195858 ΔΑΥΛΟΣ/242, Φεθρουάριος 2002 ᾿Αξίζει λοιπὸν νὰ ποῦμε ὅτι στὸ ἔργο τοῦ Πλά- τωνος «Κρατύλος» ὁ Σωκράτης, ἀπαντῶντας στὸν Ἑρμογένη. ὅταν ἡ συζήτηση στρέφεται πρὸς ἐξέ- ταση τῆς ὀρθότητος -- ἐτυμολογίας τῶν ὀνομάτων (ποὺ καταλαμθάνει τὸ περισσότερο μέρος τοῦ δια- λόγου), διατυπώνει τὴν γνώμη πὼς «οἱ πρῶτοι κά- τοικοι τῆς Ελλάδας πίστευαν μονάχα ἐκείνους τοὺς θεούς, ποὺ σήµερα πιστεύουν πολλοὶ θάρδαροι, δη- λαδὴ στὸν ἥλιο, στὸ φεγγάρι, στὴ γῆ, στ᾿ ἀστέρια καὶ στὸν οὐρανό. Κι ἐπειδὴ τἀδλεπαν ὅλ᾽ αὐτὰ νὰ ὄὀρίσκωνται σὲ κίνηση γρήγορη καὶ νὰ τρέχουν, ἀπὸ τούτη τὴ φυσικὴν ἰδιότητα τοῦ “τρέχω”, ποὺ λεγό- ταν “θέω”, τοὺς ἔδωσαν τ᾽ ὄνομα "θεοί". Κι ὅταν κατόπιν ἀναγνώρισαν (οἱ ἄνθρωποι) ὅλους τοὺς ἄλλους (θεούς), τὸ ἴδιο ὄνομα τοὺς ἔδωσαν. Δείχνει σὰν ἀληθινὴ (πειστική) αὐτὴ ἡ ἐξήγηση ἢ ὄχι; ΕΡΜ.: Καὶ πολὺ μάλιστα». (Μετάφρ. Γ. Κιου- χτσόγλου). Ὁ Πλάτων λοιπὸν παράγει τὴν λέξη «Θεός» ἐκ τοῦ θέειν, τρέχειν. Μὲ τιμὴ Ἐμμ. Α. Πατακὸς Παγχράτι Αὐτοὶ ὑπηρετοῦν συμφέροντα - ἐμεῖς τί; Κύριε διευθυντά, "Αν πράγματι ἐπιθυμοῦμε νὰ προδάλουμε τὴν Ἑλλά- δα στοὺς ἄλλους λαούς, στηριζόμενοι στὸν Πολιτισμό τῆς, θὰ πρέπει πρῶτα ἐμεῖς οἱ ἴδιοι νὰ σεδαστοῦμε, νὰ ἐντρυφήσουμε καὶ νὰ στηριχθοῦμε στὴν ἀρχαιοελλη- νιχὴ χληρονομιά µας. Γιὰ τοὺς ξένους Ἑλλάδα σηµαί- νει ἀρχαιοελληνικὸς πολιτισμός. Αὐτὸν θαυμάζει ἡ πλειοψηφία τους καὶ μ᾽ αὐτὸν θέλουν ν᾿ ἀσχολοῦνται. πιστεύω ἀπὸ ἀνάγκη. γιατὶ εἶναι ἡ μόνη διέξοδος καὶ στὰ δικά τους ἀδιέξοδα. Ἢ ἀνήθικη πράξη, ἡ διά τῆς θίας σύζευξη τῆς “Ἑλλάδας μὲ τὸ χριστιανικὸ δόγμα καὶ τὸ «ἑλληνοχριστιανικὸ» ἐξάμδλωμα, εἶναι φυσικὸ νὰ τοὺς ἀφήνῃ ἀδιάφορους. ᾿Αλλὰ πῶς μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ πολιτιστικὴ πολιτικὴ ἐχεῖ ὅπου ὑπάρχει σύγχυση: Πῶς μπορεῖ νὰ ὑπάρξῃ πνευματιχὴ καλλιέργεια, ἀνάπτυξη καὶ ψυχική ἀνά- ταση σὲ τέτοιο περιδάλλον καὶ μὲ τέτοιους «μπροστά- ρήδες»; Ὅταν