄλλα τυρθάζουν». Μὲ τὴν λέξη Ηεἰϊοηίδηι εὑρῆχα δυστυχῶς μόνον 6 θέσεις (5|165) καὶ 15.700 ἱστοσελίδες (ραρες), ἐνῷ μὲ τὴ λέξη ]υαδίςπ) εὑρῆχα 682 θέσεις [δίε5) καὶ 304 000 ἱστοσελίδες (ραρες)! Εἶναι αὐτονόητο ὅτι δὲν προ- χώρησα σὲ συστηματική ἔρευνα ὅλων τῶν θέσεων χαὶ ἱστοσελίδων. Μιὰ δειγματοληπτικὴ ἔρευνα μὲ ὡδήγησε στὸ συμπέρασμα ὅτι τὸ μῖσος ἐναντίον τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἄσδεστο, σὰν ἑπτάφωτη λυχνία. Εἰδιχώτερα ἡ ἱστοσελίδα Πίρ://νν.αἰςῃ.οοπη/α/ επαπυΚαΠ6θ/Πε|οπίσπινοσατες.α5δρ ἔχει µεγάλο ἐνδιαφέρον. Τὸ δηλητήριο ἀναθράζει καὶ ξεχειλίζει. Μετὰ τιμῆς. Νίκανδρος Μητρόπουλος ᾿Αξιωματιχὸς ΕΝ. Ὃ Αθως «ἄθατον» γιὰ τοὺς ἄνδρες στὴν ἀρχαιότητα ᾿Αγαπητοὶ φίλοι τοῦ «Δαυλοῦ», Ἡ ἀνδροκρατούμενη πολιτεία-κράτος τοῦ Αθω- “Αγίου Ὄρους εἰναι ἐδῶ χαὶ 1.650 περίπου χρόνια τὸ σύμδολον καὶ ἱερὸν προπύργιον τοῦ ὀρθόδοξου χρι- στιανισμοῦ. ᾽Αποτελεῖ δὲ ἄθατον διὰ τὸ γυναικεῖον Φφῦλο, ἄναδεικνύοντας τὸν μισογυνισμὸν τῆς χριστια- νιχῆς θρησκείας («Δ», τ. 237). Ἢ χερσόνησος τοῦ ᾿Αθω ὑπῆρξε ἀπὸ ἀρχαιοτά- των χρόνων χατάσπαρτη ἀπὸ ᾿Ελληνιχὰ ἱερὰ καὶ ἀκμάζουσες πόλεις. Θεματοφύλαχας τοῦ προχατα- χλυσμιαίου Ἑλληνικοῦ Μητροκεντρικοῦ πολιτι- σμοῦ, διατήρησε ἱερὰ τῆς Παρθένας-Λευκοθέας, Μεγάλης- Μητέρας. Δίκτυννας- ᾿Αρτέμιδος, ἀποτε- λώντας εἰς ἀρχετὰ µέρη του ἄθατον διὰ τοὺς ἄνδρες! Ἧτο χέντρον ἱερατιχῆς μυή σεως νεαρῶν παρθένων γυναιχῶν, ὅπου ἐγίνοντο ἱέρειες τῆς θεᾶς. ᾿Αρτέμι- δος, διὰ νὰ σταλοῦν καὶ νὰ ἐπαναγυναιχώσουν να- οὗς τῆς θεᾶς σὲ διάφορα μέρη τῆς Μεσογείου. Ὑπῆρχον ἐ ἐπίσης ναοὶ τῆς Ἥρας, τοῦ Διονύσου-Ζα- γρέως, τῆς ᾿Αφροδίτης, τοῦ Ηραλλέους, μαντεῖο χαὶ ναὸς τοῦ ᾿Απόλλωνος- Ἡλίου κιἀ. Ἐντύπωσιν προχαλοῦσε ὁ γιγαντιαῖος ναὸς τοῦ Διὸς- Αθώου καθώς καὶ τὸ ἀγαλμάτινο ἀριστούργημά του. Ἔτσι τὸ 1324 μὲ προτροπή τῆς χριστιανικῆς ἐκχλησίας ὁ 6 Κωνσταντῖνος ὁ ὁ Μέγας, ξ ξεκινά διωγμὸ ἐ ἐναντίον