ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ἀγαπητοὶ ἀνὰ τὸν Κόσμον Ἑβραῖοι, Ὁ «Δ» ἀπὸ τὸ 1ο τεῦχος του (Ἰανουάριος 1982) ἔχει ἀσχοληθῆ μὲ τὸ ἄξιο λόγου ἔθνος Σας (μὲ τὴν ἔννοια πάντοτε τῆς πολλαπλῶς ἐπαληθευόμενης ἐχθρικῆς σχέσεώς του πρὸς τὴν Ἑλληνικότητα) καὶ ἔλαβε τὴ θέση: «Θὰ ἦταν μὴ ἑλληνικὴ σκέψη ἡ ρατσιστικὴ ἀντίληψη ὅτι κάθε φυλετικὰ Ἑβραῖος εἶναι ταυτόχρονα ἕνας ἐξουσιαστής»· καὶ «ὁ ἀντισιωνισμὸς σὲ καμμία περίπτωση δὲν ἀποτελεῖ ἰδεολογικὴ θέση τῶν Ἑλλήνων» (βλ. «Οἱ Ἕλληνες καὶ ὁ «Ἀντισιωνισμὸς», τ. 1, σελ. 40-43). Ἔκτοτε πολλὲς χιλιάδες σελίδες τοῦ περιοδικοῦ αὐτοῦ ἔχουν καλυφθῆ μὲ ἀναφορὲς στὸν Ἑβραϊσμὸ καὶ τὰ ἰδεολογικά του γεννήματα (Χριστιανισμός, Μαρξισμός, Ἰσλὰμ) πάντοτε μὲ τὴν ὡς ἄνω ἔννοια, δηλ. τὶς «ἱστορικὲς» δραστηριότητες τῶν φορέων τῆς ἑβραϊκῆς ἀντιλήψεως γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὸν κόσμο ἐναντίον τῶν φορέων τῆς ἀντίστοιχης ἑλληνικῆς ἀντιλήψεως καὶ τῶν ἀποτελεσμάτων τῶν δραστηριοτήτων αὐτῶν, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλα ἀπὸ τὴν πολυαίωνη ἐξαφάνιση τοῦ (Ἑλληνικοῦ) Πολιτισμοῦ μὲ ὅλες τὶς προφανεῖς βαρειὲς δευτερογενεῖς συνέπειες ποὺ ἐπέφερε ἡ ἐξαφάνιση αὐτὴ στὸν Ἑλληνισμό, τὴν Ἀνθρωπότητα, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τοῦτον τὸν Ἑβραϊσμό. Σήμερα ἡ Ἀνθρωπότητα, ἀφοῦ ἀνέβηκε μὲ πολὺ μόχθο κατὰ σειρὰν τὰ σκαλοπάτια τῆς Ἀναγέννησης, τοῦ Διαφωτισμοῦ καὶ τῆς ἀνάπτυξης τῶν Θετικῶν Ἐπιστημῶν, βρίσκεται στὸ πλατύσκαλο τῆς παγκόσμιας ἐξάπλωσης τοῦ Ἠλεκτρονικοῦ Λόγου. Ἡ σύνεση, ἡ ἐξυδέρκεια καὶ ἡ ἱστορικὴ πεῖρα δὲν σᾶς λείπουν, γιὰ νὰ καταλάβετε ὅτι οἱ προαναφερθεῖσες ἱστορικὲς δραστηριότητές σας ἔφθασαν πιὰ στὴν ἡμερομηνία τῆς ἱστορικῆς λήξεώς τους. Δὲν ὑπάρχει πρόθεση γιὰ ἀνάλυση τῶν ἀνωτέρω στὴν ἐπιστολὴ αὐτή· ἄλλωστε τολμοῦμε νὰ ποῦμε ὅτι οἱ χιλιάδες σελίδες τοῦ «Δ» Σᾶς τὴν παρέχουν τεκμηριωμένη, διαυγῆ, εὐκρινῆ καὶ πλήρη. Ἐδῶ παραπέμπομε μόνο στὴ μετάφραση τοῦ πρόσφατου ἄρθρου τῶν «Τάιμς τῆς Νέας Ὑόρκης», ποὺ δημοσιεύομε στὸ ἀνὰ χεῖρας τεῦχος μας (σελ. 15943), ὅπου οἱ κορυφαῖοι ταγοὶ τοῦ σημερινοῦ Ἑβραϊσμοῦ μιλοῦν γιὰ πράγματα, ποὺ θὰ ἦταν ἀδιανόητο νὰ λεχθοῦν πρὶν ἀπὸ λίγα χρόνια ὄχι μόνο ἀπὸ ραββίνους ἀλλὰ καὶ ἀπὸ οἱονδήποτε ἄλλον ἄνθρωπο οἱασδήποτε ἐποχῆς, θρησκεύματος, ἐθνικότητας. Ἀνεξαρτήτως τῶν σκοπῶν ποὺ ὑπηρετοῦν τὰ λόγια αὐτὰ τῆς ἡγεσίας Σας, τὸ κίνητρο ποὺ τοὺς ὤθησε νὰ τὰ ποῦν δημοσίᾳ εἶναι προφανῶς ἕνα: Ἡ συνειδητοποίηση ὅτι ὁ μέχρι τώρα κυρίαρχος μεταφυσικὸς καὶ οἰκονομίστικος φετιχισμὸς «δὲν πάει ἄλλο». Ἴσως ἦρθε ἡ ὥρα τῆς αὐτογνωσίας. Οἱ Ἕλληνες, ποὺ εἶχαν συλλάβει χιλιάδες ἀλήθειες καὶ τὶς εἶχαν διατυπώσει μὲ χιλιάδες ρήσεις, προτίμησαν νὰ τοποθετήσουν στὴ μετόπη τοῦ Μεγίστου Πνευματικοῦ Κέντρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τοῦ ἐν Δελφοῖς ναοῦ τοῦ Ἀπόλλωνος, τρεῖς λέξεις: «Γνῶθι σὲ αὐτόν».Προφανῶς τὸ ἔπραξαν, διότι τὶς θεώρησαν ὡς τὴν σημαντικώτερη κατάκτησή τους. Προσθέτομε ἐμεῖς, ὅτι ἴσως ἦταν καὶ ἡ δυσκολώτερη ὅλων. Ὅμως ἡ ζωτικὴ σημαντικότητά της ἐπιβάλλει τὴν παράκαμψη τοῦ ὄντως τεραστίου μεγέθους τῆς δυσκολίας της. Ἀγαπητοὶ ἀνὰ τὸν Κόσμον Ἑβραῖοι, Γνῶτε ὑμᾶς αὐτοὺς ὡς ἀνθρώπους, διότι ἡ Παμμήτειρα Φύση (ἢ ὁ «Θεὸς», ἂν προτιμᾶτε) δὲν γέννησε ἀκόμη τὸ εἶδος τῶν «ὑπερανθρώπων». Δ.I.Λ.