ὀλέπουμε κι ἀκοῦμε τοὺς ὀπαδοὺς δογ- μάτων, πολιτικοὺς καὶ χληριχούς, νὰ φλυαροῦν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον χωρὶς νόημα χι ἑπομένως χωρὶς οὐσιαστικὸ ἀποτέλεσμα, σίγουρα θὰ πρέπει νὰ αἰσθανώμαστε ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα ἡ καλή. ποὺ ἐμεῖς τὰ «ὑποζύγια» θὰ ἐπιλέξουμεε τὴ ὁράση χαὶ τὴν ἀνατροπὴ τοῦ πνευμα- τιχοῦ μας ζυγοῦ. Αὐτοὶ ὑπηρετοῦν τὰ συμφέροντά τους. Ἐμεῖς τὶ πρέ- πει νὰ ὑπηρετοῦμε; Μετὰ τιμῆς Νικηφόρος Πολίτης ΗεδναίΙ, Αγγλία Τὸ κεντρικὸ σημεῖο τῆς ᾿ Ορθοδοξίας εἶναι, πῶς θὰ σώσῃ ὁ ἄνθρωπος τὴν ψυχή του. Αὐτὸ πρέ- πει νὰ εἶναι καὶ τὸ κύριο μέλημα ὅλων τῶν ἀνθρώπων, εἴτε αὐτοὶ δρίσκονται κάτω ἀπὸ θασιλικό, εἴτε ἀπὸ φεουδαρχικὸ εἴτε ἀπὸ δημοκρατικὀ πολίτευμα. Κανένας Χριστιανὸς δὲν θὰ μπορέσῃ τὴν ὥρα τῆς Κρίσεως νὰ φέρῃ ὡς ἄλλοθι τὸ καθεστώς, ποὺ ὑπῆρχε ὅταν ἦταν ἐν ζωῇ, γιὰ τὴ μὴ τέλε- ση τῶν δεόντων. Οἱ Χριστιανοὶ πρέπει νὰ ὑπακοῦν καὶ στοὺς πιὸ ἄδικους νόμους καὶ νὰ εἶναι ὑποδείγματα πο- λιτῶν κάτω ἀπὸ ὁποιοδήποτε καθεστώς, ἀρκεῖ αὐτὸ νὰ μὴν τοὺς ἐμποδίζῃ στὴν τέλεση τῶν θρη- σκευτικῶν τους καθηκόντων [τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ) γιὰ τὸν ἑξῆς ἁπλὸ λόγο: Ὃ Χριστὸς δὲν θέλει κάποιους ἐπιτήδειους στὸ ὄνομά του νὰ ξεκινοῦν ἐπαναστάσεις καὶ νὰ ἐκμεταλλεύωνται τὸ θρησκευτικὸ αἴσθημα τῶν Χριστιανῶν, οὔτε κάποιοι ἄλλοι ἐπιτήδειοι νὰ συνδέσουν τοὺς Χριστιανοὺς μὲ ταραχοποιὰ καὶ διαλυτικὰ στοιχεῖα, ποὺ τοὺς ἀρέσει νὰ προ- καλοῦν ἀναστάτωση στὴ λειτουργία τοῦ κράτους καὶ νὰ δημιουργοῦν χάος καὶ ἀναρχία, µέχρι ποὺ γὰ περάσῃ τὸ δικότους. Οἱ Χριστιανοὶ εἶναι προτιµώτερο νὰ ἀδικοῦνται παρὰ νὰ ἀδικοῦν καὶ κα- λύτερα νὰ εἶναι θύματα παρὰ θύτες. Συνεπῶς εἶναι σχῆμα ὀξύμωρο Χριστιανισμὸς καὶ θεοκρατικὸ καθεστώς. Ὅσοι ἐπιδάλλουν τέτοια καθεστῶτα εἶναι ἐκ τοῦ πονηροῦ καὶ σὲ καμμιὰ περίπτωση δὲν εἶναι Χριστιανοί. »