̓Ανώνυμος Ἑταιρεία Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ Τὸ ὑπέροχο Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ καὶ ὁ ὑπουργός του ἔχουν -- πέραν τῶν ἄλλων --συ| στήσει καὶ « ̓Ανώνυμη Εταιρεία Γιὰ Τὴν Προδολὴ τῆς Ελληνικῆς Κληρονομιᾶς». Ὅμως ] ἐχτὸς ἀπ ̓ τὴν μονόπλευρη καὶ συστηματικὴ προδολὴ τοῦ «χριστιανικοῦ Βυζαντίου» ποὺ ] ἡ ̓Εταιρεία αὐτὴ ἐπιδίδεται, ὁ αὐτοχαρακτηρισμός της αὐτὸς εἶναι πράγματι ὅ,τι πιὸ ταιριαστὸ γιὰ τὸ Ρωμαίικο: Ὃ “Ελληνικὸς Πολιτισμὸς εἶναι γι’ αὐτοὺς στὴν καλύτερη περίπτωση μία τουριστικὴ διομή χανία -- ἂν δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει «νὰ ριφθῇ εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐξώτερον». Π.Λ.Κ. ] ] Πλάγιες ἐπιθέσεις ] ̓Ενθαρρυμένοι καὶ ὑποστηριξόμενοι ἀπὸ παντοῦ διάφοροι «ἑλληνίζοντες», ὀγαίνουν στὰ μέσα ἐνημέρωσης καὶ προδαίνουν σὲ «πλάγια» ἐπίθεση ἐναντίον τοῦ Αρχαίου Ελλη- | νικοῦ Πνεύματος, τὸ ὁποῖο ἀνυπεράσπιστο ἀμπαρώνεται ἀπὸ κακόψυχους ἐκδικητὲς (τὸ φῶςτου ἐκθέτει τὸ μέγα τους ἔλλειμμα). Ὅταν ἀκούῃ κανεὶς τέτοιες σκηνοθετημένες ἐκπομπὲς στὴν τηλεόραση, ὅπου ἐπίσημα μέλη τῆς θρησκείας καὶ ἄλλοι «ἑλληνίζοντες», ποὺ | πράγματι εἶναι κρυφὰ ὄργανά της, ἐμφανίζονται, σκέπτεται ὅτι, ἐὰν ἡ πολιτεία δὲν συρόταν | στὸ ἅρμα μιᾶς ἀνθελληνικῆς «παγκοσμιοποίησης», οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ καταδικάζονταν γιὰ ἐσχάτη προδοσία. Καὶ δὲν εἶναι οἱ μόνοι παγκοσμίως, ὅταν αὐτὴ τὴ στιγμὴ ὁ )Ιουδαϊσμὸς τοῦ Γιαχδὲ ἐπιχειρεῖ «τελικὴ λύση» ἀπέναντι στὸ «Ἑλληνικὸ «Πρόόλημα». Χρησιμοποιοῦν τὴν ἴδια τὴν Ελληνικἡ ̓Αρχαιότητα, δόλια καὶ σκόπιμα παραποιημέγῇ, γιὰ νὰ τὴν στρέψουν ἐναντίον της ἐπὶ καθημερινῆς δάσεως! Γιατὶ ὁ ἑδραιοχριστιανι- | σμὸς μόνο μὲ δόλο καὶ ψέμα μπορεῖ νὰ σταθῇ ἀπέναντι τῆς Ἑλληνικῆς ̓Αρχαιότητας. | Αὐτὴ δὲν εἶχε τίποτε ἀπ ̓ ὅλα αὐτὰ ποὺ χρησιμοποιοῦν, ἀντιστρέφοντας τὴν ἱστορία καὶ | δρίσκοντας «στοιχεῖα» τοῦ χριστιανισμοῦ στὴν Ελληνικὴ Αρχαιότητα, τῶν ὁποίων διεκδικοῦν καὶ τὴν ἰδιοκτησία].. Απίστευτο. Καὶ ὅμως τὸ ἴδιο κάνουν γιὰ 2.000 χρόνια. | Π.Γ. | Ἱπποκράτης καὶ ἅγιος Ραφαὴλ | Τὸ γεγονὸς ὑπῆρξε ἀναντίορητα χαρμόσυνο, τὰ παρεπόμενά του ὡστόσο θὰ πρέπει νὰ | | μᾶς προδληματίσουν σοδαρά, ἀφοῦ σὲ παρόμοιες περιπτώσεις ἡ ἱστορία ἐπαναλαμύάνεται. Ὃ μικρὸς Κώστας ἀπὸ τὸ Βόλο ἐπέστρεψε πρὸ διμήνου ὑγιὴς ἀπὸ τὴ Νέα Υόρκη | | μετὰ τὴν ἐπιτυχῆ θεραπεία, στὴν ὁποία ὑπεθλήθη. Αμέσως μετὰ τὴν ἀφιξή της ἡ οἰκογέ- | γεια ἔσπευσε στὸ γνωστὸ σοῦπερ μάρκετ ἐλπίδων τῆς Λέσδου, γιὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ τάμα | στὸν “Αγιο. Ανάμεσα στὸ δρόμο τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς δεισιδαιμονίας κάποιοι ἐπιλέγουν καὶ τοὺς δύο μὲ ἀποτέλεσμα τὸν διχασμὸ τῶν συνειδήσεών τους. ̓Απ ̓ τὴ μιὰ ὁ ́Ιπποκράτης, ποὺ σώζει τὶς ζωὲς κι ἀπ ̓ τὴν ἄλλη ἡ γιαχδικὴ μαγγανεία, ποὺ κάνει καλὰ τὴ δουλειά της. Τόσο δύσκολο εἶναι νὰ καταλάδῃ κανείς, πὼς ὅταν ὁ γιατρὸς μπαίνῃ ἀπὸ τὴν πόρτα, ἡ «θεία χάρις» όγαίνει ἀπὸ τὸ παράθυρο; Κι ἂν μὲν σωθῇ ὁ ἀσθενής, συρρέουν οἱ Ρωμιοὶ στὶς ἐκκλησίες καὶ τὶς μονὲς γιὰ ἔκφρασὴ εὐχαριστιῶν καὶ δοξολογίες στὴν παντοδυνάμία τοῦ Γιαχδέ: ἂν πάλι «ἀποδημήση», ἔ «ἦταν θέλημα Θεοῦ...»/ Κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ καθίσῃ τὸν ἅγιο στὸ σκαμνὶ (ἐνῷ τὸ ἀντίθετο συμδαίνει μὲ τοὺς γιατρούς). ́Η σχιζοφρένεια τοῦ « Ελληνοχριστιανισμοῦ» σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο: Θυμίζει εὔστοχα τὴν παροιμία «ἀλλοῦ τὰ κακαρίσματα κι ἀλλοῦ γεννοῦν οἱ κότες». Μ.Μ.