Τέλεια ἀνάπτυξη ὅλων τῶν ἐπιστημῶν καὶ ἰσότητα μεταξὺ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν Ἂ ν καὶ ἡ γνώση μας γύρω ἀπὸ τὸν παγκόσμιο προκατακλυσμιαῖο Αἰγιακὸ (Πελασγικὸ) Πολιτισμὸ θεωρεῖται περιωρισμένη ἕως ἐλάχιστη καὶ συνήθως «μυθικοῦ» περιεχομένου, στὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ θὰ ἐπιχειρήσουμε, στηριζόμενοι στὶς σχετικὲς ἀναφορὲς τοῦ Πλάτωνα, νὰ δώσουμε τὴν πληρέστερη δυνατή εἰκόνα ἑνὸς πολιτισμοῦ καὶ μιᾶς ὁλόκληρης ἐποχῆς, ποὺ ἐξαλείφθηκε πρὶν ἀπὸ 11.600 χρόνια περίπου. Ἐκ προοιμίου σημειώνουμε ὅτι γιὰ νὰ ἀναδείξουμε τὴν «ἄγνωστη» αὐτὴ ἱστορικὴ γνώση, προχωρήσαμε σὲ ἁπλῆ σύνθεση ἀποσπασμάτων τοῦ Ἕλληνα φιλοσόφου, τὰ ὁποῖα βρίσκονται σκόρπια στὰ ἔργα του «Νόμοι», «Τίμαιος» καὶ «Κριτίας». Ἡ ἐξιστόρηση τοῦ Πλάτωνα συνοδεύεται μὲ διευκρινήσεις του, ὅτι τὰ λεγόμενα του ἀπηχοῦν πραγματικὰ γεγονότα1. Ὁ φιλόσοφος δείχνει πὼς ἐπιθυμοῦσε νὰ ὑπογραμμίσῃ στὸν ἀναγνώστη, ὅτι καταγράφει ἱστορία καὶ ὄχι μῦθο μὲ ἀλληγορικὴ σημασία. Ἀκόμα μαθαίνουμε2, ὅτι ὁ Σόλων εἶχε σκοπὸ νὰ συνθέσῃ τὴν προκατακλυσμιαία ἱστορία σὲ ἔπος, πρᾶγμα ποὺ τελικὰ ἀμέλησε ἐξαιτίας «τῶν ἐξεγέρσεων καὶ τῶν ἄλλων δεινῶν ποὺ βρῆκε ἐδῶ (στὴν Ἀθήνα) κατὰ τὴν ἐπιστροφή του». Ὁ Κριτίας σημειώνει, ὅτι, ἂν τελικὰ ὁ Σόλων ἔγραφε τὸ ἔπος του, θὰ ἦταν ἀνώτερο τόσο τῶν ὁμηρικῶν ἔργων ὅσο καὶ τῶν ὅσων ἔγραψε ὁ Ἡσίοδος. Ὁ Σόλων ἔγινε ἐπώνυμος ἄρχοντας στὴν Ἀθήνα τὸ 594 π.X. καὶ ἀνέλαβε νὰ βγάλῃ τὴν πόλη ἀπὸ τὸ πολιτικὸ καὶ κοινωνικὸ ἀδιέξοδο, στὸ ὁποῖο εἶχε περιέλθει. Ἡ ἀνάληψη αὐτῆς τῆς εὐθύνης ἀπὸ μέρους του στάθηκε καὶ ἡ αἰτία, ποὺ δὲν συνέγραψε ποτὲ τὴν προκατακλυσμιαία ἱστορία. Γιατί τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα σώθηκαν στὴν Αἴγυπτο ™ύμφωνα μὲ τὸ πλατωνικὸ κείμενο3, ἕνας Αἰγύπτιος ἱερέας ἐξήγησε στὸ Σόλωνα ὅτι ἐξαιτίας μεγάλων φυσικῶν καταστροφῶν, ποὺ συνέβησαν στὸ παρελθόν, ὁ πολιτισμὸς καταστράφηκε πολλὲς φορὲς καὶ ἄρχισε πάλι ἀπὸ τὴν ἀρχή. Σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς «θεομηνίες» ἡ Αἴγυπτος λόγῳ τῆς γεωγραφικῆς της θέσης πάντα προ1. Πλάτων, «Τίμαιος», 20e. Ἡ ἴδια διευκρίνιση ἐπαναλαμβάνεται καὶ παρακάτω στὸν «Τίμαιο»: «Καὶ εἶναι πάρα πολὺ σημαντικὸ, ὅτι δὲν πρόκειται γιὰ κατασκευασμένο μῦθο ἀλλὰ γιὰ ἀληθινὴ ἱστορία» («Τίμαιος», 26e). 2. Πλάτων, «Τίμαιος», 21c. 3. Πλάτων, «Τίμαιος», 21e. Τὰ ἑπόμενα ἀποσπάσματα ἐλήφθησαν ἀπὸ τὸ ἴδιο ἔργο (22 b - 24 b-c).