15668 ΔΑΥΛΟΣ/243, Μάρτιος 2002 καινοφανὲς πλῆθος ἀγωνιστῶν, ὅπως ἐσεῖς καὶ ὁ κ. Μαρκόπουλος, ὅλα εἶναι πιθανά. Κα- νεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ξέρῃ... ἴσως νὰ εἴμαστε ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες, αὐτοὶ ποὺ πρῶτοι στὴν πα- γκόσμια ἱστορία θὰ ἀποβάλουμε κάποτε ἐντελῶς τὶς ἀδιαπέραστες παρωπίδες τοῦ κά- θε ἱερατείου καὶ θὰ ἐπιβάλουμε αὐστηρὸ ἔλεγχο στὶς θρησκευτικὲς δεισιδαιμονίες. Ἀφοῦ ὑπάρχουν ἀκόμα ἄνθρωποι ποὺ μποροῦν, ὅπως ἐσεῖς, νὰ πραγματοποιήσουν τέτοιους ἡράκλειους ἄθλους, ἴσως ὅλοι μαζὶ καταφέρουμε νὰ χαλινώσουμε τὸν ἱστορικό μας Κέρβερο, τὸν φύλακα τοῦ πολιτισμικοῦ μας Ἅδη (τῆς ἀκατάπαυστα θανατολογού- σας θρησκείας) καὶ μὲ τὶς ἄσπαστες ἀλυσίδες τῶν ἐρωτήσεών μας νὰ τὸν σύρουμε στὸ φῶς τῆς ἡμέρας, γιὰ νὰ δῇ καὶ ὁ τελευταῖος σκε- πτόμενος ὅτι τίποτε δὲν μπορεῖ καὶ δὲν πρέπει νὰ ἐξαιρεθῇ ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τοῦ ἐλέγχου, τοῦ χαλινοῦ καὶ τοῦ μέτρου. Διατελῶ μὲ εὐγνωμοσύνη εἰλικρινὰ ὑμέτερος καὶ εὔχομαι κάθε τι καλὸ σὲ σᾶς καὶ στὸ περιοδικό σας. Μιχάλης Θ. Καλόπουλος Συγγραφέας, Θεσσαλονίκη Ὁ πίνακας μὲ θέμα τὸ «Συμπόσιον» τοῦ Πλάτωνος Ἀξιότιμε κ. Λάμπρου, Ἐπιθυμῶ νὰ κάμω κάποια διόρθωσι στὸ ἄρθρο τῆς Ἀλτάνης (τεῦχος 241/Ἰανουάριος 2002, σελ. 15549), ὅπου φωτογραφία ζωγρα- φικοῦ πίνακος, στὴ λεζάντα τοῦ ὁποίου ἀνα- γράφεται: «Ὁ πίνακας ἔχει φιλοτεχνηθῆ ἀπὸ τὸν περίφημο Γερμανὸ ζωγράφο Ντύρ(ρ)ερ, ἀλλὰ δυστυχῶς μὲ χρώματα σέπιας, τὰ ὁποῖα ὁ χρόνος ἔχει ἀμαυρώσει... τὸ ἔργο ἀποτελεῖ σήμερα ἰδιοκτησία τοῦ Μουσείου Εὐρω- παϊκῆς καὶ Ἀνατολικῆς Τέχνης». α) ὉΑlbert Dürer(1471-1528), μεγάλος ζω- γράφος καὶ χαράκτης ὁ ὁποῖος ἀπέθανεν ἐν πενίᾳ, ζωγράφισε πίνακες μὲ χριστιανικὰ κυ- ρίως θέματα («Γέννησις τοῦ Χριστοῦ», «Παρ- θένος Μαρία», «Ἁγία Τριάδα» κ.