ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΕΙΑ Τὰ πετσὰ Ὅλοι μαζὶ ψηφίσαμε τὸν τροβαδοῦρο τῆς ἑλληνοσαξωνικῆς παράδοσης Μιχάλη Ρακιτζῆ, νὰ μᾶς ἐκπροσωπήσῃ στὸν εὐρωπαϊκὸ διαγωνισμὸ τραγουδιοῦ μὲ τὴν μελῳδία τῆς Βεστφαλίας «SAGAPO». Ὅλοι μαζὶ συναποφασίσαμε νὰ ἀπορρίψουμε τὸ ἑλληνικώτατο «Fire» καὶ νὰ ὑπερασπιστοῦμε τὸν πλήρη καὶ γέμοντα γνήσιο δέρμα κατσίκας κ. Ρακιτζῆ. Πετσὰ καϋμένε! πετσὰ στὰ χέρια, ἔμπροσθεν τοῦ θώρακος, ἐπὶ τῆς σπονδυλικῆς στήλης, στοὺς μηρούς, στοὺς ἀστραγάλους καὶ ὅπου ἀλλοῦ ἔδει. Συμμετέσχαμε στὸν ἄθλιο αὐτὸ διαγωνισμὸ μὲ τραγούδι ποὺ ἡ ἐμφάνισή του παραπέμπει ἀπ’ εὐθείας στὴν καγκελλαρία τοῦ Βερολίνου καὶ ἰδιαιτέρως στὸ ὑπουργεῖο προπαγάνδας τοῦ κ. Γκαῖμπελς. Ἐνδυμασία καὶ κινήσεις ποὺ δὲν ἀφήνουν κανένα περιθώριο περὶ φασιστικῆς ἐμφάνισης. Αὐτὸ τὸ τραγουδιστικὸ ἔκτρωμα ψηφίστηκε ἀπὸ τοὺς σοφοὺς τῆς ἐπιτροπῆς ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ λαό, γιὰ νὰ ἐκπροσωπήσῃ τὰ γαλήνια αἰσθήματά μας, τὴν ἀπεραντοσύνη τῆς φιλοξενίας μας, τὸν αὐθορμητισμὸ τοῦ χαρακτῆρα μας καὶ τὸν πολιτισμὸ τῆς μακραίωνης φυλῆς μας. Μᾶς ἐκπροσώπησε μάλιστα μὲ τὴν συνθηματολογικὴ γλῶσσα τῶν ἀμόρφωτων Ἐγγλέζων. Λέμε τὴν ἱερὴ λέξη «Σ’ ἀγαπῶ» μὲ λατινικὰ γράμματα. Σηκώνουμε τὰ χέρια μας νὰ βγάλουμε τὰ μάτια μας. Θεωροῦμε τὴν χρήση τῆς ἀμερικάνικης γλώσσας σὰν εἶδος προαγωγῆς μας σὲ ἀνώτερα κλιμάκια καταξίωσης καὶ ἀναγνώρισης. Αὐτοὶ μιλᾶνε ἑλληνικὰ χωρὶς νὰ τὸ ξέρουν καὶ μεῖς χρησιμοποιοῦμε τὶς παραποιημένες καὶ κακοποιημένες λέξεις μας μὲ καμάρι, ἀφοῦ προέρχονται ἀπὸ τοὺς γελαδάρηδες τοῦ Κολοράντο. Βέβαια εἶναι τιμή μας τὸ γράμμα γάμα νὰ τὸ λέμε τζί, ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ κάτοικοι τοῦ Σικάγου· εὐτυχῶς δηλαδὴ ποὺ μᾶς βρῆκε τὴ λύση ὁ κ. Ρακιτζῆς. Ὁ Κίσσιγκερ εἶχε πεῖ: Θέλετε νὰ χτυπήσετε τοὺς Ἕλληνες; Χτυπήστε τους στὸ πολιτιστικὸ μέρος. Καὶ τὸ τελευταῖο χτύπημα εἶναι μὲ τὸ ἀπαίσιο τραγούδι τοῦ κ. Ρακιτζῆ. Μᾶς ἔβαλαν νὰ αὐτοκαταργήσουμε τὴ γλῶσσα μας, τὴ γλῶσσα τοῦ Ὁμήρου καὶ τοῦ Ἀριστοτέλη. Κάνουν ὅ,τι μποροῦν, γιατὶ ξέρουν ὅτι τοὺς εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ βροῦν δική τους λέξη νὰ ὀνομάσουν τὸ ἄγαλμα. Θὰ τὸ λένε πάντοτε statue ἀπὸ τὸ ρῆμα ἵστημι. Τὸ φαρμακεῖο οἱ Γερμανοὶ θὰ τὸ λένε Apotheke· ἀποθήκη θέλουν νὰ ποῦν οἱ καϋμένοι. Κάποτε θὰ βροῦν κι αὐτοὶ δική τους λέξη. Ὑπομονὴ χρειάζεται, ὑπομονὴ καὶ Ρακιτζῆδες. Ἀλλὰ καὶ οἱ Γάλλοι καλοὶ ἄνθρωποι εἶναι. Λένε τὸ Δημιουργὸ Dimiourgue! εἶναι φοβεροὶ γλωσσοπλάστες· μεγάλα μυαλά, πενήντα δύο νούμερο. Τὸ ἴδιο μεγάλοι μὲ τοὺς Ἀγγλοαμερικανοσάξωνες. Λένε τὴ διάγνωση diagnosis καὶ τὴ γένεση genesis. Τρεῖς σοσιαλισμοὶ μᾶς λείπουν ἀκόμα καὶ ὀχτὼ Ρακιτζῆδες καὶ σὲ λίγο καιρὸ οἱ Ἕλληνες θὰ ψηφίζουν γιὰ ἐκπροσώπηση στὰ γιουροβιζιονικὰ πολιτιστικὰ χαμαιτυτυπεῖα τὸ τραγούδι τῆς παράδοσής μας Gia Moustafa. Χίλιες φορὲς νὰ πηγαίναμε στὸ διαγωνισμὸ μὲ τὴν «Ἰτιὰ» καὶ νἀρχόμασταν τελευταῖοι, παρὰ νὰ πάρουμε τὸ βραβεῖο τῆς χλεύης τοῦ κ. Κίσσιγκερ. Φοῖβος Ἰωσὴφ