ΔΑΥΛΟΣ/241, Ἰανουάριος 2002 15510 συζητᾶ μὲ τὸν ἀρχιεπίσκοπο (1!) καὶ ἐπιμένει ὅτι ἡ γλῶσσα ἀλλάζει μὲ τὴν ἐξέλιξη, ἀρχεῖ νὰ μὴν χόψουμε τὴ ρίζα... “Ὅμως ὅταν τὰ κλαδιὰ εἶναι ἄλλο. εἶδος γιὰ ποιά «ρίζα» μιλάει; Ὁκ. Παπαθανασίου, ἀντιδήμαρχος ̓ ̓Αθηναίων, εἶχε ἐπιδώσει 350.000 χιλιάδες ὑπογραφὲς στοὺς πρόεδρο χαὶ ἀντιπρόεδρο τῆς Βουλῆς Καχλαμάνη χαὶ Παν. Κρητικὸ πρὶν τὶς προηγούμενες ἐκλογὲς. - χαὶ τὸ θέμα ἐνταφιάστηχε γιὰ τὰ καλά. Ἐὰν ποτὲ τὰ πρωτοπαλλήκαρά μας χάνουν κάτι γιὰ τὴ γλώσσα καὶ τὰ ἀρχαῖα Ἑλληνικά μας, τότε θὰ χρίσουν ἐμένα Πατριάρχη! Μετὰ τιμῆς ̓Αγγελικὴ Ρέτουλα Πειραιᾶς ̓ ̓Απάντηση σὲ ἐπιστολὴ ἑνὸς πρωτοπρεσθύτερου Κύριε διευθυντά, Στὴν ἐπιστολή τοὺ πρὸς τὸν «Δαυλό» (τ.228), μὲ τὴν ὁποία ἔδωσε τὴν ἰδεολογικὴ αὐτοπροσωποὙραφίατου ὁ πρωτοπρεσόύτερος κ. Τιμόθεος Χρήστου, ἀναφέρει ὅτι εἶναι πρῶτα χριστιανὸς καὶ χατόπιν “Ἕλληνας μὲ τὴν αἰτιολογία ὅτι γι’ αὐτὸν «...ὁ Θεός, ποὺ ἀπεκαλύφθη στοὺς 'Εδραίους καὶ σχιωδῶς (/) στὸν Πλάτωνα καὶ τὸν Σωκράτη δὲν εἶναι τρόπος τοῦ λέγειν ἀλλὰ ὁ δημιουργὸς τῶν πάντων...». Σχετιχὰ ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς: α) τὴν περίοδο τοῦ Βυζαντίου, ποὺ οἱ προχάτοχοί του ἐπηρέαζαν ἄμεσα τὴν χεντριχὴ ἐξουσία, δήλωναν μόνον χριστιανοὶ καὶ διὰ τοῦ στόματος τῶν «πατέθων» τῆς ὀρθοδοξίας χαραχτήι Ἰοιζαν τοὺς Ἕλληνες «μισεροὺς», «ἀλιτήριους», «ἀνόσιους», «νοσηρούς», χλπ. ὡς ἐπίσης καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς τουρκοκρατίας χαρακτήριζαν τοὺς ἑαυτούς τους μόνον χοιστιανούς. β) Ὑπὸ τὶς ἐμπνεύσεις αὐτοῦ τοῦ «ζῶντος θεοῦ» οἱ ἑδραιοχριστιανοὶ διέπραξαν ἀποτρόπαιες πράξεις π.χ. τὰ ἐγκλήματα τῆς ἱερῆς ἐξετάσεως (ἡ ὁποία λειτούργησε πρῶτα στὸ Βυζάντιο), τὶς καταστροφὲς ἔργων τέχνης, θιθλιοθηκῶν... Ἑπομένως αὐτὸς ὁ Θεός, ποὺ ἀναφέρει ὁ πρωτοπρεσθύτερος Χρήστου, ποὺ «ἀποκαλύφθηκε πρῶτα στοὺς Ἑδραίους..» καὶ ποὺ ἐμπνέει τέτοιες ἀποτρόπαιες πράξεις, εἶναι χωρὶς ἀμφιδολία, ὁ ἄρχων τῆς μισαλλοδοξίας καὶ τοῦ φανατισμοῦ. Γιὰ τὸν Πλάτωνα καὶ τὴν ἑλληνικὴ φιλοσοφία, ποὺ ἀναφέρει μὲ «σεδασμὸ» στὴν ἐπιστολή του, ἔψαλλαν ἀλλὰ ἀκόμα καὶ σήμερα χοιστιανικὲς ἐκκλησίες ψάλλουν (τὴν Κυριαχὴ τῆς Ορθοδοξίας). ἀναθεματισμοὺς («ταῖς πλατωνιχαῖς ἰδέαις... ἀνάθεμα τρίς»)' ὅπως ἐπίσης ἀφορισμοὺς ἔκαναν κατὰ πολλῶν ἀξίων τέκνων τῆς Ἑλλάδος (π.