OI ΙΩΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ KAI OI ΠΡΟΦΗΤΕΣ ™ ήμερα τὸ παγκόσμιο θρησκευτικὸ σύστημα, μὲ τὸ ὁποῖο οἱ σιωνιστὲς καὶ οἱ συνοδοιπόροι τους ὁδηγοῦν ἀπαράδεκτα τὸν Πλανήτη, θὰ πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς ἠλίθιος ἢ δικός τους, ἄν τὸ ἀγνοῇ. Τὰ τάχατες ὑπαρξιακὰ ἐρωτηματικά, ποὺ περνοῦν ἀπὸ τὴν θρησκεία, εἶναι ἐντελῶς κάλπικα, διότι δὲν ἔχουν ἐξουσιοδότηση ἀπὸ τὴ Φύση. Ὅταν δὲν ξέρῃς κάτι, δὲν μπορεῖς νὰ ρωτᾶς γι’ αὐτό, γιατὶ αὐτομάτως τὸ περιορίζεις· ποὺ σημαίνει ὅτι, ἄν ὁ ἄνθρωπος βρῇ ὑψηλότερα συμπαντικὰ σκαλοπάτια γύρω ἀπὸ τὴν ὕπαρξή του, τοῦτο μπορεῖ νὰ σημάνῃ τὴν ἐξάλειψη ἢ ἐλαχιστοποίηση τῶν ἐρωτηματικῶν, ποὺ τὼρα βλακωδῶς θέτει ἡ θρησκεία, καὶ βέβαια ὑποβολιμαῖα. Ἴσως ὁ ἄνθρωπος, ἄν πράγματι ἀνεβῇ, θὰ μάθῃ ὅτι πρέπει νὰ ρωτᾶ σεβόμενος τὴν θέση του στὸ Σύμπαν. Ἄλλωστε τὸ ὁρμέμφυτο τῆς δομῆς μας, ὁ ὅλος βιολογικός μας τρόπος, ὅπως δὲν μαγαρίστηκε ἀπὸ τὴ θρησκεία, δείχνει ἕνα ὄν, τὸ ὁποῖο ζῇ κατὰ τρόπο ποὺ θὰ ἦταν ἀφύσικο νὰ σταματήσῃ καὶ νὰ ρωτᾶ. Τὰ ἀρχικὰ καὶ σὲ ἀνοδικὴ ἀνέλιξη στάδια τῆς ζωῆς τὸ μαρτυροῦν, ἁπλῶς τὸ κλείσιμο τοῦ βιολογικοῦ κύκλου μὲ τὸ μοιραῖα περισσευούμενο λόγῳ πτώσης κομμάτι τοῦ χρόνου, μᾶς κάνουν νὰ ἀρχίζουμε νὰ διερωτώμεθα. Ἄσχετες στὸ προθανάτιο περιβάλλον, τὸ ὁποῖο οἱ θρησκεῖες κατέστησαν σὰν τὸ ὕψιστο τῆς ζωῆς, μὴ σεβόμενες τὴ ζωὴ καὶ ἐν ἀγνοίᾳ τῆς κατασκευῆς μας... Ὁ θάνατος δὲν εἶναι ὀργανικὸ στοιχεῖο τῆς ὕπαρξής μας παρὰ ζωικὴ παρενέργεια, ὥστε νὰ μὴν διαταραχθοῦν οἱ νόμοι τοῦ Σύμπαντος, ὅπου δημιούργησαν τὸ φαινόμενο τῆς ζωῆς. Ἡ ζωὴ θὰ πρέπει νὰ ἐπιστρέφῃ στὶς βάσεις της διὰ τοῦ θανάτου. Εἶναι ἀπαράδεκτο καὶ θρασὺ ντὲ καὶ καλὰ νὰ περικλείσωμε τὸ Σύμπαν στὴν τοσοδούλα ἀνθρώπινη συνείδηση. Ἡ «λογικὴ» τοῦ Σύμπαντος δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἔχῃ καμμιὰ ὑποχρέωση σύμπλευσης μὲ ἐμᾶς· καὶ εἶναι γεγονὸς ὅτι τὰ ἐρωτηματικὰ αὐτά, ὅσο περνᾶ ὁ καιρὸς καὶ ἐὰν προχωρᾶμε, θὰ ἐκθέτουν ἀνεπανόρθωτα μιὰ δράκα κακῶν – τοῦ μίσους, τοῦ δόλου καὶ τοῦ ψέματος. Ἡ Ἀρχαία Ἑλληνικὴ Τέχνη τοῦτο φανερώνει, τὴν σφραγίδα τῆς ὀμορφιᾶς τῆς πλοκῆς τῶν ὅρων τοῦ Σύμπαντος στὸ φαινόμενο τῆς ζωῆς, διονυσιακὰ καὶ ἀπολλώνια. Τὰ ὑπόλοιπα; Ἁπλῶς ἂς κοιτάξωμε τὸ Ἄπειρο ἐμπρός μας· καὶ ὅποιος θέλῃ, ἄς ρωτήσῃ (τὸ Ἄπειρο), τὸ ὁποῖο δὲν μπορεῖ νὰ σταματήσῃ, γιὰ νὰ ἀπαντήσῃ στὸ γιατί... Τὸ γιατὶ σημαίνει σταμάτημα, γιὰ νὰ ἀπαντηθῇ· καὶ ὅταν τὰ πάντα ρεῖ, ποιό γιατί; Καφετζοῦδες, μάγισσες καὶ χαρτορρίχτρες! Βέβαια, ὅταν οἱ γίγαντες τῆς ἀνθρωπότητας, οἱ Ἴωνες Φιλόσοφοι, ἀντικαθίστανται συνωμοτικὰ ἀπὸ προφῆτες καὶ μάγους, οἱ ὁποῖοι δὲν γνωρίζουν τίποτε ἀπὸ τὴ Φύση καὶ τὸ Σύμπαν, παρὰ πᾶνε νὰ στήσουν, νὰ χαλκεύσουν τὴν κομπίνα τους χωρὶς κατάθεση πολιτισμοῦ, τί περιμένεις; Ὁ Προμηθέας ὀρθὸς θὰ κλέψῃ μὲ παρρησία καὶ ἔτσι αὐτόματα θὰ πάρῃ ὅ,τι μᾶς ἐπιτρέπει ἡ μάνα Φύση. Στὴν κορυφογραμμὴ τοῦ ἀνθρωπίνου γένους... ποῦ νὰ βγοῦν οἱ θρησκεῖες νὰ παλαίψουν ἔτσι, μὲ μὴ ὑβριστικὸ ἡρωισμό; Παντελῆς Γλάρος