ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

243ΜΑΡΤΙΟΣ 2002

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 15705 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
44 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ο εξορκισμός των βρεφών είναι αντιγραφή της Παλαιάς Διαθήκης από την Ορθοδοξία — ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, ΓΕΩΡΓΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 15705 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 243

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Τὶ ψάλλουν οἱ ἱερεῖς μας στὸ «Σαράντισμα» Ὡς διδάσκαλος τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας, ὄχι καὶ πολὺ ἀποτυχημέ- νος ἐπὶ μίαν τριακονταετία, ὄχι ἁπλᾶ ἐξανίσταμαι, ἀλλὰ κυριολεκτικὰ ἐπαναστατῶ γιὰ τὶς ξενόφερτες ἐπιδράσεις καὶ τὸν ἔντονο ἀποχρωμα- τισμὸ ποὺ τυχάρπαστοι «ρασοπαντελονάδες» ἐπιβάλλουν στὴν Ἑλλη- νικὴ Ὀρθοδοξία. Κι ἐννοῶ γιὰ προτεσταντίζοντα ἄσαρκα ἰδεολογή- ματα, ὑποκειμενικὲς ἑρμηνεῖες καὶ φονταμενταλιστικὲς βιβλικὲς προ- σεγγίσεις. Κι ὅλα τοῦτα ἐκπορεύονται ἀπὸ τὶς θεολογικὲς κυρίως σχολὲς καὶ καταναλώνονται ἀπὸ τοὺς κύκλους καὶ κυκλώματα συμμε- λετητῶν τῶν Γραφῶν. Ἔτσι οἱ διάφοροι Ντέιβιντ, Μπέντζαμιν, Σάμουελ, Ντάνιελ κ.λπ. δὲν θὰ κατισχύσουν στὴν θρησκεία τῶνΝεοελλήνων, ἀφοῦ κι αὐτὴ μὲ τὴ σειρά της γιὰ τὴν ἴδια τὴν ἰστορική της διάρκεια εἶναι ἀνάγκη ν’ ἀναθερωρήσῃ κείμενα, ὀνόματα, πρακτικές... ὄζοντα ἰου- δαϊκῆς θεοκρατίας. Ἄλλωστε ὁ Ἰησοῦς ὑπῆρξε τὸ λιγώτερο αἱρετικὸς καὶ ὀλετῆρας τῆς Ἰουδαϊκῆς θεοκρατικῆς κάστας, γι’ αὐτὸ καὶ τὸν σταύρωσαν.Δὲν μποροῦν οἱ προτεστα- ντίζοντες ἀμερικανοσπουδοι θεολόγοι νὰ μιλᾶνε καὶ νὰ γράφουν περὶ ἰουδαιοχριστιανι- σμοῦ, εἶναι ἀντιφατικὸ καθ’ ἑαυτό. Ὁ παλαιοδιαθηκικὸς ἐξορκισμὸς τῆς λεχοῦς σήμερα Κατὰ τὴν ἔννοια ὅτι «αὐτὸ τὸ τέλος εἶν’ ἀρχὴ» παραθέτουμε τὶς περὶ καθαρμοῦ τῶν λεχώνων διατάξεις τοῦ ἰουδαϊκοῦ παλαιοδιαθηκικοῦ «Δευτερονομίου», γιὰ νὰ δοῦμε ὅτι οἱ κοινωνικοθρησκευτικὲς ἀντιλήψεις τῆς πρὸ Χριστοῦ ἐποχῆς, ποὺ θεωροῦσαν «βδέλυγμα», «μίασμα» καὶ τελικὰ «ἀκάθαρτον» τὴ γυναῖκα, πέρασαν ἀβασάνιστα στὸν ἐλληνορθόδοξο χῶρο. «Καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε» βέβαια, ἡ γυναῖκα μετὰ τὸν το- κετό, ἡ λεχὼ ἦταν εὐαίσθητη σὲ μολύνσεις καὶ δὲν ἔπρεπε κανεὶς νὰ τὴν ἀγγίξῃ. Αὐτὸ ὅμως τὶ δουλειὰ εἶχε μὲ τὴ θρησκεία, ὥστε νὰ θεσπισθοῦν ἐντελῶς ἀντιγυναικεῖες καὶ ἀντιμητρικὲς σχολαστικὲς διατάξεις, ὅπως αὐτὲς ποὺ ἐπιβάλλει τὸ «Λευιτικὸν» καὶ τὸ «Δευτερονόμιον» γιὰ τοὺς Ἰουδαίους; «Οἱ γυναῖκες οἱ ἑμμηνορροοῦσες, οἱ ἔγκυες καὶ οἱ λεχῶνες νὰ μὴ πλη- σιάζουν τὸ ναό, γιὰ νὰ προσφέρουν τὰ δῶρα τους γιὰ τὴ θυσία, εἶναι ἀκάθαρτες(ὄπως τὰ ζῷα δηλαδή;) καὶ νὰ παραμένουν στὰ σπίτια τους ἀνέγγιχτες, διότι ὁ νόμος ἐπιβάλλει καὶ ἀκαθάρτου ἀνθρώπου καὶ ζῳου μὴ ἅπτεσθαι» («Λευιτικὸν» – «Δευτερονόμιον»). Αὐτὰ γιὰ τοὺς Ἰουδαίους. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες χριστιανοὶ ἔχουμε δικαίωμα νὰ θεωροῦμε ἀκάθαρτες καὶ μιασμένες τὶς γυναῖκες ποὺ ἔχουν περίοδο ἢ εἶναι ἔγκυες ἢ λεχῶνες; Ἐρρέ- τωσαν λοιπὸν τέτοιες ἀντιανθρώπινες ἀντιλήψεις καὶ ρατσιστικὲς πρακτικές.
← καθαρισμένο κείμενο