ΟἹ 1ΔΑί0ί -ΚΡΗΤΕΣ - ΠΑΓΧΑΙΟΙ ΜΕΤΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΟΔΙΤΙΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ «ΣΟΥΜΕΡΙΟΥΣ» Οἱ ἀντιστοιχίες στὰ ἤθη, τὴ γλῶσσα, τὴ γραφὴ ερὶ τοῦ ἀρχαίου λαοῦ τῶν Σουμερίων τῆς Μεσοποταμίας ἀπεδείχθη ὅτι ἡ ὀνομασία «Σουμέριοι» ἀποδίδεται αὐθαίρετα σὲ κάποιον ἀρχαιότατο πολιτισμό, ὁ ὁποῖος στὴν οὐσία στερεῖται τῆς ταυτότητος τοῦ δημιουργοῦ του. Εἶναι γεγονὸς ὅτι οἱ ὑποτιθέμενοι «Σουμέριοι» ἦσαν ἐπήλυδες, ξένοι, ἀπὸ ἄλλο μέρος. Δὲν ἦσαν Σημῖτες καὶ δὲν μιλοῦσαν τὴν ἴδια γλῶσσα μὲ τοὺς ντόπιους κατοίκους τῆς περιοχῆς. Οἱ ντόπιοι, ὅπως λέγει ὁ Χαλδαῖος ἱερέας Βηρωσσός, ζοῦσαν ἐκεῖ σὰν ἄγρια θηρία, ὁπότε ἦσαν ἀνίκανοι νὰ φτειάξουν ἀξιοσημείωτο πολιτισμό. Ἡ ἀρχική τους παρουσία στὴ νότια Μεσοποταμία τοποθετεῖται κατὰ τὶς ὑποθέσεις διαφόρων ἐρευνητῶν πρὶν ἀπὸ τὸ 4000 πρὸ Χριστοῦ. Ὁ Βηρωσσός, ὅπως γράφει ὁ ̓Αλέξανδρος ο Πολυΐστωρ καὶ διασῴζει ὁ Σύγκελος στὸ πρῶτο 6ιδλίο του. λέγει: « ̓Απὸ τὸ πρῶτον ἔτος ἐφάνη ἐκ τῆς Ἔρυθρᾶς θαλάσσης (ἐννοεῖ τὴ θάλασσα τοῦ Περσικοῦ Κόλπου), ποὺ συνορεύει μὲ τὴν χώραν τῆς Βαδυλωνίας (ἡ ὁποία τότε δὲν ὑπῆρχε οὔτε κατ ̓ ὄνομα), ἕνα ἀνόητο ζῷον (ὃ ψαράνθρωπος), ὀνομαζόμενο ̓Οάνης, ποὺ εἶχε κεφαλὴν ἰχθύος, πόδας ἀνθρώπου καὶ φωνὴν ἀνθρώπου. Τὴν ἡμέραν διέτριδε μετὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς ἐδίδασκε τὰ γράμματα καὶ μαθήματα καὶ τέχνας, πολλαπλᾶς ἐμπειρίας καὶ συνοικισμοὺς πόλεων καὶ ἵδρυσιν ἱερῶν καὶ εἰσηγήσεις νόμων καὶ γεωμετρίαν διδάσκων, καὶ τὴν συγκομιδὴν τῶν σπόρων καὶ τῶν καρπῶν, καὶ τελικῶς ὅλα τὰ ἀναγκαῖα, διὰ νὰ ἡμερεύσῃ ὁ δίος τῶν ἀνθρώπων». Ὁ «φαράνθρωπος» τοῦ Βηρωσσοῦ, ποὺ ἐνεφανίσθη στὸ μυχὸ τοῦ Περσικοῦ κόλπου, ἐπαληθεύει τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ παρουσία τῶν πρώτων ἀνθρώπων στὴν περιοχὴ προήρχετο ἀπὸ τὴ θάλασσα, ὁπότε διαψεύδονται καὶ ἀπορρίπτονται τὰ ἀναφερόμενα ἀπὸ τὴν «Ἱστορία τῆς) Ανθρωπότητας» τῆς ΝΕΞΟΟ (σελ. 286), ὅτι: «δὲν εἶναι γνωστὸ ἀπὸ ποῦ ἦλθαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί», ἢ ἀπὸ τὴν«Μυθολογία τῆς Μέσης ̓Ανατολῆς» τοῦ δαπιμεὶ Η. ΗοοΚε, ὅτι: «ἔφθασαν στὸ δέλτα ἀπὸ τὶς ὀρεινὲς περιοχὲς ποὺ δρίσκονται ΒΑ τῆς Μεσοποταμίας (δηλαδὴ ἀπὸ τὸ ὄρος Ζάγρος)». ἢ ἀπὸ τὴν ὑπόθεση τοῦ Ἰωσήπου, ὅτι: «ἦλθαν ἐκ τῆς ὑπεράνω τῆς Βαθυλῶνος χώρας». Ἐὰν εἶχαν φθάσει ἐκ τοῦ θορρᾶ, ἔπρεπε νὰ εἶχαν τὰ χαρακτηριστικὰ γνωρίσματα τῶν ὀρεσιδίων Χαλδαίων. "Αρα ἡ μόνη ὁδὸς ἀφίξεως τῶν πρώτων κατοίκων τῆς νοτίου Μεσοποταμίας ἦταν ἡ θάλασσα. Ἡ θάλασσα δὲ ἔφερε ἕνα ἄλλο εἶδος ἀνθρώπων καὶ ὄχι ἀνόητους «ψαρανθρώπους», ὅπως λέγει ὁ Βηρωσσός.