Ἡ ἐρωτικὴ μύηση τοῦΣωκράτη ἀπὸ τὴ Διοτίμα στὸ «Συμπόσιον» Ἡ ἐκ Μαντινείας μάντις Διοτίμα ἐμύησε τὸνΣωκράτη στὰ μυστή- ρια τοῦ Ἔρωτος μὲ κάθε λεπτομέρεια, ἀποδίδουσα στὸν Ἔρω- τα τὴν ἰδιότητα τοῦ δαίμονος (Πλάτων, «Συμπόσιον», 202 d). Εἶναι ἀξιοσημείωτο, ὅτι μία θηλυκὴ ὀντότης μυεῖ τὴν ἄρρενα στὰ μυστήρια τοῦ Ἔρωτος: «Δαίμων μέγας, Σωκράτη, ὁ Ἔρως. Ἄλλω- στε κάθε τὶ δαιμονικὸ εὑρίσκεται μεταξὺ θεοῦ καὶ θνητοῦ» (202 e). Ἡ σημασία τοῦ «μεταξὺ» εἶναι ὁ μέσος ὅρος, ποὺ συνδέει τοὺς δύο ἄκρους ὅρους. Εἶναι ὁ Ἔρως ποὺ συνδέει τὸ θνητὸν μὲ τὸ ἀθάνατον· ἡ βαθύτατα ἐρωτικὴ φύσι, ποὺ κατεχόμενη ἀπὸ θεία μανία ἀναζητεῖ τὸν «δαίμονα» θεῖον Ἔρωτα, ποὺ θὰ τὴν φέρῃ σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸ θεῖον. Ὁ Ἔρως δὲν ὁμοιάζει οὔτε μὲ τὸ θνητὸ ἀλλὰ οὔτε καὶ τὸ θεῖο, διότι ὁ Ἔρως εἶναι «μεταξὺ» τῆς σοφίας τοῦ θείου καὶ τῆς μω- ρίας τῶν θνητῶν. Ἄρα κατ’ ἀνάγκην ὁ Ἔρως εἶναι φίλος τῆς σοφίας, φιλόσοφος. Καὶ ὁ Σωκράτης ἐρωτᾷ: «ΣΩ.: Καὶ ποιὰ εἶναι ἡ δρᾶσι του; ΔΙΟ.: Νὰ μεταφράζῃ *Βλ. ἐπίσης: «Οἱ ἑπτὰ ἀναβαθμοὶ στὸν πλατωνικὸ ἔρωτα», «Δαυλός», τ. 241, Ἰανουάριος 2002. ΕΠΤΑ Ἢ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΝΑΒΑΘΜΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Ο ΠΛΑΤΩΝΙΚΟΣ ΕΡΩΣ; Μελετώντας τὸ «Συμπόσιο» τοῦ Πλάτωνος («Δ», τ. 217) διεπίστωσα κι ἐγὼ γιὰ τὰ στάδια ὁλοκλήρωσης τοῦ ἀνθρώπου μέσῳ τοῦ Ἔρωτα. Αὐτὰ τὰ εἶχε προτείνει ἡ Διοτίμα στὸν νεαρὸ Σωκράτη, σὰν δασκάλα του στὰ ἐρωτικὰ θέ- ματα: «ἐμὲ τὰ ἐρωτικὰ ἐδίδαξεν» («Συμπ.» 201d).Στὴν ἐξαιρέτου ἐνδιαφέ- ροντος μελέτη τῆς Ἀλτάνη («Ἑταῖρος καὶΠαιδικά», «Δ», τ. 241) τὰ στάδια αὐτὰ ἡ ἐρευνήτρια τὰ ὀνομάζει ποιητικὰ «ἀναβαθμοὺς» στὴν κλίμακα ἀνέ- λιξης τοῦ ἀνθρώπου. Ἂς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ συνεισφέρω στὴν ὁλοκλήρωση ἀνάλυσης τοῦ βασικοῦ αὐτοῦ θέματος, δηλαδὴ τῆς πορείας πρὸς τὸ ὄντως ὄν, τὸ ἀληθὲς ὡς σκοπὸν τῆς ζωῆς. Τότε, πρὸ τριετίας, «πρωτάρης» στὴν ἙλληνικὴΓραμματεία δὲν εἶχα τὴ δυνατότητα ἀξιολόγησης - διερεύνησης τοῦ θέματος. Μὲ ἐργαλεῖα τὴν «Ἐπί- γνωση» («Δ», τ. 228), τὴν «Τετρακτὺν» («Δ», τ. 239) καὶ τὸ «Ἦθος Ἑλλή- �