ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ὁ Σφακιανάκης, οἱ ὑβριστές του καὶ ἡ ἐλπίδα τῆς ἀναγέννησης Ἀγαπητὲ «Δαυλέ», Ὅταν ὁ τραγουδιστὴς Νότης Σφακιανάκης ὀρθὰ μίλησε γιὰ τὶς σφαγὲς καὶ διώξεις τῶν Ἑλλήνων καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἀπὸ τὸν βυζαντινὸ ἑβραιο-χριστιανικὸ κλῆρο, ἔγινε στόχος ἐνορχηστρωμένης ἀντίδρασης τῶν φερεφώνων καὶ σκοταδιστῶν (ὄχι μὲ ἐπιχειρήματα ἀλλὰ μὲ ὕβρεις καὶ χλευασμοὺς) σ’ ὅλους τοὺς τηλεοπτικοὺς σταθμούς. Πρόκειται γιὰ βάναυση προσβολὴ τῆς ἐλευθερίας τοῦ λόγου, κάτι ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ὑπερασπίζωνται μὲ πεῖσμα καὶ ὄχι νὰ εὐθυγραμμίζονται μὲ τὶς ἐντολὲς τῶν σκοταδιστῶν τοῦ Γιαχβέ. Ἀναρωτιέται κανείς, ἂν ὄντως ἔχῃ περάσει ὁ μεσαίωνας ἢ ἐπέζησε μεταλλαγμένος καὶ ἐκκολαπτόμενος μέσα ἀπὸ τὰ διάφορα πολιτιστικὰ – φιλοσοφικὰ ρεύματα, τὴν τεχνολογικὴ ἐπανάσταση καὶ τὴν πολυ-διαφημισμένη ἀνεξιθρησκεία, ὅταν βλέπουμε τὴν ἀηδῆ καὶ ἁρμόζουσα σὲ ἀνθρωποειδῆ τῶν σπηλαίων μισαλλόδοξη θρησκευτικὴ λατρεία νὰ ἐξευτελίζῃ τὸν Ἕλληνα Ἄνθρωπο. Γιὰ ποιά ἐλευθερία τῆς σκέψης μιλᾶμε, ὅταν καταργοῦμε τὴν σκέψη καὶ τὴν ἀντικαθιστοῦμε μὲ τὴ δεισιδαιμονία τῶν μαζανθρώπων, ποὺ βρίσκουν παρηγοριὰ στὰ διάφορα φυλαχτά, ξόρκια καὶ θαυματουργὲς εἰκόνες; Ὅσο γιὰ τὰ πολιτιστικὰ καὶ φιλοσοφικὰ ρεύματα, αὐτὰ φαίνεται ὅτι ὑπάρχουν, ἂν ὄχι γιὰ νὰ θάβουν μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Γιαχβὲ τὴν Ἑλληνικὴ Σκέψη, πάντως γιὰ νὰ τροφοδοτοῦν μὲ προπαγανδιστικὰ «πολεμοφόδια» τοὺς παγκόσμιους ἐξουσιαστές. Τὸ μόνο ποὺ ἔμεινε εἶναι ἡ τεχνολογικὴ ἄνθηση, πού, ἂν καὶ αὐτὴ δὲν χειραγωγηθῇ ἀπὸ τὸν ἐξουσιαστή, τότε θὰ γίνῃ ἡ λεωφόρος τῶν ἑλληνικῶν ἰδεωδῶν καὶ τοῦ φωτός· ἡ λεωφόρος τῆς πνευματικῆς ἀναγέννησης τῆς ἀνθρωπότητας. Μετὰ τιμῆς Αἴας Ἀλεξάνδρου Ἄνδρος Τὸ πανάρχαιο Ἑλληνικὸ Ἀλφάβητο καὶ οἱ φοινικιστὲς λεξικογράφοι Κύριε Λάμπρου, Στὸ 243 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ στὶς σελίδες 15679 ἕως 15685, στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Μάριου Μαμανέα μὲ τίτλο «Βυθισμένη ἑλληνικὴ πόλη 9.500 ἐτῶν στὴν Ἰνδία μὲ ἑλληνικὴ γραφή», μεταξὺ τῶν ἄλλων, παρουσιάζονται τὰ γράμματα M, Y, O ἀπὸ φωτογραφία ἱστοσελίδων τοῦ BBC καὶ ἀποδεικνύεται, ὅτι τουλάχιστον τὸ 7500 π.X. οἱ Ἕλληνες χρησιμοποιοῦσαν αὐτὰ καὶ ἄλλα γράμματα... Δυστυχῶς στὸ Λεξικὸ τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης τοῦ I. Σταματάκου, ἐκδόσεων «ΦΟΙΝΙΞ» – θέλω νὰ πιστεύω ὅτι οἱ ἐκδόσεις δὲν ἔχουν καμμιὰ σχέση μὲ τὴν ἑβραιολατρεία πολλῶν Ἑλλήνων καθηγητῶν – ἂν καὶ στὴν περιγραφὴ τῶν γραμμάτων δείχνει μεροληψία ὑπὲρ τῶν Σημιτῶν, ἀφοῦ ἐνῷ στὸν πρόλογο ἀποφαίνεται ὅτι δὲν εἶχαν φωνήεντα οἱ Σημίτες, τὸ ἴδιο καὶ στὸ λεξικό του ὁ κ. Μπαμπινιώτης, ἐν τούτοις στὴ συνέχεια, σὰν ἐπῳδό, ἀναφέρουν γιὰ ὅλα τὰ γράμματα, ὅτι τὰ πήραμε τὸ 1200 π.X. ἀπὸ αὐτούς. Μόνο στὴν εἰσαγωγή του στὸ γράμμα ἄλφα «ρίχνει νερὸ στὸ κρασί του», γράφοντας: «...Ἀλλὰ ἡ ἄποψις ὅτι οἱ Ἕλληνες παρέλαβον τὸ ἀλφάβητον κατ’ εὐθείαν παρὰ τῶν Φοινίκων, ἔχει ἀρχίσει νὰ χάνῃ ἔδαφος». Τὸ σχῆμα τοῦ γράμματος Ἄλφα, ἂν προσέξουμε, μοιάζει μὲ αἴγα (αἰγίδα) παρὰ βώδι. (cid:2)