15670 ΔΑΥΛΟΣ/243, Μάρτιος 2002 Ἡ Θρησκεία πρέπει νὰ γίνῃ μία ἀπὸ τὶς ἐπιστῆμες; Κύριε διευθυντά, Λαμβάνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὸ ἄρθρο τοῦ κ. Διαμαντῆ Κούτουλα μὲ τίτλο «Περὶ τὴν ἀνα- βίωση τοῦ Δωδεκαθέου. – Ἡ μεταμοντέρνα ἐκδοχὴ τῆς Ἀρχαίας Ἑλλάδος» στὸν «Δαυ- λό», τ. 238, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ παρακά- τω: Θὰ περίμενα μεγαλύτερη σύνεση καὶ «γνῶθι σ’ αὐτὸν» ἀπὸ μερικούς. Οἱ ἀπόψεις ποὺ γράφονται πολλὲς φορὲς εἶναι προσω- πικὲς ἢ μεμονωμένες, ποὺ ἀπέχουν ἀπὸ τὴν πραγματικότητα καὶ κατ’ οὐδένα τρόπον εἶναι ἀποδεικτικές. Ἀπόδειξη ὅλων ὅσα ἀνα- φέρονται ἀπὸ τὸ κ. Κούτουλα θὰ προέκυπτε μόνο μετὰ ἀπὸ σαφῆ ὁρισμὸ τοῦ ἐννοιολογι- κοῦ περιεχομένου τῶν λέξεων καὶ τῶν χρησι- μοποιουμένων ὅρων, ὅπως αὐτὲς χρησιμο- ποιοῦνται στὴν φιλοσοφία καὶ στὶς ἐπιστῆμες. Ἡ λογικὴ τοῦ Λόγου πάντοτε ἔχει τὴν ἔννοια στατιστικῆς πιθανότητας καὶ καταλήγει νὰ εἶναι κατ’ ἐπίφαση ἀποδεικτική, ἐὰν δὲν τη- ροῦνται οἱ παραπάνω προϋποθέσεις, γι’ αὐτὸ καὶ ἀπαιτεῖται ἰσχυρότερη ἑδραίωση ἀπὸ διά- φορες συλλογιστικὲς σκοπιές. Ἡκατανόηση τῆς θεολογίας τοῦ Πλάτωνα, ὅπως διατυπώ- νεται αὐτὴ ἀπὸ τὸν Πλάτωνα, τὸν Πλωτῖνο, τὸν Πρόκλο κ.λπ., στὸ ἐπίπεδο ποὺ τὸ ἐπιτρέ- πουν οἱ σημερινὲς θεωρίες τῆς φυσικῆς καὶ τῆς χημείας, ποὺ διέπουν τὴ λειτουργία τοῦ Σύμπαντος καὶ τὴ σύσταση τῆς ὕλης, γίνεται πληρέστερη μόνο μὲ τὴ συμβολὴ τῶν θετικῶν αὐτῶν ἐπιστημῶν [...]. Τὸ ὅτι δὲν ἔχει ὁ Ἑλληνισμὸς δόγματα, τὰ ὁποῖα στὸν Ἰουδαιοχριστιανισμὸ «τεκμηριώ- νονται» μὲ τὸ αὐθαίρετο «πιστεύω», αὐτὸ δὲν σημαίνει ὄτι δὲν ἔχει καὶ συγκροτημένες καὶ ἀποδεδειγμένα τεκμηριωμένες ἀρχές. Ἕλλη- νας ὁ ὁποῖος ἀποδέχεται τὴν ἀρχή, νὰ θε- ωρῆται ἀληθὲς μόνον αὐτὸ ποὺ ἀποδεικνύε- ται, δὲν εἶναι ἀδαής. Ἀδαεῖς ἀποκτᾶ ὡς πι- στοὺς ὁ Ἰουδαιοχριστιανισμός, ὁ ὁποῖος δογ- ματικὰ ἐπιβάλλει ἀναπόδεικτες «ἀλήθειες» καὶ δὲν ἀποδέχεται τὴν ἀρχή, ὅτι πάνω ἀπὸ ὅλα