«Οἱ ἀπολίτιστοι καὶ βάρβαροι Ἕλληνες ἀντέγραψαν τὰ πάντα ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴ» ™τὸ προηγούμενο τεῦχος εἴδαμε ὅτι ἡ UNESCO μὲ τὴν πολύτομη ἔκδοσή της ὑπὸ τὸν τίτλο «Ἱστορία τῆς Ἀνθρωπότητας» καὶ τὸ κῦρος ἑνὸς παγκόσμιου ὀργανισμοῦ διακηρύττει πὼς ἄνθρωπος, πόλις καὶ πολιτισμὸς γεννήθηκαν καὶ μεγαλούργησαν στὴν Ἀφρικὴ καὶ τὴν Ἀνατολή. Χρησιμοποιώντας σωρεία ἱστορικῶν ψευδῶν προβάλλει τὴν περιοχὴ τῆς σημερινῆς Μέσης Ἀνατολῆς ὡς «λίκνο πολιτισμοῦ», τὸ ὁποῖο στὴ συνέχεια δανείζει τὰ φῶτα του σ’ ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα. Στὸ τεῦχος αὐτὸ θὰ δοῦμε τὸ πῶς «μεταχειρίζεται» τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλλληνικὸ Πολιτισμό, ἂν καὶ ὁλόκληρη ἡ «Ἱστορία» αὐτὴ δὲν ἀποτελῇ σὲ τελικὴ ἀνάλυση τίποτε ἄλλο, ἀπὸ μία ἰδεολογικὴ καὶ πολιτικὴ ἐπίθεση κατὰ τοῦ ἑλληνοκεντρικοῦ πνεύματος τῆς Δύσης, ἐπίθεση τὴν ὁποία ἐπιχειρεῖ μὲ ἀπίστευτη ἔλλειψη οἱουδήποτε ἐπιστημονικοῦ ἢ ἠθικοῦ δισταγμοῦ. Στὸ B´ τόμο λοιπὸν βλέπουμε τοὺς Ἕλληνες – μιά, ὅπως γράφει, «ἀπολίτιστη καὶ βάρβαρη» φυλὴ – νὰ εἰσβάλλουν ἀπὸ τὸν Βορρᾶ στὶς ἀκτὲς τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου: «Ἀπ’ αὐτὸ προέκυψε μία τελείως νέα τάξη καὶ ἴσως ἐπίσης κάποιος ἐκβαρβαρισμὸς τοῦ πολιτισμοῦ ἀπὸ τὴν κατάρρευση τῶν παλαιῶν κέντρων διαδόσεώς του καὶ τὴν ἄνοδο νέων. Τὰ γεγονότα αὐτὰ εἶναι πολὺ ἀμυδρά, ἐξηγοῦν ὅμως ἀρκετὲς ἀπὸ τὶς πρώιμες ἀνταλλαγὲς ἰδεῶν καὶ ἀντιλήψεων ἀνάμεσα στοὺς λαοὺς τῆς Ἑλλάδας καὶ τῆς M. Ἀσίας, καθὼς καὶ ἔμμεσα πολιτιστικὰ δάνεια τῆς Ἑλλάδας ἀπ’ τὴν Ἀνατολὴ» (σελ. 14). Τὴν ἀνατολικὴ ἐπίδραση δὲν ὑπέστησαν μόνο οἱ «Ἕλληνες Ἰνδοευρωπαῖοι» (ἔτσι τοὺς ἀποκαλεῖ), ἀλλὰ προηγουμένως τὴν ὑπέστησαν καὶ οἱ «Προέλληνες». Ἔτσι ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν ἱστορικὴ πλέον ἐποχή: «Μεγάλος ἀριθμὸς λαῶν καὶ τόπων στὴν Ἑλλάδα τῶν ἱστορικῶν χρόνων ἔχουν ὀνόματα, ποὺ δὲν ἐπιδέχονται ἑλληνικὴ ἐτυμολογία καὶ ποὺ οἱ ρίζες τους καὶ οἱ καταλήξεις τους ἔχουν καταφανεῖς ὁμοιότητες μὲ ἀσιατικὲς ὀνομασίες» (σελ. 61).