Ψέματα καὶ ἀλήθειες τῆς «Οὐφολογίας» Ἡ ἐντύπωσις τὴν ὅποίαν ἔχουν οἱ ἄνθρωποι στὴν ἐποχή μας γιὰ τὴν ἐξέλιξη τοῦ πολιτισμοῦ εἶναι, ὅτι ὁ πολιτισμὸς ἔχει ἀκολουθήσει αὔξουσα πορεία. Πιστεύεται δηλαδὴ ὅτι ὁ πολιτισμὸς ἐξεκίνησε ἀπὸ τὸ μηδὲν καὶ μὲ ἀργὰ ἀλλὰ σταθερὰ βήματα ἐξελίχθη κι ἔφτασε στὸ ὑψηλὸ ἐπίπεδο τῆς σημερινῆς ἐποχῆς, ὅπως φαίνεται στὴν Εἰκόνα 1. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ὅμως εἶχαν ἐντύπωση τελείΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ως διαφορετική. Μελετώντας τοὺς Ἕλληνες συγγραφεῖς, ποὺ πραγματεύονται περὶ τῶν μυθικῶν προϊστορικῶν χρόνων, παρατηροῦμε πὼς ὅλοι σχεδὸν φαίνεται νὰ συμφωνοῦν ἀκριβῶς στὸ ἀντίθετο, στὸ ὅτι ὁ πολιτισμὸς εἶχε φθάσει κάποτε στὸ παρελθὸν σ’ ἕνα πολὺ ὑψηλὸ ἐπίπεδο ἐπιστημονικῆς καὶ τεχνολογικῆς τελειότητας, ἀπ’ ὅπου ἐξέπεσε συνεπείᾳ ἑνὸς μεγάλου κατακλυσμοῦ (βλέπε ΧΡΟΝΟΣ Εἰκόνα 1: Ἡ ἐντύπωσις ποὺ Ἡσίοδον: Χρυσῆ, Ἀργυρᾶ, Χαλκῆ, Σιδηρᾶ ἐποἔχουν οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι χή· Πλάτωνα: «Τίμαιον» καὶ «Κριτίαν», Αἰσχύλον: γιὰ τὸν πολιτισμό, εἶναι ὅτι «Προμηθέαν Δεσμώτην» κ.ἄ.). Ὁ πολιτισμὸς ἀκολούθησε πορεία γραμμικῶς αὔξουσα. αὐτός, ποὺ γεννήθηκε κι ἀναπτύχθηκε στὴν Ἑλλάδα, ἦτο παγκοσμίου ἐμβελείας, διότι ἀπὸ τοὺς Διονύσους, Ἡρακλεῖς, Περσεῖς καὶ λοιποὺς διογενεῖς ἥρωες ἐπεκτάθηκε σὲ ὅλο τὸν κόσμο. (Γιὰ τὴν προτακλυσμιαία ἐξάπλωσι τοῦ οἰκουμενικοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ βλέπε «Δαυλόν», τεύχη 16, 18, 24, 37, 56, 73, 80, 82, 83, 94, 116, 117, 118, 121, 123, 124, 127, 128, 131, 145, 169, 170, 211, 214, 220, 229, 241, 242, 243 κ.ἄ.). Μετὰ τὴν μεγάλη καταστροφὴ λοιπὸν σύμφωνα πάντα μὲ τοὺς κλασικοὺς ὁ πολιτισμὸς ἔπαθε μεγάλη καταστροφή, ἀλλὰ δὲν ἐχάθη ἐντελῶς. Οἱ ἄνθρωποι προσπάθησαν νὰ τὸν ἀνασυστήσουν, ἀλλὰ μεταγενέστερες μικρότερες καταστροφὲς τοὺς γύρισαν πολὺ πίσω, τόσο ὥστε νὰ θεωροῦν τὴν ἐποχή τους ὡς τὴν χειρότερη ἀπ’ ὅλες: Ἀπὸ τὴ Χρυσῆ Ἐποχὴ κατήντησαν νὰ ζοῦν στὴν Σιδερένια! Ἔτσι λοιπὸν οἱ ἀρχαῖοι εἶχαν τὴν ἐντύπωση ὅτι ὁ πολιτισμὸς εἶχε ἀκολουθήσει τὴν φθίνουσα πορεία τῆς Εἰκόνας 2.