λπ.) πλὴν ἑνὸς μὲ ἀρχαιοελληνικὸ θέμα:«ὉἩρακλῆς μαχόμενος ἐναντίον τῶν ὀρνίθων τῆς Στυμ- φαλίας»· πράγματι, ἐνῷ εἶναι μοναδικὰ στὸ σχέδιο, ὑστεροῦν στὸ χρῶμα. β) Ὁπίναξ «Τὸ Συμπόσιον τοῦ Πλάτωνος» δὲν εἶναι ἔργο τοῦ Alb. Durerἀλλὰ τοῦ μεγά- λου Γερμανοῦ ζωγράφου Anselm Feuerbach (Φόϋερμπαχ) (1828-1880), ὁ ὁποῖος ζωγρά- φισε κυρίως ἀρχαιοελληνικὰ θέματα («Ἰφι- γένεια», «Μήδεια», «ἩΚρίσις τοῦ Πάριδος», ἡμερομηνία τῆς θερινῆς τροπῆς»,ἡ ὁποία ἐκ τυπογραφικοῦ λάθους εἶχε καταχωρηθῇ στὴ σελ. 6519 τῆς πρωτοτύπου μελέτης μου, χωρὶς νὰ διορθωθῇ μὲ τὸ «22α Ἰουνίου» ὑπὸ τοῦ κ. καθηγητοῦ. Τοῦτο δημιουργεῖ σοβαρὴν ὑπόνοιαν ὅτι τὸ ἔργο δὲν ἀνήκει σὲ καθηγητή. Στὴ σελ. 95 καταχωρεῖται:«αὐτὸ ἀκριβῶς ἔγινε στὴν καταπληκτικὴ μελέτη τοῦ K. Κου- τρουβέλη. Προσδιωρίστηκε τὸ σφάλμα στὴ χρονολογικὴ μετατόπιση τῆς Αἰγυπτιακῆς ἱστο- ρίας καὶ ὀ συντελεστὴς τοῦ σφάλματος τῶν Ἑβραϊκῶν χρονολογικῶν περιόδων». Σὲ ποιὰ «καταπληκτικὴ μελέτη» γίνεται αὐτό, ἀφοῦ δὲν παρέχεται οὔτε ὁ τίτλος της οὔτε ὁ ἐκδότης οὔτε ὁ χρόνος ἐκδόσεώς της; Ὅλα αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικὰ τῆς ταυτότητος τῆς μελέτης μου ἀποσιωποῦνται σκοπίμως. Δυστυχῶς ἡ ὑπόθεση δὲν σταματάει στὰ προηγούμενα, ὑπάρχει καὶ συνέχεια. Ἀπὸ τὴ σελ. 109-119 τοῦ βιβλίου του ὁ κ. καθηγητὴς ἐπανέρχεται στὴ μελέτη μου «Ἡ Ἀναχρονο- λόγηση τῆς Προϊστορίας...», ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ Δελτίο τῆς Γ.Y.Σ. τὸ 1987, καὶ ἐνῷ ἀνα- φέρεται στὸ ὄνομά μου, ἐδῶ δὲν ἀναφέρει τὸν τίτλο τῆς μελέτης μου, ἐκ τῆς ὁποίας ἀντιγράφει ἀρκετὰ στοιχεῖα.Τὰ ἐν λόγω στοιχεῖα ὅμως, ὅπως ἀναφέρεται στὴ σελίδα 113 τῆς πρωτο- τύπου δοκιμαστικῆς μελέτης μου τοῦ 1987, βασίζονται σὲ μετρήσεις μου ποὺ ἔγιναν ἐπὶ χάρ- του κλίμακος 1:1.000.000, καὶ ὅλα τὰ ἐξαγόμενα εἶναι ἀνάλογα αὐτῶν τῶν μετρήσεων. Δὲν ἐλήφθη καθόλου ὑπ’ ὄψιν ὅτι τὰ στοιχεῖα ποὺ χρησιμοποίησε στὶς σελ. 81 μέχρι 95, ποὺ ἀνα- �