ιεϑνὴ σάλο προκάλεσε ἣ συνέντευξη τοῦ μεγάλου δημιουργοῦ Γιάννη Μαρ- κόπουλου, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ προηγούμενο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», στὴ ν ἢ δόξα τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ζήτησε τὴν ἀποόολὴ, ἤκης ἀπὸ τὴ ϑρησχεία τοῦ Ἑλληνισμοῦ. ὁποία Ἡ ζωντανὴ αὖ τῆς Παλαιᾶς Διαῦ οἱ σταύμ. τὰ ραδιόφωνα, οἵ ἐφημερίδες Χ.τλ. µέσα ἐνημερώ Ὅλοι οἱ μεγάλοι τηλεοπτι σεως τὴς Ἑλλάδας, ἀλλὰ χαὶ μεγάλα τηλεοπτικὰ δίκτυα καὶ ἐφημερίδες τῆς ᾿Αμερικῆς, ἢ συνέντευξν͵ ὅπι καὶ τῆς Εὐρώπης προέβαλαν ως καὶ δηλώσεις τοῦ Γιάννη Μαρκόπουλου ἀλλὰ καὶ τὶς ϑέσεις διαφόρων ἄλλων, ἱερωμένων καὶ κοσμικῶν. Ἔξ ἄλλου ἢ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συνῆλϑε σὲ ἔχτακτη συνεδρίαση καὶ ἐξέτασε τὸ προ θέμα. Ὁ μουσικοσυνδέτης ἡ ἣν μανιώδη, ἀντίδραση τοῦ Σχοταδισμοῦ, ὁ ὑποῖος μὲ τοὺς ἐκπροσώπους του προσπ. καὶ τὸ γεγονὸς ἀλλὰ καὶ τὸν µεγάλο χαλλι ἴον τῶν Ανϑι- μος. Ὑπῆρξαν δυστυχῶς καὶ κρούσματα λογοχρισίας ἐπὶ τῶν δηλώσεων τοῦ Γ.Μ., ὅπως χνη φθάνοντας στὸ σημεῖο νὰ τοῦ προσάψγ, τὴν κατηγορία τοῦ «ρατσισμοῦ ἐναν ἝΦραίων», ὅπως τὸν συκοφάντησε ὃ γνωστὸς µ. ς ᾿Αλεξανδρουπόλευς, χ. καὶ τοῦ ὑπογράφοντος τὸ παρὸν καὶ συγκεκριµένα «κόπηκαν» οἱ ἀναφορές µας στὸ θέμα τῶν ἀνθελληνικῶν ἀπυσπασμάτων τοῦ «ἱεροῦ καὶ Φεοπνεύστου Ειθλίου τοῦ Ἑλληνισμοῦ» - ἀποσπασμάτων, τὰ ὁποῖα, εἰρήσσω ἐν παρόδῳ, χάνουν τὸ ζήτημα τῆς Π.Δ. ἰδιαζόντως ἑλληνικὸ πρόδλημα, ποὺ ἀφ᾽ ἑνὸς δὲν ἔχει κα ποτε ξένου λαοῦ χαὶ ἀφ᾽ ἑτέρου δὲν ἀφορᾷ ὦ' στιανικὰ ἔϑνη, τὰ ὁποῖα, ὡς ἀνύπαρκτα ῥιδλίο, δὲν ἀπι ἀκοψή ὅταν συνεηράψετι ἐν λόγῳ τελοῦν Άντικ ενα ὕόρεων καὶ πειλῶν, ὅ ὅπως συμβαίνει μὲ τὸ Ἕλληνικὸ Εθνος, » λ πὸ τὴ σωρεία τῶν ἀνθελληνικῶν χωρίων τῆς Βίόλου ἐνδεικτικὰ παραφέτουµε ἐδῶ τὰ κά- Λος Θ «Καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν Ἑλλήνων καὶ ψηλαφήσω σε ὡς ρομφαίαν μαχητοῦ’ καὶ Κύριος ἔσται ἐπ᾽ αὐτοὺς καὶ ἐξελεύσεται ὡς ἀστραπὴ θολῆς..». (Ζαχαρίας, Θ΄ - 13). «καὶ ἐξολοθρεύσω Κρῆτας καὶ ἀπολῶ τοὺς καταλοίπους τοὺς κατοικοῦντας τὴν παραλίαν καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις. μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται, διότι ἐγὼ Κύ- ριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐχδύκησίν μου ἐπ᾽ αὐτούς» (Ἰεζεκιήλ, ΚΕ’ - 16). «οὐαὶ οἱ κατοικοῦντες τὸ σχοίνισμα τῆς ϑαλάσσης, πάροιχοι Κρητῶν'|..] Καὶ ἔσται Κρήτη νομὴ ποιμνίων καὶ μάνδρα προβάτων» (Σοφονίας, Β΄ - 56):