εὑρίσκεται ὁ ὀρθὸς λόγος, ἡ ἀποδεικτικὴ λογική, ἡ ἐπιστήμη, ἡ φιλοσοφία. Ὅμως ὁ κ. Δ. Κούτουλας κοντὰ στὶς τόσες αὐθαίρετες ἐν πολλοῖς θέσεις του, τὴν ἐπιφανειακή του ἀνά- λυση, τὴν ἔλλειψη ἀντικειμενικότητας, ἐν τῇ ρύμῃ τοῦ λόγου του καταλήγει ἴσως ἄθελά του σὲ μία μεγάλη διαπίστωση, ὅτι «φιλοσο- φία καὶ θρησκεία ὁλοένα ἐπικαλύπτονται, συγχέονται καὶ τελικὰ ταυτίζονται».Ἀλλὰ ἡ φιλοσοφία εἶναι πρωτίστως ἐπιστήμη. Ἔτσι θὰ πρέπει νὰ συμφωνήσῃ στὸ ὅτι ἡ θρησκεία πρέπει νὰ εἶναι μία ἐπιστήμη, δυναμικὴ καὶ ὄχι στείρα καὶ στατική, ὅπως ἡ ἰουδαιοχρι- στιανικὴ θεολογία σήμερα. Μετὰ τιμῆς Βασίλειος Διαμαντάκης Χημικὸς Μηχανικὸς ΕΜΠ, Ἀθήνα Οἱ «Σύμμαχοι» ἀνεφοδίαζαν τοὺς Γερμανοὺς στὸν B´ Π.Π. Ἀγαπητὲ κ. Λάμπρου, Χαίρω ποὺ ἐπικοινωνῶ μαζί σας. Εὔχομαι καὶ ἐγώ, τὰ εἴκοσι χρόνια τοῦ «Δαυλοῦ» τὰ τόσο δημιουργικὰ νὰ γίνουν πολὺ περισσό- τερα, γιὰ νὰ ἀκούγεται ὁ λόγος του στὰ πέ- ρατα τῆς γῆς καθαρὸς καὶ ἀνόθευτος. Στὰ πο- ντοπόρα μου ταξίδια λαμβάνω τὸν «Δαυλὸ» καὶ τὸν μελετῶ μὲ μεγάλη προσοχή. Διάβασα στὸ 226ο τεῦχος, σελὶς 14360, τὸ ἄρθρο τοῦ τα- ξιάρχου Ἀεροπορίας ἐ.ἀ. (ἰπταμένου) κ. Πα- ντελῆ Γλάρου «Χίτλερ καὶ Πλανηταρχία». Οἱ ἑπτὰ τελευταῖες σειρὲς εἶναι καταπληκτικές, γιατὶ συμπυκνώνεται μέσα ἐκεῖ ὅλο τὸ δράμα τοῦ B´ Παγκοσμίου Πολέμου μέσα ἀπὸ τὸ ἀπύθμενο ψεῦδος τῶν δῆθεν συμμάχων, τῶν δῆθεν οὐδετέρων καὶ ὅλων τῶν δῆθεν ποὺ ἀφάνισαν τὰ νιάτα τῆς Εὐρώπης. Θέλοντας καὶ ἐγὼ νὰ συμβάλω τὸ κατὰ δύναμιν στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἀλήθειας, σᾶς πληροφορῶ ὅτι ὐπάρχει ἕνα βιβλίο - ντοκουμέντο μὲ τίτ- λο «Ἀμερικανοναζιστικὴ συνωμοσία» τοῦ Charles Higham, ἐκδόσεις Καρρέ, ποὺ μέσα στὶς σελίδες του θὰ βρῆτε πολλὰ ἐνδιαφέρο- ντα πράγματα σχετικὰ μὲ τὸν ἀνεφοδιασμὸ τῆς γερμανικῆς πολεμικῆς μηχανῆς ἀπὸ τοὺς «συμμάχους». Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία. Μετὰ τιμῆς Εὐάγ. Μπαλούρδης Ἀξιωματικὸς E.N., Πειραιᾶς