τῶν Ἑλλήνων τοῦ Ἄθω, σκοτώνοντας ἢ ἐκδιώχοντας τοὺς γηγενεῖς κατοίκους. Ἰσοπεδώνονται ὅλοι οἱ μεγαλοπρεπεῖς ναοὶ καὶ δωμοὶ καὶ τὰ ὑπέροχα ἀγάλματα τῶν Ἑλλην νων θεῶν καὶ Θεαινῶν. Τὰ ση- μερινὰ μοναστήρια εἶναι χτισμένα ἐπάνω εἰς τὰ συ- ντρίμμια τῶν ναῶν, τὰ δὲ ἐναπομείναντα ὑλικά χρη- σιµοποιήθηκαν διὰ τὴν ἀνέγερση τῶν μονῶν. Η χερ- σόνησος τῆς γυναιχείας λατρείας μετατράπηκε σὲ «ἄδατον» διὰ τὶς γυναῖκες. Εἰς τὸ ἑξῆς μόνον ἄνδρες ἀσχητὲς θὰ κατοικοῦν τὰ ἐδάφη τοῦ ᾿Αθω, ἐδάφη ὅπου ἡ λατρεία τοῦ γυναικείου φύλου θὰ χαταρ- γηθῇ διὰ παντός. Εἶναι ἡ ἔναρξις τῆς παγκόσμιας χαταπιέσεως τῆς γυναίκας καὶ ὁ πλήρης ὑποδιδα- σμός τῆς σὲ δουλικὸ ὄν. Στὴν μαρτυριχὴ χερσόνη- σο τοῦ ἼΑθω ξεκινᾷ τὸ γχρέμισμα τοῦ ἀρχαίου χό- σμου, ἡ ἰσοπέδωσις τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ ἡ παγκόσμια διαπόµπευσις τοῦ γυναικείου φύλου, Εἰς τὸ 6ιθλίο του «Οἱ Γνωστικοὶ» ὁ Τα (ατΠΙΕΙΤΕ ἀναφέρει τὴν προσπάθεια κάποιων ἑκατοντάδων γυναικῶν τῆς αἱρέσεως τῶν Γνωστικῶν χριστιανῶν νὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν χερσόνησον, μιμούμενες τὶς ἱέρειες τῆς ᾿Αρτέμιδος. ᾿Αποτέλεσμα ἢ ἦτο ἣ σὺλ- ληψις καὶ ἐχτέλεσίς των. Ὁ ἱερομόναχος Γεράσιμος Σμυρνιωτάκης εἰς τὸ ὀιόλίον του «Τὸ Αγιον ρος» περιγράφει μὲ τρόπον χυνιχὸν τὴν μετάδασιν εἰς τὴν χρθιστιανοσύνην: «Επί Μεγάλου Κων/νου τὸ 32] μ.Χ. ὑπῆρχον ἐν "Αθῳ εἰδωλολάτραι. Καταπεσύ- ντος 6 )) δ᾽ εἶτα τοῦ ἀγάλματος τοῦ Δι ιὸς, μετὰ; μικρὸν καὶ τῶν ἐπιδωμείων αἱμάτων καταπαυσάντων, ἐπέ- λαμψεν τὸ Χριστιανικὸν φῶς»! Σή μερον εἰς τὸ ἐπι- καλούμενον ΄ Άγιον "Ορος εἶναι τὸ μοναδικὸν µε- σαιωνικὸν θεοκρατικὸν κράτος τῆς Εὐρώπης. Μετὰ τιμῆς, Βασίλειος Μαυρομμάτης Γαλάτσι, Αθήνα Τί ἔγιναν οἱ 500.000 ὑπογραφὲς γιὰ τὴ γλῶσσα; Κύριε Λάμπρου, Ἡ κ. Μαρία Τζάννη ἐπιμένει ὅτι οἱ ὑπογραφὲς γιὰ τὴ γλῶσσα εἶναι 500.000 χιλιάδες, παρακαλῶ. 'Ο κ. Μικρογιαννάκης γιὰ ἄγνωστους λόγους