15996 ΔΑΥΛΟΣ/247, Ἰούλιος 2002 τῆς «ἀγάπης» καὶ τῶν «ἁγίων» της. «Ποιός θὰ ζητήσῃ συγγνώμη γι’ αὐτοὺς καὶ τοὺς τόσους ἄλλους ἀθώους Ἕλληνες προγόνους μας;». Μήπως οἱ ὑπνωτισμένοι Νεοέλληνες «δοῦλοι»; Μὲ ἐκτίμηση Γεώργιος Χατζησταυρίδης Ὀρλάνδο, Φλώριδα, H.Π.A. Οἱ ἀνασκαφὲς στὴνΤροία καὶ ἡ πόλη Ἄνδειρα Κύριε διευθυντά, Στὸ τ. 241, Ἰαν. 2002, τοῦ «Δ» διάβασα ἐπιστολὴν τοῦ ἀναγνώστου τοῦ περιοδικοῦ κ. Θ. Χαλκιᾶ, ἀνα- φερομένην εἰς συνεχιζομένας ἄχρις καὶ τοῦ νῦν ἀρχαιολογικὰς ἀνασκαφὰς τῆς ἀρχαίας πόλεως τοῦ Ἰλίου - Τροίας ὑπὸ Γερμανοῦ ἀρχαιολόγου, ὅστις ἀπεκάλυψεν – μεταξὺ ἄλλων – καὶ ὑπόγειον σύραγγα μήκους 13 μ., ὡδηγοῦσαν εἰς ὑπόγειον πηγήν, διατηροῦσαν – καὶ νῦν – ὕδωρ. Διερωτᾶται ὁ κ. Χαλκιᾶς περὶ τῶν κατασκευαστῶν τοῦ ἔργου, χρονολογηθέντος ὡς 3000 ἔτη π.X. Ἀνέτρεξα εἰς τὴν «Ωγυγία» τοῦ Ἀθ. Σταγειρί- του (τόμ. Γ´, βιβλ. γ´, σελ. 289) ἐξ’ ἧς ἀντιγράφω: «Ἀνδειρηνὴ μὲν ὠνομάσθη (σημ. ἡ Ρέα) ἀπὸ τῆς ἐν Φρυγίᾳ πόλεως Ἄνδειρα, ὅπου εἶχον ἱερὸν αὐτῆς καὶ ἄντρον ὑπόνομον· ὃ ἔστιν, εἶχεν δρόμον ὑπόγαιον καὶ εἰς τὴν κώμην Παλαιὰν λεγομένην ἐξερχόμενον, ἑκατὸν τριάκοντα στάδια τῶν Ἀνδεί- ρων ἀπέχουσαν.Ταύτην δὲ τὴν ὑπονομὴν ἀπέδει- ξεν ἓν ἐρίφιον, ἄγνωστον οὖσαν πρότερον· ἐπειδὴ ἔπεσεν κατὰ τύχην εἰς τὸ περὶ τὴν Παλαιὰν στόμα, καὶ τὴν δευτέραν ἡμέραν ἐξῆλθεν εἰς τὰ Ἄνδειρα, ὡς λέγει ὁ Στράβων» (ιγ´ 619). Ἐξ ὅσων ἔχω ὑπ’ ὄψιν μου: ἡ πόλις «Ἄνδειρα» ἔκειτο εἰς τὰς β. ὑπωρείας τοῦ ὄρους τῆς Ἴδης. Ὑποθέτω ὅτι ἡ Παλαιὰ κώμη τῶν Ἀνδειρηνῶν, λογικῶς, πρέπει νὰ ἔκειτο βορείως τῆς νέας, πρὸς τὰ ὁμαλότερα – μὴ ὀρεινὰ ἐδάφη τῆς Φρυγίας (ἐν ᾗ καὶ ἡ Τρωὰς τότε), τοὐτέστιν πρὸς τὴ θέσιν τῆς πόλεως τῆς Τροίας (ἢ Ἰλίου, ἂν καὶ ἡ ἀκρόπολις αὐτῆς ἔφερε τοῦτο τὸ ὄνομα). Ἡἀπόστασις Ἀνδρείρων - Παλαιᾶς κώμης ἦτο 130 στάδια ἤτοι 130X184,87 μ. = 24.000 μ. ἢ 24 χιλιόμετρα ὡς ἔγγι- στα. Ἡ πόλις τῆς Τροίας κεῖται ἐντὸς τῆς ἀποστά- σεως αὐτῆς, ἀφοῦ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶ ἐξυλεύοντο ἐκ τῶν Πρανῶν τῆς Ἴδης (Ὁμ. Ἰλιάς). Ἐρωτῶ τούτων ἀκολούθως: Νὰ ὑπάρχῃ ἆραγε σχέσις τῆς ἀποκαλυφθείσης μικρᾶς ὑπογαίας στοᾶς τῶν 13 μ. μὲ ἐκείνην τῆς μακρᾶς τῶν