Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΕΚΒΑΡΒΑΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ Τὸ Ὡραῖο δὲν συνυπάρχει μὲ τὴν Ἐξουσία Ἀριστερὰ: Εἰκαστικὴ ἀντίληψη τοῦ 2002 μ.X. περὶ τοῦ Μεγάλου, τοῦ Ὡραίου καὶ τοῦ Ἀληθινοῦ τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Ἰδεώδους: Ἐσκεμμένη πράξη ἀσχήμιας, βαρβαρότητας καὶ χυδαιότητας τῆς Διεθνοῦς Ἐξουσίας, γιὰ νὰ «σαμποταρισθῇ» ὁ Ἑλληνικὸς Ὀλυμπισμός. Δεξιά: Εἰκαστικὴ ἀντίληψη τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Κάλλους στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. (Ὁ «Ὀλυμπιονίκης»: Ἔργο τοῦ Πολυκλείτου, Γλυπτοθήκη Μονάχου.) Χαρακτηρίζοντας βαρβάρους τοὺς μὴ Ἕλληνες δηλαδὴ τοὺς ἀνθρώπους ὅλων τῶν φυλῶν, ἀκόμη καὶ τοὺς φυλετικὰ Ἕλληνες, ποὺ δὲν μετεῖχαν τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ τῆς ἑλληνικῆς ἀντιλήψεως γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν Κόσμο1 – καὶ ἀποκλείοντας αὐστηρότατα καὶ ἐπὶ ποινῇ θανάτου τὴ συμμετοχή τους στοὺς Ὀλυ- 1 Ἀπὸ τοὺς Ὀλυμπιακοὺς Ἀγῶνες οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἀπέκλειαν – ὄχι μόνον σὰν ἀθλητὲς ἀλλὰ καὶ σὰν θεατὲς – τοὺς ἄτιμους, τοὺς πόρνους, τοὺς ἀσεβεῖς, τοὺς συκοφάντες καὶ ἄλλους, ποὺ εἶχαν καταδικασθῆ γιὰ παρόμοια ἀτιμωτικὰ ἀδικήματα.