η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΡΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟ «ΠΑΙΔΟΜΑΖΩΜΑ» ΤΟΥ «ΝΗΠΙΟΒΘΑΠΤΙΣΜΟΥ» Πῶς οἱ Χριστιανοὶ ἐξαφάνισαν τὴν ἑλληνικότητα νηπιοθαπτισμὸς θεωρεῖται ὡς τὸ πλέον σημαντικὸ χρι- ς στιανικὸ μυστήριο καὶ ἀποσκοπεῖ σύμφωνα μὲ τὴν Ἐκκλη- σία στὴν ἔγκαιρη ἀπαλλαγὴ τῶν νηπίων ἀπὸ τὸ «προπα- τορικὸ ἀμάρτημα». Θεωρεῖται θανάσιμο λάθος ἕνα θρέφος ἢ νήπιο νὰ φύγῃ ἀπὸ αὐτὴ τὴ ζωὴ ἀθάπτιστο, διότι ἔτσι ἡ ψυχή του δὲν θὰ ἡσυχάσῃ ποτέ. Αὐτὰ γνωρίζουμε λίγο πολὺ ὅλοι μας καὶ συνήθως τὰ ἀποδεχόμαστε δίχως δεύτερη σκέψη. Ὡστόσο τὰ ἀληθῆ αἴτια τοῦ νηπιοδαπτισμοῦ, τουλάχιστον ὅπως αὐτὰ προκύπτουν µέ- σα ἀπὸ τοὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴ δυζαντινὴ νοµοθεσία, φαίνεται νὰ εἶναι ἄλλα ἐκτὸς ἀπὸ τὴ σωτηρία τῶν ψυχῶν. ΄Ὅπως θὰ δείξουμε στὶς ἀμέσως παρακάτω σειρές, ὁ γηπιοθαπτισμὸς υἱοθετήθηχε ἀπὸ τὴν Ορθοδοξία καὶ ἔγινε θεσμὸς καὶ νόμος τοῦ ᾿Ανα- τολικοῦ Ῥωμαϊκοῦ Κράτους μὲ σχοπὸ ἀποχλειστικὸ στὴν πολιτιστική ἐθνοκτονία τῶν ἑλληνικῶν πληθυσμῶν καὶ ἦταν ἐνταγμένος στὸ γενικώτερο σχέδιο τοῦ θίαιου προσηλυ- τισμοῦ τῶν Ἑλλήνων στὸν Χριστιανισμό, Μπορεῖ μάλιστα νὰ θεωρηθῇ καὶ ὡς μιὰ μορφὴ «παιδομαζώματος». Ας πάρουμε ὅμως τὰ στοιχεῖα μὲ τὴ σειρά. Ἧ Ἐκκλησία σύμφωνα μὲ ἀπόφαση Οἰκουμενικῆς Συνόδου της θεωρεῖ ὅτι ὅσοι ἔχουν θαπτισθῆ παύουν νὰ εἶναι πλέον Ἕλληνες, δηλαδὴ τὸ όάπτισμα σημαίνει ἀπόρριψη τοῦ πολιτισμικοῦ καὶ ἐθνικοῦ ὅρου «“Ελλην»: «τούτους, λέγω, πάντας ὡς “Ἕλληνας δεχόμεθα, ἤτοι ὡς πάντῃ ἀδαπτίστους, διότι αὐτοὶ ἢ τελείως δὲν ἐδαπτίσθησαν ἢ ἐδαπτίσθησαν μέν, ὄχι ὅμως ὀρθῶς καὶ καθὼς δαπτίζονται οἱ ὀρθόδοξοι...» (Β’ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, Κανὼν Ζ' ἡ ἑρμηνεία τοῦ Κα- νόνα ὑπὸ ᾿Αγαπίου ἱερομονάχου καὶ Νικοδήμου μοναχοῦ). Ἐπειδὴ ὅμως οἱ Ἕλληνες ἀρνοῦνταν νὰ γίνουν Χριστιανοὶ ἢ δαπτίζονταν φαινομενι- κά, γιὰ νὰ γλιτώσουν ἀπὸ τὸ θάνατο καὶ τὴν ἐξορία, ἐνῷ στὴν οὐσία διατηροῦσαν χρυφὰ τὶς πατροπαράδοτες λατρεῖες καὶ πατρῷες πεποιθήσεις περὶ τοῦ θείου, τὸ Βυζαντινὸ Κράτος θέσπισε τὸν ὑποχρεωτικὸ νηπιοθαπτισμὸ ὡς τὴν πλέον ἀποτελεσματικὴ λύση στὸ «ἑλληνικὸ πρόόληµα».᾿Ακολουθεῖ ἕνα λίαν ἀποκαλυπτικὸ ἐδάφιο ἀπὸ τὴ νομοθεσία τοῦ Ἰουστιανιανοῦ: «Θεσπίζουμε δὲ καὶ νόµο, σύµφωνα μὲ τὸν ὁποῖο τὰ παιδιά, ὅταν εἶναι σὲ μικρὴ ἡλι- κία, θὰ πρέπει νὰ ὁαπτίζωνται ἀμέσως καὶ χωρὶς ἀναδολή, ὅπως καὶ ὅσοι εἶναι µε- γαλύτεροι στὴν ἡλικία θὰ πρέπει νὰ συχνάζουν στὶς ἱερώτατες ἐκκλησίες καὶ νὰ δι- δάσκωνται τὶς θεῖες γραφὲς καὶ τοὺς θείους κανόνες. Ἔτσι, ἀφοῦ ἐννοήσουν καλὰ τὴν