Τὰ ἐσκεμμένως παραλειπόμενα τῆς Ἱστορίας •ημερώματα τῆς 6ης Ἀπριλίου 1453 καὶ ὁ ἀνοιξιάτικος Βυζαντινὸς οὐρανὸς δὲν προδίνει τίποτα ἀπὸ τὰ μαῦρα σύννεφα τῆς καταστροφῆς, ποὺ πρόκειται σύντομα νὰ σκεπάσουν γιὰ πάντα τὴν Πόλη. Τὰ προμηνύματα τῆς μεσογειακῆς ἄνοιξης ἔχουν γίνει βαρειὰ ταφόπλακα, ποὺ θὰ σκεπάσῃ τὸ καμάρι τῶν πόλεων καὶ αὐτοκρατοριῶν. Ὁ Μωάμεθ βρίσκεται μπροστὰ ἀπὸ τὰ ἀπόρθητα τείχη τῆς βασιλεύουσας μὲ 60.000 φανατισμένους μαχητές, 140.000 βοηθητικοὺς καὶ τὸ σπουδαιότερο εἶχε στὴ διάθεσή του κανόνια τὰ ὁποῖα στάθηκαν μοιραