ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

246ΙΟΥΝΙΟΣ 2002

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 15975 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
68 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Ο Μίκης Θεοδωράκης μιλά στον "Δ": Έγκλημα κατ?εξακολούθησιν με στόχο την ελληνικότητα η διδασκαλία της Αγίας Γραφής — ΚΟΥΒΑΛΑΚΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 15975 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 246

Κείμενο φύλλου

Ὁ M. Θεοδωράκης μιλᾶ στὸν «Δ.»: ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤ’ Ε•ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙΝ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ Τὸ ἰδεολόγημα τοῦ «Ἑλληνοχριστιανισμοῦ» ἐμπόδιο στὴν ἀνάπτυξη τῶν Νεοελλήνων [Ὁ Μίκης Θεοδωράκης μίλησε στὸν «Δ» χωρὶς περιστροφές. Μιλησε γιὰ τὴν ἀδυναμία τοῦ πολιτικοῦ κόσμου νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸ πρόβλημα τῆς ἑλληνικότητας μὲ ἱστορικά, φιλοσοφικὰ καὶ ζωντανὰ - ὑπαρκτὰ κριτήρια καὶ μεγέθη· γιὰ τὸν «καταραμένο» ἐκ γενετῆς σημερινὸ ἄνθρωπο τοῦ ἑβραϊκοῦ θεοῦ· γιὰ τὴ νοσταλγία τῆς Κοινωνίας τῶν ἀρχαίων Ἀθηνῶν· γιὰ τὸν «καταπτοημένο» σημερινὸ Ἰουδαῖο - Χριστιανικὸ Μουσουλμᾶνο· γιὰ τὴ Ρωμιοσύνη καὶ τὴν Ἐκκλησία· γιὰ τὸ ἰδεολόγημα τοῦ «Ἑλληνοχριστιανισμοῦ» ὡς ἐμπόδιο στὴν πνευματικὴ ἀνάπτυξη τῶν Ἑλλήνων· γιὰ τὴν «ἱερὴ πύλη» τοῦ χριστιανικοῦ θεοῦ, ἀπὸ τὴν ὁποία μπαίνει ὁ Ἰουδαϊσμὸς στὴν Ἑλλάδα· γιὰ τὴν «πρωτοφανῆ ἐνέργεια τοῦ πολιτικοῦ μας κόσμου νὰ καταργήσῃ τὰ ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ καὶ νὰ κόψῃ μὲ μαχαίρι κάθε οὐσιαστικὴ πρόσβαση τῶν Ἑλλήνων μαθητῶν πρὸς τὴν Ἑλληνικὴ Σκέψη, φιλοσοφία, τέχνη ἱστορία»· γιὰ τὸ «ἔγκλημα κατ’ ἐξακολούθησιν μὲ στόχο τὴν Ἑλληνικὴ Συνείδηση», ποὺ διαπράττεται μὲ τὴ διδασκαλία στὰ σχολεῖα μας τῆς Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης· γιὰ τὰ διλήμματα τῶν Ἑλλήνων δημιουργῶν μπροστὰ στὴν αὐξανόμενη εὐρωπαϊκὴ ἐπιρροή. Μίλησε τέλος γιὰ τὸ ἔργο του ὡς προϊὸν μιᾶς «ἀδιάκοπης ἀγωνίας», γιὰ τοὺς «ἀριστοκρατίζοντες γκαουλάιτερ» τῆς μουσικῆς μας ζωῆς καὶ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ πρὸς τὸ ἔργο του καὶ τὸ πρόσωπό του. Καὶ καταλήγοντας ἔκρινε ἀπὸ τὴ σκοπιὰ «τῆς ἐσωτερικῆς ἁρμονίας, ποὺ μὲ τόσες θυσίες ἔχει κατακτήσει», ὅτι θὰ ἦταν «καλό, ὡραῖο καὶ δί-
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →