Συνεχεῖς ἀντιφάσεις τῶν «εἰδικῶν» Τὸ περιοδικὸ «Στρατιωτικὴ Ἱστορία» στὸ τεῦχος Αὐγούστου 2001 ἐδημοσίευσε ἀνταπόκριση ἀπὸ τὴν Στουτγάρδη τῆς Γερμανίας μὲ τίτλο «Νέα στοιχεῖα γιὰ τὴν Ὁμηρικὴν Τροίαν». Ἐκ τῆς εἰδή- σεως αὐτῆς ὁρμώμενος ὁ κ. Θ. Χαλκιᾶς ἀπέστειλε σχετικὴν ἐπι- στολή, ποὺ δημοσιεύθηκε στὸ ὑπ’ ἀριθ. 241 (Ἰανουάριος 2002) τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ δι’ αὐτῆς«ἐλπίζει σὲ κάποια διερεύνηση τῆς εἰδή- σεως ἐκ μέρους μας». Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει δυνατότης «διερευνήσε- ως τῆς εἰδήσεως», διότι δὲν ἔχουμε δυνατότητα ἀμέσου ἐπαφῆς μὲ τὰ διαδραματιζόμενα στὸ ἐξωτερικό, καὶ ἡ σχετικὴ εἰδησεογραφία φθά- νει στὴ χώρα μας ὡς λιγόλογη καὶ ἀποσπασματικὴ ἀνταπόκριση χωρὶς ἰδιαίτερες λεπτομέρειες ἀπὸ τὸν Τύπο. Κατόπιν τούτου τὸ μόνο ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμε εἶναι, νὰ μεταφέρουμε στὸ ἀναγνωστικὸ κοινὸ τοῦ «Δαυλοῦ» μερικὲς πληροφορίες, ποὺ εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιό- τητας κατὰ καιροὺς σὲ διάφορες ἐφημερίδες καὶ περιοδικὰ γιὰ μία ἁπλῆ ἐνημέρωση. Τὸ νεώτερο ἱστορικὸ τῆς ὑποθέσεως «Ὁμηρικὴ Τροίη» μετὰ τὶς περιβόη- τες ἀνασκαφὲς τοῦ Σλῆμαν ἀρχίζει τὸ ἔτος 1988, ὅταν οἱ καθηγητὲς M. Κόρ- φμαν τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Τύμπιγκεν τῆς Γερμανίας καὶ Μπρ. Ρόουζ τοῦ Πανεπιστημίου Σινσινάτι τῶν H.Π.A. ἀνέλαβαν νὰ συνεχίσουν τὴν ἔρευνα τοῦ Σλῆμαν ἐπὶ τοῦ ἀντερείσματος τοῦ σημερινοῦ Χισσαρλίκ, τὸ ὁποῖο ἀπὸ πολ- λοὺς χαρακτηρίζεται ὡς ὕψωμα ἢ λόφος ἢ κορυφὴ καὶ στὸ ὁποῖο ὁ Σλῆμαν ἐντόπισε ὑπολείμματα ἀρχαίων ἐρειπίων, στὰ ὁποῖα αὐθαίρετα ἔδωσε τὸ ὄνο- μα τῆς Ἰλίου ἢ τῆς Τροίας τοῦ Ὁμήρου. Κατὰ τύχη τὴν ἴδια χρονιὰ (τὸ 1988), ποὺ ἄρχισαν οἱ νέες ἀνασκαφές, ἐδη- μοσιεύθη στὸ περιοδικὸ «Δελτίο τῆς Γεωγραφικῆς Ὑπηρεσίας Στρατοῦ» (τεῦχος 134/1988) ἡ μελέτη μου «Τὸ Ὁμηρικὸν Ἴλιον τῆς Τροίας» (Τοπο- γραφικὸς Ἐντοπισμὸς) ἐξ 120 σελίδων. Σ’ αὐτὴ δίδεται γιὰ πρώτη φορὰ μία τελείως πρωτότυπη λύση τοῦ προβλήματος διὰ τῆς τεχνικῆς ἀναλύσεως ὅλων τῶν τοπογραφικῶν δεδομένων τοῦ Ὁμήρου, τὰ ὁποῖα περιέχονται στοὺς 550 στίχους τῆς Ἰλιάδος. Ἐξ αὐτῆς προέκυψε ὁ πραγματικὸς ἐντοπισμὸς τῆς ἱερῆς πόλεως Ἰλίου τοῦ Ὁμήρου στὸ λοφῶδες ὑψίπεδο τοῦ σημερινοῦ Οὐλοῦ Τεπέ, τὸ ὁποῖο κεῖται 15,5 χιλιόμετρα ἀνατολικώτερα τῆς θέσεως τοῦ Χισ- σαρλίκ. Ἀνάτυπο τῆς μελέτης αὐτῆς ἐστάλη στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Σινσινά-