«Ὁ γήκουν» Τὸ ὄρῆκα! «Όμιλος Εταιρειῶν Ελληνικῆς Κουλτούρας». Μὴ γελᾶτε, δὲν εἶναι ἀστεῖο. Καιρὸ τώρα ψάχνω νὰ δρῶ μιὰ «πιασάρικη» ὀνομασία γιὰ τὴν ἁλυσίδα τῶν μαγαζιῶν μου. ̓Αν ἀκόμη δὲν ἔχετε καταλάδει, δημιούργησα « ̓Ελληνάδικα» γιὰ τὴν πνευματική σας πρόοδο, πέρα ἀπὸ τὰ γνωστὰ ποὺ ἀφοροῦν στὴ νυχτερινή σας διασκέδαση. Ὅπου ὑπάρχουν κόπανοι φτειάχνω καὶ μιὰ «κόμπανυ», γιὰ νὰ μὴν ἀφήνω τόση πελατεία νὰ περιφέρεται τξάμπα καὶ δερεσὲ ἀναξητώντας ἕνα ἰδεολογικὸ ἀποκούμπι. Τελικά, χωρὶς νὰ θέλω νὰ περιαυτολογήσω, ἀφουγκράζομαι στὴν ἐντέλεια τὸν παλμὸ τῆς ἀγορᾶς. Δεῦτε λοιπὸν πρὸς ἐμὲ πάντες οἱ ἠθικὰ καὶ προσωπικὰ ναυαγιομένοι, ἀποπροσανατολισμένοι, ἀποτυχημένοι, κι ἐγὼ θὰ σᾶς χορτάσω μέχρι σκασμοῦ. Δεῦτε οἱ ἀνέραστοι, οἱ καφούρή δες καὶ οἱ ἔχοντες τὸ νοῦ τους στὸν «μπουλκουμέ», κι ἐγὼ θὰ σᾶς δολέψω μιὰ χαρά. Δεῦτε οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, κι ἐγὼ θὰ σᾶς κάνω φωστῆρες. Κανεὶς δὲν θὰ μείνῃ ἀπογοητευμένος, παιδιά. Ἔχω τὶς ἰδεώδεις λύσεις γιὰ τὰ προδλήματα, τὶς ἀνασφάλειες καὶ τὶς νευρώσεις σας, καθὼς διαλέγω πρὶν ἀπὸ σᾶς γιὰ σᾶς καὶ καλύπτω τὰ κενά σας. ̓ Απ’ ὅλα ἔχει τὸ πρόγραμμα: ἐκδηλώσεις, ἐκδρομοῦλες, μαθήματα, κουτσομπολιό, παρεούλα, φλέρτ... κι ὅ,τι ἄλλο προκύψει. ̓Αντὶ λοιπὸν νὰ προσφοιτᾶτε «ὁ μὲν πρὸς κουρεῖον, ὁ δὲ πρὸς σκυτοτομεῖον», ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ μακαρίτης ὁ Λυσίας, ἐλᾶτε στὶς ἑλληναράδι|. κες ἑστίες μου νὰ δρῆτε τὸν ἑαυτό σας. ̓Εκεῖ ὁ καημός σας θὰ γίνῃ ἀνακούΦιση καὶ τὸ χάλι σας καμάρι. Θὰ ἔχετε τὴν αἴσθηση ὅτι «ἀνήκετε» κάπου, δρὲ ἀδελφέ, ὅτι διάγετε τὸν δίο σας γιὰ ἕνα σκοπὸ κι ὅτι δὲν εἶστε ξεκάρφωτοι στὴν παλιοκοινωνία. 4εκτοὶ πάντες, χωρὶς διακρίσεις, ὅ,τι κι ἂν κουδαλᾶτε μέσα σας. Εδῶ ἔχουν ὅλοι θέση, ἀπὸ τοὺς πιὸ πωρωμένους δωδεκαθεΐξοντες ̓ (ποὺ εἶναι ἐν ἀγνοίᾳ τους γιαχδιστὲς μέχρι τὸ μεδούλι), μέχρι ὅσους «ἐρευνοῦν» γιὰ γκόμενα ἢ γκόμενο. Τὶ νὰ κάνουμε, ὁ πελάτης ἔχει πάντα δίκιο, ἀκόμα κι ἂν εἶναι σχιξοφρενής. "Ὅσο γιὰ τὸ ποιὸς εὐθύνεται γιὰ τὴν ὑπολανθάνουσα σχιζοφρένεια, γιὰ τὴν μοναξιά, τὴν ἡμιμάθεια καὶ τὴν κακομοιριά σας, καλύτερα νὰ μὴ μὲ ρωτήσετε ποτέ. Σᾶς εἶπα, ὅτι δὲν ἔχω διάθεση γιὰ περιαυτολογίες. Προπαντὸς ὅμως μὴ ρωτήσετε ποτὲ τὸν ἑαυτό σας. ̓Αφήστε τον νὰ ἐπαναπαύεται στὶς ὑπηρεσίες ποὺ τοῦ παρέχω καὶ μὴν τοῦ γαργαλᾶτε τὰ ψυχικὰ δάθη. Διότι, ἐὰν τὸν ξυπνήσετε καὶ ἀποκτήσῃ αὐτογνωσία, ἐγὼ θὰ πρέπει νὰ ἀλλάξω πλανήτη. Σκέφτεστε, τίκυνηγητὸ ἔχω νὰ ὑποστῶ, ἐὰν ὁ καθεὶς ἐξ ὑμῶν ἀφυ| πνισθῇ καὶ δουτήξῃ ἀπὸ ἕνα (ἔξω καὶ μακρυὰ ἀπὸ ̓δῶ) Σάρωθρον