15670 ΔΑΥΛΟΣ/243, Μάρτιος 2002 Ἡ Θρησκεία πρέπει νὰ γίνῃ μία ἀπὸ τὶς ἐπιστῆμες; Κύριε διευθυντά, Λαμβάνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Διαμαντῆ Κούτουλα μὲ τίτλο «Περὶ τὴν ἀναβίωση τοῦ Δωδεκαθέου. – Ἡ μεταμοντέρνα ἐκδοχὴ τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος» στὸν «Δαυλό», τ. 238, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ παρακάτω: Θὰ περίμενα μεγαλύτερη σύνεση καὶ «γνῶθι σ’ αὐτὸν» ἀπὸ μερικούς. Οἱ ἀπόψεις ποὺ γράφονται πολλὲς φορὲς εἶναι προσωπικὲς ἢ μεμονωμένες, ποὺ ἀπέχουν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα καὶ κατ’ οὐδένα τρόπον εἶναι ἀποδεικτικές. Ἀπόδειξη ὅλων ὅσα ἀναφέρονται ἀπὸ τὸ κ. Κούτουλα θὰ προέκυπτε μόνο μετὰ ἀπὸ σαφῆ ὁρισμὸ τοῦ ἐννοιολογικοῦ περιεχομένου τῶν λέξεων καὶ τῶν χρησιμοποιουμένων ὅρων, ὅπως αὐτὲς χρησιμοποιοῦνται στὴν φιλοσοφία καὶ στὶς ἐπιστῆμες. Ἡ λογικὴ τοῦ Λόγου πάντοτε ἔχει τὴν ἔννοια στατιστικῆς πιθανότητας καὶ καταλήγει νὰ εἶναι κατ’ ἐπίφαση ἀποδεικτική, ἐὰν δὲν τηροῦνται οἱ παραπάνω προϋποθέσεις, γι’ αὐτὸ καὶ ἀπαιτεῖται ἰσχυρότερη ἑδραίωση ἀπὸ διάφορες συλλογιστικὲς σκοπιές. Ἡ κατανόηση τῆς θεολογίας τοῦ Πλάτωνα, ὅπως διατυπώνεται αὐτὴ ἀπὸ τὸν Πλάτωνα, τὸν Πλωτῖνο, τὸν Πρόκλο κ.λπ., στὸ ἐπίπεδο ποὺ τὸ ἐπιτρέπουν οἱ σημερινὲς θεωρίες τῆς φυσικῆς καὶ τῆς χημείας, ποὺ διέπουν τὴ λειτουργία τοῦ Σύμπαντος καὶ τὴ σύσταση τῆς ὕλης, γίνεται πληρέστερη μόνο μὲ τὴ συμβολὴ τῶν θετικῶν αὐτῶν ἐπιστημῶν [...]. Τὸ ὅτι δὲν ἔχει ὁ Ἑλληνισμὸς δόγματα, τὰ ὁποῖα στὸν Ἰουδαιοχριστιανισμὸ «τεκμηριώνονται» μὲ τὸ αὐθαίρετο «πιστεύω», αὐτὸ δὲν σημαίνει ὄτι δὲν ἔχει καὶ συγκροτημένες καὶ ἀποδεδειγμένα τεκμηριωμένες ἀρχές. Ἕλληνας ὁ ὁποῖος ἀποδέχεται τὴν ἀρχή, νὰ θεωρῆται ἀληθὲς μόνον αὐτὸ ποὺ ἀποδεικνύεται, δὲν εἶναι ἀδαής. Ἀδαεῖς ἀποκτᾶ ὡς πιστοὺς ὁ Ἰουδαιοχριστιανισμός, ὁ ὁποῖος δογματικὰ ἐπιβάλλει ἀναπόδεικτες «ἀλήθειες» καὶ δὲν ἀποδέχεται τὴν ἀρχή, ὅτι πάνω ἀπὸ ὅλα εὑρίσκεται ὁ ὀρθὸς λόγος, ἡ ἀποδεικτικὴ λογική, ἡ ἐπιστήμη, ἡ φιλοσοφία. Ὅμως ὁ κ. Δ. Κούτουλας κοντὰ στὶς τόσες αὐθαίρετες ἐν πολλοῖς θέσεις του, τὴν ἐπιφανειακή του ἀνάλυση, τὴν ἔλλειψη ἀντικειμενικότητας, ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του καταλήγει ἴσως ἄθελά του σὲ μία μεγάλη διαπίστωση, ὅτι «φιλοσοφία καὶ θρησκεία ὁλοένα ἐπικαλύπτονται, συγχέονται καὶ τελικὰ ταυτίζονται». Ἀλλὰ ἡ φιλοσοφία εἶναι πρωτίστως ἐπιστήμη. Ἔτσι θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσῃ στὸ ὅτι ἡ θρησκεία πρέπει νὰ εἶναι μία ἐπιστήμη, δυναμικὴ καὶ ὄχι στείρα καὶ στατική, ὅπως ἡ ἰουδαιοχριστιανικὴ θεολογία σήμερα. Μετὰ τιμῆς Βασίλειος Διαμαντάκης Χημικὸς Μηχανικὸς ΕΜΠ, Ἀθήνα Οἱ «Σύμμαχοι» ἀνεφοδίαζαν τοὺς Γερμανοὺς στὸν B´ Π.Π. Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Χαίρω ποὺ ἐπικοινωνῶ μαζί σας. Εὔχομαι καὶ ἐγώ, τὰ εἴκοσι χρόνια τοῦ «Δαυλοῦ» τὰ τόσο δημιουργικὰ νὰ γίνουν πολὺ περισσότερα, γιὰ νὰ ἀκούγεται ὁ λόγος του στὰ πέρατα τῆς γῆς καθαρὸς καὶ ἀνόθευτος. Στὰ ποντοπόρα μου ταξίδια λαμβάνω τὸν «Δαυλὸ» καὶ τὸν μελετῶ μὲ μεγάλη προσοχή. Διάβασα στὸ 226ο τεῦχος, σελὶς 14360, τὸ ἄρθρο τοῦ ταξιάρχου Ἀεροπορίας ἐ.ἀ. (ἰπταμένου) κ. Παντελῆ Γλάρου «Χίτλερ καὶ Πλανηταρχία». Οἱ ἑπτὰ τελευταῖες σειρὲς εἶναι καταπληκτικές, γιατὶ συμπυκνώνεται μέσα ἐκεῖ ὅλο τὸ δράμα τοῦ B´ Παγκοσμίου Πολέμου μέσα ἀπὸ τὸ ἀπύθμενο ψεῦδος τῶν δῆθεν συμμάχων, τῶν δῆθεν οὐδετέρων καὶ ὅλων τῶν δῆθεν ποὺ ἀφάνισαν τὰ νιάτα τῆς Εὐρώπης. Θέλοντας καὶ ἐγὼ νὰ συμβάλω τὸ κατὰ δύναμιν στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἀλήθειας, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὐπάρχει ἕνα βιβλίο - ντοκουμέντο μὲ τίτλο «Ἀμερικανοναζιστικὴ συνωμοσία» τοῦ Charles Higham, ἐκδόσεις Καρρέ, ποὺ μέσα στὶς σελίδες του θὰ βρῆτε πολλὰ ἐνδιαφέροντα πράγματα σχετικὰ μὲ τὸν ἀνεφοδιασμὸ τῆς γερμανικῆς πολεμικῆς μηχανῆς ἀπὸ τοὺς «συμμάχους». Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία. Μετὰ τιμῆς Εὐάγ. Μπαλούρδης Ἀξιωματικὸς E.N., Πειραιᾶς