Διὰ τῆς «μεθόδου» τοῦ Μεγάλου ᾿Αδελφοῦ Εὐλόγως ἀνακύπτει τὸ ἐρώτημα, γιὰ τὰ αἴτια ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἐπι- ὀολὴ ἑνὸς παιγνίου παρακολουθήσεως τῶν πολιτῶν. Νομίζουμε προ- φανὲς ὅτι: Ἧ παρακολούθηση ἐπὶ 24ωρου θάσεως εἶναι ὁ σκοπὸς, ὁ ὑποκρυ- πτόµενος στὸ ἄνω παίγνιο. Οἱ ἐπικυρίαρχοι ἐπιθυμοῦν νὰ χτίσουν γέφυρες στὸ «συνειδητὸ» τῶν πολιτῶν. Γνωρίζουμε ὅτι ἡ γέφυρα φέρνει σὲ ἐπαφὴ δύο ὄχθες. Αὐτὸ λοιπὸν ποὺ «γεφυρώνεται» εἶναι ἡ ἰδιωτικὴ ζωὴ τῶν πολιτῶν, ἡ ὁποία γίνεται ἀντικείμενο συνεχοῦς παρακολουθή- σεως καὶ μάλιστα μὲ τὴν φαινομενικὴ/εἰκαζόμενη θέληση τῶν ἀνθρώ- πων. Ἐδῶ δὲν εἶναι µόνο οἱ «παῖκτες» ποὺ ἐθελουσίως παραδίδονται στὸ Λεθιάθαν, ἀλλὰ (καὶ τὸ κυριώτερο) οἱ ἀσυνειδήτως ἀποδεχόμενοι τὸ ἀνωτέρω γεγονὸς πολίτες, οἱ ὁποῖοι συμμετέχουν ψηφίζοντες τὸ ἄτομο, ποὺ θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν φωλιὰ τοῦ Μεγάλου ᾿Αδελφοῦ. Ἡ ἐνσυνείδητη ψηφοφορία - προὔποθέτει σιωπηλῶς καὶ ἀσυνειδήτως τὴν ἀποδοχὴ τῶν ὅρων τοῦ παιγνίου, ποὺ εἶναι ἡ παρακολούθηση σὲ συνεχῆ δάση τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς. Μὲ αὐτὸ τὸν ὕπουλο τρόπο χτίζεται ἣ γέφυρα ἀποδοχῆς τῆς παρακο- λουθήσεως τῆς ἰδιωτικῆς ζωῆς ὡς φυσικοῦ γεγονότος. Τὰ ἀνωτέρω παί- γνια παρακολουθήσεως διεξάγονται λοιπὸν γιὰ νὰ προετοιμασθοῦν οἱ πολίτες ν᾿ ἀποδεχθοῦν, ὡς φΦυσιολογικὴ τὴν αὐριανὴ τοποθέτηση ἀνά- λογων µέσων παρακολουθήσεως στὶς οἰχίες τους. (9) Κατὰ τὴ γνώµη µου ἡ ἐξαγωγὴ ἑνὸς παίκτου ἀπὸ τὸ παίγνιο δὲν εἶναι µόνο τὸ «καρότο», γιὰ τὴ συμμετοχὴ τῶν ποντικῶν/πολιτῶν, ὥστε ἀσυνειδήτως ν᾽ ἀποδεχθοῦν ὡς φυσιολογικοὺς τοὺς ἀνωτέρω κα- νόνες. Ἐκτὸς ἀπ᾿ αὐτὸ ἐπιδιώκεται ἡ σταδιακἡ ἐξοικίωση μὲ τὴ δυνατό- τητα τῶν ἐπικυρίαρχων νὰ ἐξοντώσουν ὁποιονδήποτε παίκτη τοῦ παι- γνίου. Ἢ ἐκθολὴ ἀπὸ τὴν φωλέα τοῦ Μεγάλου ᾿Αδελφοῦ εἶναι ὁ συμόο- λικὸς θάνατος. Αὔριο ἡ οἰκία τοῦ Μεγάλου ᾿Αδελφοῦ θὰ εἶναι ὅλη ἡ ὑφή- λιος, δηλ. οἱ οἰκίες τῶν πολιτῶν, ὅπου θὰ ἔχουν τοποθετηθῆ µέσα παρα- κολουθήσεως καὶ καταγραφῆς τοῦ λόγου (στὸ θαθμὸ πλέον ποὺ θὰ εἶναι δυνατὸν ν᾿ ἀρθρωθῇ) καὶ φυσικὰ θὰ ἐπακολουθῇ ἡ ἐκθολῆ/ἐξόντωση ὅσων διαπράττουν τὸ ἔγκλημα τῆς σκέψεως, τοῦ κριτικοῦ λόγου. Ἢ ἀπαγόρευση ἐπαφῆς μὲ τὸν ἔξω κόσμο εἶναι συµθολική, διότι τὸ περιθάλλον στὸ ἐσωτερικὸ τῆς οἰκίας εἶναι φαινομενικὸ, μὴ ἀλη- θινό. Ὃ ἔξω κόσμος εἶναι ἀκόμη δυνατὸν νὰ ἔχῃ τὴν ἀλήθεια, τὴ Γνώση. Συνεπῶς ἑρμηνεύεται ἡ ἀπαγόρευση στὴν προσέγγιση τῆς ἀληθινῆς γνώ- σεως. Δηλαδὴ ἡ ἄγνοια εἶναι δύναμη (γιὰ τοὺς ἐπικυρίαρχους). Δ.Α.