Ὕβρις – Ἄτη – Ἀδράστεια: Ἀνθρώπινα λάθη, ὄχι «θεοὶ» Ὁ Ἡρόδοτος, παρόλο ποὺ ἐπέλε- ξε ὡς κεντρικὸ θέμα τῆς ἱστο- ρικῆς του ἀφήγησης τὴν σύ- γκρουση ἀνάμεσα στοὺς Ἕλλη- νες καὶ τὶς αὐτοκρατορίες τῆς Ἀνατολῆς, ἐν τούτοις ἐνσωματώ- νει ἐθνογραφικὲς καὶ γεωγρα- φικὲς λεπτομέρειες, ποὺ δὲ σχετί- ζονται μὲ αὐτὴ τὴ σύγκρουση. Ἐπιπρόσθετα συμπεριλαμβάνει μία τεράστια ποσότητα ὑλικοῦ, τὸ ὁποῖο δὲ φαίνεται νὰ σχετίζεται ἄμεσα μὲ τὴν κύρια ἱστορικὴ ἀφήγηση ἢ τὴν ἐθνογραφία. Ἀρκετὸ ἀπὸ τὸ ὑλικὸ αὐτὸ ἀπο- τελεῖται ἀπὸ «νουβέλες», ὅπως τὶς ἀποκαλοῦμε. Ἡ πιὸ ἐνδιαφέρου- σα ἀπὸ αὐτὲς ποὺ θὰ ἀναλύσουμε παρακάτω εἶναι ἡ ἀναφερόμενη στὸν πάμπλουτο βασιλιᾶ τῆς Φρυ- γίας Κροῖσο, τὸ γιό του Ἄτυ καὶ τὸν ἐξόριστο Ἄδραστο, ποὺ ζοῦσε τὴν αὐλὴ τοῦ Κροίσου (Ἡρόδοτος, «Ἱστορία», βιβλίον 1 § 34-45). Ὁ Κροῖσος μετὰ τὴν ἀναχώρηση τοῦ Σόλωνα μαθαίνει ἀπὸ ἕνα ὄνειρο, ὅτι ὁ γιός του Ἄτυς θὰ πεθάνῃ ἀπὸ κτύπημα δόρατος. ὉΚροῖσος λαμβάνει μέτρα, γιὰ νὰ ἀποτρέψῃ τὴ μοῖρα. Στὸ μεταξὺ ἐξαγνίζει καὶ δέχεται στὸ σπίτι του τὸν Ἄδρα- στο, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕνας ἐξόριστος ἀπὸ τὴ Φρυγία καὶ ἀκούσιος δολοφόνος τοῦ ἀδελφοῦ του. Λίγο μετὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, ὅταν ἕνας κάπρος ἐρημώνῃ τὴ Λυδία, ὁ Κροῖσος μετὰ ἀπὸ παράκληση τῶν κατοίκων στέλλει βοήθεια, ἀλλὰ δὲν ἐπι- τρέπει στὸ γιό του νὰ συμμετάσχῃ στὴν ἀποστολή. Ὁ Ἄτυς διαμαρτύρεται καὶ πείθει τὸν πατέρα τοῦ νὰ τοὺ ἐπιτρέψῃ νὰ λάβῃ μέρος στὸ κυνήγι τοῦ κάπρου. ὉΚροῖσος δίνει τὴν ἄδειά του, ἀλλὰ γιὰ λόγους προφύλαξης στέλλει τὸν Ἄδρα-