Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ, ΤΟ ΑΛΙΕΞΟΔΟ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ Σχόλιο σὲ κείµενο τοῦ Θηθῶν κ. Ἱερωνύμου ᾿Αφορμὴ γιὰ τὸ παρὸν ἄρθρο στάθηκε δηµοσίευµα τῆς ἐφημεριδας «Θηθαϊκὸς Τύπος» (ἀριθμὸς φύλλου 302, Δευτέρα 10 Σεπτεµόρίου 2001), μὲ τίτλο: «Γιὰ τὴν Αρχαιολατρεία», τὸ ὁποῖο ὑπογράφεται: «Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θηδῶν καὶ /εδαδείας». Μὲ τέτοια ἀφηρημέ- νη ὑπογραφὴ δικαίως θεωροῦμε αὐτουργὸ τοῦ ἐν λόγῳ δημοσιεύµατος τὸν μητροπολίτη Θη6ῶν καὶ Λεθαδιᾶς κ. Ἱερώνυμο, γνωστὸ στὸ πα- νελλήνιο γιὰ τὸ «ἀντάρτικο» ποὺ ἔχει κηρύξει στὸν ἀρχιεπίσκοπο Χρι- στόδουλο. Σημειώνουμε ἐδῶ ὅτι ὁ ἱεράρχης τῆς Βοιωτίας εἶναι κάτοχος πτυχίου ἀρχαιολογίας, καὶ ὡς εἰδικὸς ἐπιστήμων δὲν ἔχει τὸ ἄλλοθι πλημμελοῦς ἢ µονοδιάστατης ἱστορικῆς γνώσης, οὔτε φυσικὰ μπορεῖ νὰ ἰσχυριστῇ ὅτι ἀγνοεῖ τὴν Ἑλληνικὴ Γραμματεία καὶ τὰ φιλοσοφικὰ συγγράμματα. μεῖς θὰ ἀπευθυνθοῦμε στὴν ἐπιστημονική του ἰδιότητα καὶ ὄχι στὴν θρη- 2 σκευτική. Ὁ ἐπιστήμων Ἱερώνυμος κρίνεται στὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ, τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ σχόλιο ἐπὶ ἑνὸς ἀποσπάσματος τοῦ προαναφερθέντος ἄρθρου του, ποὺ ὡς εἰσαγωγή του ἀποτελεῖ καὶ τὴν κεντρικὴ ἰδέα τοῦ γρά- φοντος ἱεράρχη. Τὸ ἀπόσπασμα εἶναι τὸ ἑξῆς: «Μετὰ τὴ διάψευση τῶν ἰδεολόγων καὶ τὴν κατάρρευση τῶν συστημάτων γε- νικευμένης εὐτυχίας, οἱ ἄνθρωποι τοῦ αἰῶνα μας όρέθηκαν αἰφνίδια σ᾽ ἕνα τρομακτικὸ πνευματικὸ κενὸ καὶ δίωσαν μὲ τραγικὸ τρόπο τὴν ὑπαρξιακὴ ἀγωνία, μπροστὰ στὴ χρεωκοπία τῶν αὐτονόητων ποὺ μᾶς κληροδότησε ἡ “Αναγέννηση” καὶ ὃ “Διαφωτιμός"». ᾿Αρχικὰ θὰ μποροῦσε νὰ συμφωνήσῃ κανεὶς μαζί του. Ὄντως ἡ ἀνθρωπότη- τα ἔχει 6ρεθῆ μπροστὰ σὲ πνευματικὸ κενό. Βεδαίως καὶ διώνουμε ὅλοι μας τὴ χρεωκοπία τῶν ἰδεολογιῶν, τουλάχιστον ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς εἶχαν ἐμπιστευτῆ κά- ποιες ἀπὸ τὶς κυρίαρχες πολιτικὲς ἰδεολογίες. Ὡστόσο ἀξίζει νὰ ἐρευνήσῃ κανεὶς τὴν οὐσία τῶν ἰδεολογιῶν ποὺ καταρρέουν καθὼς καὶ τὶς καταδολές τους. Τόσο ὁ Καπιταλισμὸς ὅσο καὶ ὁ Μαρξισμός (ἂν δεχτοῦμε ὅτι χρεωκόπησαν), στὴν οὐσία τους εἶναι διαποτισμένοι ἀπὸ χριστιανικὲς καὶ γιὰ τὴν ἀκρίδεια ἰουδαιο- χριστιανικὲς λογικές, πρᾶγμα ποὺ σήμερα ἀποτελεῖ πιὰ «κοινὸ τόπο» γιὰ ὅλους τοὺς σοδαροὺς διανοητὲς τῆς ἐποχῆς μας. ᾿Αμφότεροι ἔταξαν καὶ τάζουν στοὺς