ιεθνὴ σάλο προκάλεσε ἣ συνέντευξη τοῦ μεγάλου δημιουργοῦ Γιάννη Μαρκόπουλου, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ προηγούμενο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», στὴ ν ἢ δόξα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ζήτησε τὴν ἀποόολὴ, ὁποία Ἡ ζωντανὴ αὖ ἤκης ἀπὸ τὴ θρησχεία τοῦ Ἑλληνισμοῦ. τῆς Παλαιᾶς Διαῦ Ὅλοι οἱ μεγάλοι τηλεοπτι οἱ σταύμ. τὰ ραδιόφωνα, οἵ ἐφημερίδες Χ.τλ. μέσα ἐνημερώ σεως τὴς Ἑλλάδας, ἀλλὰ χαὶ μεγάλα τηλεοπτικὰ δίκτυα καὶ ἐφημερίδες τῆς ̓Αμερικῆς, καὶ τῆς Εὐρώπης προέβαλαν ἢ συνέντευξν͵ ὅπι ως καὶ δηλώσεις τοῦ Γιάννη Μαρκόπουλου ἀλλὰ καὶ τὶς θέσεις διαφόρων ἄλλων, ἱερωμένων καὶ κοσμικῶν. Ἔξ ἄλλου ἢ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συνῆλθε σὲ ἔχτακτη συνεδρίαση καὶ ἐξέτασε τὸ προ θέμα. Ὁ μουσικοσυνδέτης ἡ ἣν μανιώδη, ἀντίδραση τοῦ Σχοταδισμοῦ, ὁ ὑποῖος μὲ τοὺς καὶ τὸ γεγονὸς ἀλλὰ καὶ τὸν μεγάλο χαλλι ἐκπροσώπους του προσπ. χνη φθάνοντας στὸ σημεῖο νὰ τοῦ προσάψγ, τὴν κατηγορία τοῦ «ρατσισμοῦ ἐναν ἴον τῶν ἝΦραίων», ὅπως τὸν συκοφάντησε ὃ γνωστὸς μ. ς ̓Αλεξανδρουπόλευς, χ. Ανθιμος. Ὑπῆρξαν δυστυχῶς καὶ κρούσματα λογοχρισίας ἐπὶ τῶν δηλώσεων τοῦ Γ.Μ., ὅπως καὶ τοῦ ὑπογράφοντος τὸ παρὸν καὶ συγκεκριμένα «κόπηκαν» οἱ ἀναφορές μας στὸ θέμα τῶν ἀνθελληνικῶν ἀπυσπασμάτων τοῦ «ἱεροῦ καὶ Φεοπνεύστου Ειθλίου τοῦ Ἑλληνισμοῦ» - ἀποσπασμάτων, τὰ ὁποῖα, εἰρήσσω ἐν παρόδῳ, χάνουν τὸ ζήτημα τῆς Π.Δ. ἰδιαζόντως ἑλληνικὸ πρόδλημα, ποὺ ἀφ ̓ ἑνὸς δὲν ἔχει κα ποτε ξένου λαοῦ χαὶ ἀφ ̓ ἑτέρου δὲν ἀφορᾷ ὦ' ἀκοψή ὅταν συνεηράψετι ἐν λόγῳ στιανικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα, ὡς ἀνύπαρκτα ενα ὕόρεων καὶ πειλῶν, ὅὅπως συμβαίνει μὲ τὸ Ἕλληνικὸ ῥιδλίο, δὲν ἀπι τελοῦν Άντικ Εθνος, » λ πὸ τὴ σωρεία τῶν ἀνθελληνικῶν χωρίων τῆς Βίόλου ἐνδεικτικὰ παραφέτουμε ἐδῶ τὰ κάΛος Θ «Καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων καὶ ψηλαφήσω σε ὡς ρομφαίαν μαχητοῦ’ καὶ Κύριος ἔσται ἐπ ̓ αὐτοὺς καὶ ἐξελεύσεται ὡς ἀστραπὴ θολῆς..». (Ζαχαρίας, Θ ́ - 13). «καὶ ἐξολοθρεύσω Κρῆτας καὶ ἀπολῶ τοὺς καταλοίπους τοὺς κατοικοῦντας τὴν παραλίαν καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις. μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται, διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐχδύκησίν μου ἐπ ̓ αὐτούς» (Ἰεζεκιήλ, ΚΕ’ - 16). «οὐαὶ οἱ κατοικοῦντες τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης, πάροιχοι Κρητῶν'|..] Καὶ ἔσται Κρήτη νομὴ ποιμνίων καὶ μάνδρα προβάτων» (Σοφονίας, Β ́ - 56):