᾿Ανώνυμος Ἑταιρεία Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ Τὸ ὑπέροχο Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ καὶ ὁ ὑπουργός του ἔχουν -- πέραν τῶν ἄλλων --συ- | στήσει καὶ «᾿Ανώνυμη Εταιρεία Γιὰ Τὴν Προδολὴ τῆς Ελληνικῆς Κληρονομιᾶς». Ὅμως ] ἐχτὸς ἀπ᾿ τὴν µονόπλευρη καὶ συστηματικὴ προδολὴ τοῦ «χριστιανικοῦ Βυζαντίου» ποὺ ] ἡ ᾿Εταιρεία αὐτὴ ἐπιδίδεται, ὁ αὐτοχαρακτηρισμός της αὐτὸς εἶναι πράγματι ὅ,τι πιὸ ται- ριαστὸ γιὰ τὸ Ρωμαίικο: Ὃ “Ελληνικὸς Πολιτισμὸς εἶναι γι’ αὐτοὺς στὴν καλύτερη περί- πτωση μία τουριστικὴ διοµή χανία -- ἂν δὲν εἶναι κάτι ποὺ πρέπει «νὰ ριφθῇ εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐξώτερον». Π.Λ.Κ. ] ] Πλάγιες ἐπιθέσεις ] ᾿Ενθαρρυμένοι καὶ ὑποστηριξόμενοι ἀπὸ παντοῦ διάφοροι «ἑλληνίζοντες», ὀγαίνουν στὰ μέσα ἐνημέρωσης καὶ προδαίνουν σὲ «πλάγια» ἐπίθεση ἐναντίον τοῦ Αρχαίου Ελλη- | νικοῦ Πνεύματος, τὸ ὁποῖο ἀνυπεράσπιστο ἀμπαρώνεται ἀπὸ κακόψυχους ἐκδικητὲς (τὸ φῶςτου ἐκθέτει τὸ μέγα τους ἔλλειμμα). Ὅταν ἀκούῃ κανεὶς τέτοιες σκηνοθετηµένες ἐκπο- μπὲς στὴν τηλεόραση, ὅπου ἐπίσημα μέλη τῆς θρησκείας καὶ ἄλλοι «ἑλληνίζοντες», ποὺ | πράγματι εἶναι κρυφὰ ὄργανά της, ἐμφανίζονται, σκέπτεται ὅτι, ἐὰν ἡ πολιτεία δὲν συρόταν | στὸ ἅρμα μιᾶς ἀνθελληνικῆς «παγκοσμιοποίησης», οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ καταδικάζο- νταν γιὰ ἐσχάτη προδοσία. Καὶ δὲν εἶναι οἱ μόνοι παγκοσμίως, ὅταν αὐτὴ τὴ στιγμὴ ὁ )Ιουδαϊσμὸς τοῦ Γιαχδὲ ἐπιχειρεῖ «τελικὴ λύση» ἀπέναντι στὸ «Ἑλληνικὸ «Πρόόλημα». Χρησιμοποιοῦν τὴν ἴδια τὴν Ελληνικἡ ᾿Αρχαιότητα, δόλια καὶ σκόπιμα παραποιηµέ- γῇ, γιὰ νὰ τὴν στρέψουν ἐναντίον της ἐπὶ καθημερινῆς δάσεως! Γιατὶ ὁ ἑδραιοχριστιανι- | σμὸς µόνο μὲ δόλο καὶ ψέμα μπορεῖ νὰ σταθῇ ἀπέναντι τῆς Ἑλληνικῆς ᾿Αρχαιότητας. | Αὐτὴ δὲν εἶχε τίποτε ἀπ᾿ ὅλα αὐτὰ ποὺ χρησιμοποιοῦν, ἀντιστρέφοντας τὴν ἱστορία καὶ | δρίσκοντας «στοιχεῖα» τοῦ χριστιανισμοῦ στὴν Ελληνικὴ Αρχαιότητα, τῶν ὁποίων διεκ- δικοῦν καὶ τὴν ἰδιοκτησία].. Απίστευτο. Καὶ ὅμως τὸ ἴδιο κάνουν γιὰ 2.000 χρόνια. | Π.Γ. | Ἱπποκράτης καὶ ἅγιος Ραφαὴλ | Τὸ γεγονὸς ὑπῆρξε ἀναντίορητα χαρμόσυνο, τὰ παρεπόµενά του ὡστόσο θὰ πρέπει νὰ | | μᾶς προδληµατίσουν σοδαρά, ἀφοῦ σὲ παρόμοιες περιπτώσεις ἡ ἱστορία ἐπαναλαμύάνε- ται. Ὃ μικρὸς Κώστας ἀπὸ τὸ Βόλο ἐπέστρεψε πρὸ διμήνου ὑγιὴς ἀπὸ τὴ Νέα Υόρκη | | μετὰ τὴν ἐπιτυχῆ θεραπεία, στὴν ὁποία ὑπεθλήθη. Αμέσως μετὰ τὴν ἀφιξή της ἡ οἰκογέ- | γεια ἔσπευσε στὸ γνωστὸ σοῦπερ μάρκετ ἐλπίδων τῆς Λέσδου, γιὰ νὰ ἐκπληρώσῃ τὸ τάμα | στὸν “Αγιο. Ανάμεσα στὸ δρόμο τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς δεισιδαιμονίας κάποιοι ἐπιλέγουν καὶ τοὺς δύο μὲ ἀποτέλεσμα τὸν διχασμὸ τῶν συνειδήσεών τους. ᾿Απ᾿ τὴ μιὰ ὁ ΄Ιπποκρά- της, ποὺ σώζει τὶς ζωὲς κι ἀπ᾿ τὴν ἄλλη ἡ γιαχδικὴ µαγγανεία, ποὺ κάνει καλὰ τὴ δουλειά της. Τόσο δύσκολο εἶναι νὰ καταλάδῃ κανείς, πὼς ὅταν ὁ γιατρὸς µπαίνῃ ἀπὸ τὴν πόρτα, ἡ «θεία χάρις» όγαίνει ἀπὸ τὸ παράθυρο; Κι ἂν μὲν σωθῇ ὁ ἀσθενής, συρρέουν οἱ Ρωμιοὶ στὶς ἐκκλησίες καὶ τὶς μονὲς γιὰ ἔκφρασὴ εὐχαριστιῶν καὶ δοξολογίες στὴν παντοδυνά- μία τοῦ Γιαχδέ: ἂν πάλι «ἀποδημήση», ἔ «ἦταν θέλημα Θεοῦ...»/ Κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ καθίσῃ τὸν ἅγιο στὸ σκαμνὶ (ἐνῷ τὸ ἀντίθετο συμδαίνει μὲ τοὺς γιατρούς).΄Η σχιζοφρέ- νεια τοῦ « Ελληνοχριστιανισμοῦ» σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο: Θυμίζει εὔστοχα τὴν παροιμία «ἀλλοῦ τὰ κακαρίσµατα κι ἀλλοῦ γεννοῦν οἱ κότες». Μ.Μ.