Ἀνδεί- ρων; (συλλογὴ ὕδατος καὶ φυσικῶς ἐγένετο εἰς τὸν Χρόνον). Μὲ τιμὴ Νικ. Τσιρώνης Πατήσια Δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἁγιοποίησης οἱ ἥρωες τοῦ ’21 Κύριε διευθυντά, Σὲ διάφορα ἔντυπα καὶ δὴ «ἑλληνίζοντα» ἔχουν παρουσιαστῆ τελευταῖα οἱ ἀπόψεις τῆς ἁγιοποίη- σης τοῦ ἐθνικοῦ μας ἥρωα Μακρυγιάννη κ.λπ. Δὲν γνωρίζω πῶς καὶ κυρίως ἀπὸ ποῦ ἔχει ξεκινήσει τὸ ὅλο θέμα, γι’ αὐτὸ παραθέτω κάποιες ἀπόψεις πρὸς ὑποβοήθησιν τοῦ δημόσιου διαλόγου σχε- τικὰ μὲ τὸ θέμα: 1) Οἱ ἐθνικοί μας ἥρωες, ποὺ ξεσήκωσαν τοὺς ραγιᾶδες καὶ μὲ νύχια καὶ δόντια ἀπελευθέρωσαν τὸ γένος θυσιάζοντας τὰ παιδιά τους, τοὺς ἑαυ- τούς τους καὶ τὶς περιουσίες τους (ὅσοι εἶχαν) γιὰ τὸν ἱερὸ αὐτὸ σκοπό, δὲν ἔχουν ἀνάγκη καμμιᾶς διάκρισης καὶ καμμιᾶς ἁγιοποίησης. Τοὺς τιμοῦμε καὶ εἴμαστε (καὶ θὰ εἴμαστε γιὰ πάντα) «ὑπερχρε- ωμένοι» καὶ «ἀναγκασμένοι» νὰ τοὺς τιμοῦμε σὰν ἥρωες καὶ σὰν ἀπελευθερωτὲς τῆς πατρίδας. Ἂν συνειδητοποιήσουμε ὅλοι αὐτή μας τὴν ὑποχρέω- ση καὶ ἂν ἀναλογιστοῦμε ὅτι χωρὶς τὴ δική τους θυσία θὰ εἴμαστε γιουσουφάκια στὶς ὀρέξεις τοῦ Μογγόλου κατακτητῆ, θὰ τοὺς ἀποδίδουμε ἐς ἀεὶ τὶς πρεπούμενες τιμὲς καὶ δὲν θὰ πηγαίνουμε ἐκδρομὴ ἢ δὲν θὰ κοιμώμαστε τὶς ἡμέρες τῆς θυ- σίας τους ἢ στὶς ἐπετείους τῆς μνήμης τους, προ- φασιζόμενοι «προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις». 2) Ἂς ἀφήσουμε λοιπὸν τοὺς ἥρωές μας ἥσυ- χους, ἀποδίδοντάς τους τὶς ὀφειλόμενες καὶ πρε- πούμενες ἀπὸ ὅλους μας ἐθνικὲς τιμές. Ἐμπορευ- όμαστε ποὺ ἐμπορευόμαστε ὅλους τοὺς ἁγίους, ἂς μὴν βγάλουμε στὸ παζάρεμα καὶ τοὺς ἥρωές μας! 3) Ὑπάρχει κι ἕνα ἄλλο ἐνδεχόμενο, αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στὸ μάρκετινγκ τοῦ ἐμπορίου, ποὺ ὅταν ἕνα προϊὸν δὲν «τραβάει», τὸ ἀφήνουν χωρὶς δια- φημιστικὴ ὑποστήριξη καὶ διαφημίζουν ἕνα πα- ραπλήσιο, γιὰ περισσότερες εἰσπράξεις. Ἂν ἐνδε- χομένως ἔτσι ἔχουν τὰ πράγματα, ὡς πρὸς αὐτοὺς ποὺ ἀνακινοῦν τέτοια θέματα ἢ βάνουν ἄλλους νὰ τὰ ἀνακινοῦν, ἔχουμε νὰ εἰποῦμε: ἐπὶ τέλους «αἰδὼς Ἀργεῖοι»! Ἂς ἀφήσουμε λοιπὸν τοὺς ἥρωές μας νὰ ἀνα- παύωνται «ἐν δόξῃ καὶ εἰρήνῃ». Μὲ πολλὴ ἐκτίμηση Γιάννης A. Μαθὲς Πειραιᾶς