Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ Γ.Ν.ΜΑΝΙΑΤΗΣ, Ἢ μεταδολὴ καὶ ἡ ταυτότητα στὸν ̓Ηράκλειτο. «Κόσμον τόνδε, τὸν αὐτὸν ἁπάντων, οὔτε τις θεῶν οὔτε ἀνθρώπων ἐποίησεν, ἀλλ ̓ ἣν ἀεὶ καὶ ἔστιν καὶ ἔσται πῦρ ἀείζῳον, ἁπτόμενον μέτρα καὶ ἀποσδεννύμενον μέτρα». “Ὅπως σημειώνει στὴν εἰσαγωγή του ὁ συγγραφέας, σὲ αὐτὴ τὴ δήση τοῦ Ἐφεσίου φιλοσόφου ἀπηχεῖται ἐκκωφαντικὰ ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη, καθώς οἱ ἴδιες περίπου ἰδέες γιὰ τὸ σύμπαν ἐχφράζονται καὶ σήμερα στὶς πιὸ πρόσῴατες ἀστροφυσιχὲς θεωρίες, Ὁ Ἡράκλειτος δὲν εἶναι μόνο ὁ «φιλόσοφος τῆς μεταδολι πως τὸν ἐθεώρησαν οἱ περισσότεροι μελετητὲς τοῦ λόγου του’ εἶναι ταυτόχρονα καὶ ὁ Φιλόσοφος τῆς ταυτότητας τῆς Ὑπάρξεως, Ἢ ἀέναος μεταδολὴ τῶν πάντων («τὰ πάντα δεῖ») ἀποκαλύπτει τὴν ταυτότητα τοῦ παντός. Μὲ ἰδιαἰτερη προσοχὴ καὶ ἐπιμέλεια ὁ συγγραφέας ἀγγίζει τὰ διασωθέντα ἀποσπάσματα τοῦ φιλοσόφου. τὶς ἀπόψεις ἄλλων ἀρχαίων φιλοσόφων γιὰ τὸν Ἐφέσιο καὶ τὴν πορεία τῆς νεώτερης σχέψεως ἔναντι τῶν ἡρακλείτειων λόγων. Καὶ ἡ καθ’ ὅλα ἄξια διατριδή του ὁδηγεῖται στὸ συμπέρασμα πὼς ἡ ἔποψη τῆς ζωῆς καὶ τοῦ κόσμου ἀπ ̓ τὸν Ἐφέσιο εἶναι ἡ πληρέστερη καὶ ἀξεπέραστη, στὸ μέτρο τῆς ἀνθρώπινης διάνοιας: «“Ο ́ Ηράκλειτος εἶναι ὁ πρῶτος ποὺ συνέλαθε μόνο διὰ τοῦ νοῦ ὅ,τι ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη διδάσκει μὲ τὰ πιὸ ἀνεπτυγμένα ἐπιστημονικὰ καὶ τεχνολογικὰ μέσα ποὺ διαθέτει Αὐτή του ἡ ἐπικαιρότητα εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ ἀξιοθαύμαστη». Παν. Λ. Κουθαλάκης ΡΙΕΕΕΕ ΟΗΑΙΝΤΝ, 6γοπίφιιο ἐδ ἀεγπίεης Ραΐεης Στὴν Εὐρώπη τῆς ρασιοναλιστικῆς νοοτροπίας ὡς τώρα εἶναι οἱ περιπτώσεις δημοσιεύσεως ἀδογμάτιστων ἱστορικῶν ἐρευνῶν. Σ ̓ αὐτὲς ἀσφαλῶς συγκαταλέγεται καὶ τὸ παρὸν ἔργο τοῦ ἑλληνιστῆ καθη γητῆ τοῦ πανεπιστημίου τοῦ Μπλὲς Πασκὰλ τοῦ Κλεομόν-Φερὰν κ. Πιὲρ Σω- «Αφελληνίζουν» τὰ Καθείρια Μυστήρια μὲ χρήματα τοῦ Δήμου Σαμοθράκης Αγαπητέ». Λάμπρου, Μαξὶ μὲ τοὺς θερμοὺς χαιρετισμοὺς καὶ τὴν ἐκ δαθέων ὑψηλὴν ἐκτίμησιν ποὺ τρέφω πρὸς ἐσᾶς καὶ τοὺς συνεργάτες σας γιὰ τὴν πολύχρονη καὶ πολύπονη προσφορὰ τοῦ «Δαυλοῦ» στὸν Ελληνισιὸ ἐκθέτω καὶ μερικὲς «ἱστορικὲς» πληροφορίες ἀπὸ τὸν πρόσφατον οἰκοτουριστικὸν ὁδηγὸν τοῦ κ. Γοηγόφὴ Ταούνη, ἐχδόσεως Δήμου Σαμοθράκης, ποὺ κατά τὴν γνώμη μου θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναθεωρηθοῦν, ὡς στερούμενες παντελῶς ἱστορικῆς δάσεως: «Οἱ πρῶτοι γνωστοὶ κάτοικοι ἦταν Κάρες. ̓Αργότερα ἐγκαταστάθηχαν Θρᾶκες. Σ' αὐτοὺς ἀποδίδονται καὶ τὰ ἀρχαιότερα ὀνόματα τοῦ νησιοῦ, Σαόνησος καὶ Σαωκίς. Οἱ ἀρχαῖοι συγγραφεῖς διέσωσαν καὶ ἄλλα ὀνόματα: Σᾶος, Σάμος, Ηλεκτρίς, Δαρδανία, Αἰθιονία, Ίευχωσι Λευκωνία, Μελίτη, ποὺ ὅλα ὅμως παραμερίστηχαν μετὰ τὴν ἐγκατάσταση τῶν' Ἑλλήνων ἀποίκων, ὁπότε ἐπεχράτησε τὸ ὄνομα Σαμοθρκη. Στὸν προελληνικὸ πληθυσμὸ τοῦ νησιοῦ ἀποδίδεται καὶ ὁ ἀρχαιότατος τόπος λατρείας τοῦ ἱεροῦ τῶν Μεγάλων θεῶν. ̓Εδῶ λατρευόταν ἡ θεὰ ̓Αξίερος, ποὺ οἱ Ἕλληνες ταύτισαν μὲ τὴ θεὰ Δήμητρα καὶ ὁ θεὸς τῆς γονιμότητας Κάδμιλος, ποὺ οἱ Ἕλληνες ταύτισαν μὲ τὸν' Ερμῆ. Στὸν ἴδιο λατρευτιχὸ κύκλο ἀνῆκαν καὶ οἱ δίδυμοι δαίμόνες, οἱ Κάδειροι, ὁ θεὸς τοῦ κάτω χόσμου καὶ ἡ γυναῖκα του, ̓Αξιόκερσος καὶ ̓Αξιόκερσα. “Η λατρεία τῶν Μεγάλων θεῶν ἔχει προελληνικὲς ἀρχὲς καὶ ὑπῆρχε στὴ Σαμοθράκη πρὶν ἀπὸ »