15836 ΔΑΥΛΟΣ/245, Μάιος 2002 τῶν κ.κ. Κουβαλάκη καὶ τοῦ τέως καθηγητοῦ μου στὸ A.Π.Θ. κ. Κοβάτση, ἀναφορικῶς μὲ τὴν κ. Διαμαντοπούλου ποὺ ἔκανε τὴν γνωστὴ πρόταση περὶ ἀγγλικῆς γλώσσας καὶ θὰ ἤθελα νὰ συμπληρώσω τὰ ἑξῆς: Ὁ γνωστὸς Ἀμερικανὸς μεγαλοεπιχειρηματίας κος Γκαίετζ δήλωσε πρόσφατα, ὅτι οἱ νέοι ὑπολογιστὲς ποὺ θὰ κυκλοφορήσουν στὴν παγκόσμια ἀγορά, θὰ λειτουργοῦν πλέον μὲ τὸ λογισμικὸ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας. Καὶ ὁ λόγος; Ἀπὸ κάθε ἑλληνικὴ λέξη ὑπάρχει ἡ δυνατότης νὰ παραχθοῦν ἀμέτρητες ἄλλες λέξεις.Διαβάζω ἐπίσης σὲ ξένα ἔντυπα, ὅτι ἀρκετὲς μεγάλες ἐπιχειρήσεις ἀλλὰ καὶ κυβερνήσεις στέλνουν στελέχη τους – προγραμμα- τιστὲς σὲ σχολές, προκειμένου νὰ μάθουν ἑλληνικά, ὥστε νὰ ἀνταποκριθοῦν στὴ νέα τεχνολογία καὶ γλῶσσα τῶν ὑπολογιστῶν. Ἀντιθέτως ἐδῶ γίνεται προσπάθεια ἐπιβολῆς τῆς Ἀγγλικῆς. Καὶ ταυτοχρόνως δὲν στηρίζεται ἡ πρόταση τῶν Ἱσπανῶν εὐρωβουλευτῶν νὰ γίνῃ ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα τῆς E.E. Κύριε διευθυντά, πρέπει ὄντως κάποιοι νὰ ἔσπρωξαν τὴν κ. Διαμαντοπούλου στὴ διάπραξη ἑνὸς τέτοιου ἀτοπήματος. Εὐχαριστῶ γιὰ τὴν φιλοξενία, Ἰωάννης Μαραγκᾶς Χειρουργὸς Ὁ μισελληνισμὸς τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας Ἀγαπητὲ κύριε διευθυντά, Συγχαρητήρια γιὰ τὴν πολὺ ὡραία προσπάθεια ποὺ κάνετε. Εἶμαι ἀναγνώστης σας 6 μῆνες· τότε ἀνακάλυψα τὸ περιοδικό σας. Θὰ ἤθελα νὰ σημειώσω 2-3 πραγματάκια, γιὰ νὰ δοῦμε πῶς ἔβλεπαν κάποιοι «ἅγιοι» καὶ τὸ περιβάλλον τους τοὺς ἀρχαίους Ἕλληνες: Ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος διηγεῖται, ὅτι ἡ μητέρα του, προσέχοντάς τον ἀπὸ τὰ κακὰ ἀκούσματα, δὲν ἤθελε νὰ «μολύνεται» ἡ ἀκοή του «διηγήμασιν ἑλληνικοῖς»· Ὁ Χρυσόστομος συνιστοῦσε νὰ μὴν διηγοῦνται στὰ μικρὰ παιδιὰ «περὶ τῶν χρυσόμαλλων δεράτων»· Καὶ ὁ ἐπίσκοπος Καισαρείας Εὐσέβιος μιλάει γιὰ «ἐπιβλαβεῖς μύθους»· ἀλλὰ καὶ ἀρκετοὶ ἄλλοι ὅπως ὁ M. Βασίλειος προέτρεπαν τοὺς νέους ν’ ἀποφεύγουν τὰ ἑλληνικὰ καὶ νὰ μελετοῦν τὴν Π. Διαθήκη. Ὁ μάρτυρας καὶ φιλόσοφος Ἰουστῖνος, στὴν προσπάθειά του νὰ σπιλώσῃ τὴν ἀρχαιοελληνικὴ θρησκεία βεβαιώνει, ὅτι σχεδὸν ὅλοι οἱ ἐθνικοὶ προήγαγαν τὶς κόρες καὶ τὰ ἀγόρια τους σὲ ἀκολασίες. Ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεὺς μιλάει γιὰ τὴν ἀκολασία τῶν ζωγράφων καὶ τῶν γλυπτῶν, ποὺ ἦταν γυμνά· τὸ ἴδιο καὶ ὁ Γρηγόριος Νύσσης γιὰ τὶς γυμνὲς τοιχογραφίες. Μάλιστα ἀργότερα ἡ ἐν τρούλλῳ Σύνοδος (691-692) μὲ τὸν 100ο κανόνα της ἀπαγόρευσε πλέον τὸ γυμνό, ἀφορίζοντας τοὺς καλλιτέχνες τους. Ἴσως ὅμως οἱ καλλιτέχνες νὰ μὴν πτοήθηκαν καὶ πολύ, γιατί ἀκολούθησαν ἀρκετὲς καταδίκες σὲ συνόδους μὲ νομοκανόνες καὶ ἀφορισμούς. Τελειώνω, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ ξεκολλήσουμε κάποτε ἀπὸ τὴν ἑβραιογενῆ θρησκεία καὶ νὰ συμβάλλουμε ὅλοι, ὅσο μποροῦμε, σὲ αὐτὸ τὸ ξύπνημα. Σπῦρος Κουλούρης Ἀλεποῦ Κέρκυρας, T.K. 49 100 Ὁ δῆθεν ἀντιεβραϊκὸς ρατσισμὸς τοῦ Μαρκόπουλου καὶ ὁ κ. Ἄνθιμος Κύριε διευθυντά, Ὁ «ἀντίλογος» τοῦ μητροπολίτη Ἀλεξανδρούπολης κ. Ἄνθιμου στὸν συνθέτη Γ. Μαρκόπουλο, ποὺ ζήτησε στὴ γνωστὴ συνέντευξή του στὸ «Δ» (τ. 241) τὴν ἀποβολὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀπὸ τὴ θρησκεία τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἦταν: «Ἐὰν ὁ κ. Μαρκόπουλος ἔχει κοσμοθεωρητικὲς προκαταλήψεις ἢ ρατσιστικὲς ἀντιλήψεις ἐναντίον τῶν Ἑβραίων αὐτὸ εἶναι ἕνα ἄλλο θέμα, ποὺ μπορεῖ νὰ τὸ λύσῃ ὁ ἴδιος γιὰ τὸν ἑαυτό του». Θὰ ἀσχοληθοῦμε μὲ τὶς θέσεις τῆς Ἐκκλησίας ἔναντι τῶν Ἑβραίων· ἰδιαίτερα δὲ τοῦ μητροπολίτη Ἄνθιμου: Ὁ ἴδιος λοιπὸν ὁ Ἄνθιμος, σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τῆς ἀθηναϊκῆς «Ἐλευθεροτυπίας» τὸν περασμένο χρόνο δήλωσε (10 Μαΐου 2001): «...ἐμεῖς θὰ σκοτωνώμαστε καὶ οἱ Ἑβραῖοι θὰ ἀπολαμβάνουν τὶς ἐλευθερίες; Νὰ πᾶνε ἐκεῖ ποὺ εἶναι ἡ πατρίδα τους». Ἀλλὰ καὶ ὁ ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δήλωνε στὸ «Βῆμα» στὶς 15 Φεβρουαρίου 2001: «Οἱ Ἑβραῖοι βρίσκονται πίσω ἀπὸ τὴν ἀπόφαση τῆς κυβέρνησης γιὰ τὴ μὴ ἀναγραφὴ τοῦ θρησκεύματος στὶς ταυτότητες», κατηγορώντας ἔτσι μιὰ θρησκευτικὴ μειονότητα καὶ ἐπιρρίπτοντάς της εὐθύνη γιὰ κάτι ποὺ ἔκανε ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνηση (ἂν εὐθύνωνται αὐτοὶ ἢ ὄχι καὶ ποιοὶ πραγματικὰ εὐθύνονται καὶ πάλι εἶναι ἕνα ἄλλο θέμα). Ὅμως σὲ λίγες μέρες οἱ Χριστιανοὶ θὰ γιορτάσουν τὸ Πάσχα, δηλαδὴ τὰ Πάθη, τὴ Σταύρωση καὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Ποιοί εὐθύνονται – κατὰ τὴν Ἐκκλησία – γι’ αὐτό; Νὰ μὴν ξεχνοῦμε, ὅτι τὸ Πάσχα θὰ ἀνάβουνε παντοῦ οἱ φωτιές, ποὺ θὰ κατακαίουν τὸν Ἑβραῖο Ἰούδα. Πέραν τούτου ὅμως στὴν ἑλληνικὴ λαϊκὴ παράδοση οἱ βασικώτερες κατηγορίες κατὰ τῶν Ἑβραίων σχετίζονται μὲ