Συνεχεῖς ἀντιφάσεις τῶν «εἰδικῶν» Τὸ περιοδικὸ «Στρατιωτικὴ Ἱστορία» στὸ τεῦχος Αὐγούστου 2001 ἐδημοσίευσε ἀνταπόκριση ἀπὸ τὴν Στουτγάρδη τῆς Γερμανίας μὲ τίτλο «Νέα στοιχεῖα γιὰ τὴν Ὁμηρικὴν Τροίαν». Ἐκ τῆς εἰδήσεως αὐτῆς ὁρμώμενος ὁ κ. Θ. Χαλκιᾶς ἀπέστειλε σχετικὴν ἐπιστολή, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ ὑπ’ ἀριθ. 241 (Ἰανουάριος 2002) τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ δι’ αὐτῆς «ἐλπίζει σὲ κάποια διερεύνηση τῆς εἰδήσεως ἐκ μέρους μας». Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει δυνατότης «διερευνήσεως τῆς εἰδήσεως», διότι δὲν ἔχουμε δυνατότητα ἀμέσου ἐπαφῆς μὲ τὰ διαδραματιζόμενα στὸ ἐξωτερικό, καὶ ἡ σχετικὴ εἰδησεογραφία φθάνει στὴ χώρα μας ὡς λιγόλογη καὶ ἀποσπασματικὴ ἀνταπόκριση χωρὶς ἰδιαίτερες λεπτομέρειες ἀπὸ τὸν Τύπο. Κατόπιν τούτου τὸ μόνο ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμε εἶναι, νὰ μεταφέρουμε στὸ ἀναγνωστικὸ κοινὸ τοῦ «Δαυλοῦ» μερικὲς πληροφορίες, ποὺ εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας κατὰ καιροὺς σὲ διάφορες ἐφημερίδες καὶ περιοδικὰ γιὰ μία ἁπλῆ ἐνημέρωση. Τὸ νεώτερο ἱστορικὸ τῆς ὑποθέσεως «Ὁμηρικὴ Τροίη» μετὰ τὶς περιβόητες ἀνασκαφὲς τοῦ Σλῆμαν ἀρχίζει τὸ ἔτος 1988, ὅταν οἱ καθηγητὲς M. Κόρφμαν τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Τύμπιγκεν τῆς Γερμανίας καὶ Μπρ. Ρόουζ τοῦ Πανεπιστημίου Σινσινάτι τῶν H.Π.A. ἀνέλαβαν νὰ συνεχίσουν τὴν ἔρευνα τοῦ Σλῆμαν ἐπὶ τοῦ ἀντερείσματος τοῦ σημερινοῦ Χισσαρλίκ, τὸ ὁποῖο ἀπὸ πολλοὺς χαρακτηρίζεται ὡς ὕψωμα ἢ λόφος ἢ κορυφὴ καὶ στὸ ὁποῖο ὁ Σλῆμαν ἐντόπισε ὑπολείμματα ἀρχαίων ἐρειπίων, στὰ ὁποῖα αὐθαίρετα ἔδωσε τὸ ὄνομα τῆς Ἰλίου ἢ τῆς Τροίας τοῦ Ὁμήρου. Κατὰ τύχη τὴν ἴδια χρονιὰ (τὸ 1988), ποὺ ἄρχισαν οἱ νέες ἀνασκαφές, ἐδημοσιεύθη στὸ περιοδικὸ «Δελτίο τῆς Γεωγραφικῆς Ὑπηρεσίας Στρατοῦ» (τεῦχος 134/1988) ἡ μελέτη μου «Τὸ Ὁμηρικὸν Ἴλιον τῆς Τροίας» (Τοπογραφικὸς Ἐντοπισμὸς) ἐξ 120 σελίδων. Σ’ αὐτὴ δίδεται γιὰ πρώτη φορὰ μία τελείως πρωτότυπη λύση τοῦ προβλήματος διὰ τῆς τεχνικῆς ἀναλύσεως ὅλων τῶν τοπογραφικῶν δεδομένων τοῦ Ὁμήρου, τὰ ὁποῖα περιέχονται στοὺς 550 στίχους τῆς Ἰλιάδος. Ἐξ αὐτῆς προέκυψε ὁ πραγματικὸς ἐντοπισμὸς τῆς ἱερῆς πόλεως Ἰλίου τοῦ Ὁμήρου στὸ λοφῶδες ὑψίπεδο τοῦ σημερινοῦ Οὐλοῦ Τεπέ, τὸ ὁποῖο κεῖται 15,5 χιλιόμετρα ἀνατολικώτερα τῆς θέσεως τοῦ Χισσαρλίκ. Ἀνάτυπο τῆς μελέτης αὐτῆς ἐστάλη στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Σινσινά-