χ.τοῦ Ἐμμανουὴλ Ροΐδη, τοῦ ̓Αλέξανδρου Ὑψηλάντη χαὶ τῶν. ἐπαναστατῶν τοῦ 1821). Τώρα, προκειμένου νὰ διατηρήσουν τὰ προνόμιά τους, προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἡ ὀρθοδοξία, εἶναι συνέχεια τῆς ἕλληνιχῆς παράδοσης καὶ ὅτι ἀγωνίζονται νὰ «σώσουν» τὴν πολιτιστιχή μας ταυτότητα. Ὅμως ἡ Ὀρθοδοξία δὲν ἔ ἔχει χαμμιὰ σχέση μὲ τὴν ἑλληνικὴ παράδοση καὶ εἶναι. προσχολλημένη στὴν ἑθραϊκὴ παράδοση, ἀφοῦ ἐξακολουθεῖ νὰ δέχεται ὡς ἱερότης διόλίο τὴν Παλαιὰ Διαθήχη, ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, εἶναι γεμάτη ἀπὸ μισελληνικὰ ἀποσπάσματα. Ἐπίσης, ἐνῷ ἣ παγχόσμια διανόηση στρέφεται στοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες συγγραφεῖς, γιὰ νὰ ἀντλήσῃ ὀφέλη ἀπὸ τὴ σχέψη τους, οἱ ἱερωμένοι τῆς Ὀρθόδοξης ̓ Ἐκκλησίας. ἐξακολουθοῦν νὰ τοὺς ἀγνοοῦν σὲ τέτοιο σημεῖο, ὥστε νὰ προτάσσῃ ὁ πρωτοπρεσθύτερος Τιμόθεος π.χ. τὸν «ἀπόστολο Παῦλο ἔναντι τοῦ Ὁμήρου»! "Όμως δὲν πρέπει νὰ ξεχνᾶν οἱ ἱερωμένοι τύπου Τιμοθέου, ὅτι ὁ λαὸς τῆς Ἑλλάδος τοὺς σιτίζει, ἀφοῦ παίρνουν μισθὸ ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ δημόσιο, δηλαδὴ ἀπὸ τὸ μόχθο τῶν Ἑλλήνων. Ἕως πότε θὰθεωροῦν ὡς πατέρες μας τοὺς πατέρες τῶν Ἰουδαίων ̓Αθραὰμ. Ἰσαὰκ. Ἰακὼό καὶ ὄχι τοὺς προγόνους. μας Πυθαγόρα, Πλάτωνα κ.λπ.; Μὲ ἐκτίμηση Στέλιος Τάκας Φυσικός καὶ πτυχιοῦχος Νομιχῆς Χρησιμώτερον ἀπὸ τὴν παρουσίασιν ἐνδόξων γεγονότων Κύριε διευθυντά, Σᾶς ὁμολογῶ ὅτι ἂν καὶ εἰς ὡρισμένα ἀπὸ τὰ δημοσιευόμενα θέματα τοῦ «Λαυλοῦ» ἔχω ἀντιρρήσεις. γιὰ τὴν μεγίστη πλειοψηφία αὐτῶν ἔχω μόνο θαυμασμό, Πολλάκις δὲ καὶ κατάπληξιν. Γενικώτερα εἰς τὸ περιοδικό σας μοῦ ἀρέσει ἡ συνεχὴς ἀποδεικτικὴ προσπάθεια τῆς καταδείξεως τοῦ ἀδιασπάστου τῆς ἑλληνικὴ φυλῆς ἀπὸ τὴν προομηριχὴν ἐποχὴν ἕως σήμερον. Νομίζω, ὅτι αὐτὸ εἶναι χρησιμώτερον ἀπὸ μίαν ἔστω χαὶ ἔνθερμον παρουσίασιν ἐνδόξων γεγονότων ἢ ὑψηλῶν ἐπιτευγμάτων. Εὐχαριστῷ γιὰ τὴ φιλοξενία ̓Ασπασία Κιουμουρτζόγλου Αθήνα