Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΜΙΑΣ ΑΜΥΟΘΗΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ Ἡ ἀργυρολογία καὶ ἀπολιτισιὰ τῶν Ρωμιῶν ἁρπαγὴ τῶν μνημείων τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶναι ἕνα κες Φάλαιο μὲ μακρὺ ἱστορικό. Οἱ ἀπαρχές του τοποθετοῦνται χρονικὰ στὴν προχριστιανικὴ ἐποχὴ καὶ δὴ στὴν περίοδο τῶν Μηδικῶν Πολέμων, ὁπόταν οἱ ἐξ ἀνατολῶν θάρθαροι ἐδήωσαν συστηματικὰ τὶς ἑλληνικὲς πόλεις κατὰ τὶς ἐπιδρομές τους. Τὸ ἴδιο ἔπρατταν καὶ οἱ ἐκ νότου ὁρμώμενοι Καρχηδόνιοι στὶς ἑλληνικὲς ἀποικίες τῆς Κάτω Ἰταλίας. Ὁ Διόδωρος ὁ Σικελιώτης (1Γ ́ 90) εἶναι πολὺ παραστατικός, περιγράφοντας τὴν ἀπογύμνωση τοῦ ̓Ακράγαντος ἀπὸ τοὺς καλλιτεχνικοὺς θησαυρούς του: «Ὃ δὲ ̓Ιμίλκας τὰ ἱερὰ καὶ τὰς οἰκίας συλήσας καὶ φιλοτίμως ἐρευνήσας, τοσαύτην ὠφέλειαν συνήθροισε ὅσην εἰκὸς ἔστιν ἐσχηκέναι πόλιν οἰκουμένην ὑπὸ ἀνδρῶν εἴκοσι μυριάδων, ἀπόρθητον δὲ ἀπὸ τῆς κτίσεως γεγενημένην, πλουσιωτάτην δὲ σχεδὸν τῶν τότε Ελληνίδων πόλεων γεγενημένην καὶ ταῦτα τῶν ἐν αὐτῇ φιλοκαλησάντων εἰς παντοίων κατασκευασμάτων πολυτέλειαν: καὶ γὰρ γραφαὶ παμπληθεῖς ηὑρέθησαν εἰς ἄκρον ἐκπεπονημέναι καὶ παντοίων ἀνδριάντων φιλοτέχνως δεδημιουργημένων ὑπεράγων ἀριθμός. Τὰ μὲν οὖν πολυτελέστατα τῶν ἔργων ἀπέστειλεν εἰς Καρχηδόνα, ἐν οἷς καὶ τὸν Φαλάριδος συνέδη κομισθῆναι ταῦρον, τὴν δὲ ἄλλην ὠφέλειαν ἐλαφυροπώλησεν». Τὸ ὄργιο θανδαλισμοῦ τῶν Βυζαντινῶν καὶ ἡ ἀπρόσμενη ἀνεκτικότητα τῶν Τούρκων ς ἑπόμενη περίοδος δεινῶν γιὰ τὴν ἑλληνικὴ πολιτιστικὴ κληρονομιὰ ξεκίνησε μὲ τὴ ρωμαϊκὴ κατάκτηση. Οἱ πληροφορίες ποὺ παραδίδουν ὁ Παυσανίας, ὁ Στράθων καὶ ὁ Πολύθιος γιὰ τὶς ἐκτεταμένες ἐπιχειρήσεις ἁρπαγῆς ἑλληνικῶν ἔργων τέχνης ἐντυπωσιάζουν, ὅσον ἀφορᾷ στοὺς ἀριθμοὺς καὶ τὴν ἀξία τῶν μνημείων, ποὺ μεταφέρθηκαν στὴ Ρώμη. Πεντακόσια ἀγάλματα ἀπὸ τοὺς Δελφούς, τρεῖς χιλιάδες ἀπὸ τὴ Ρόδο καὶ ἑκατοντάδες γλυπτὰ καὶ ἔργα ζωγραφικῆς ἀπὸ τὴν Κόρινθο ἔγιναν λεία τῶν κατακτητῶν. Ὅτι εἶχε ἀπομείνει μέχρι τὴν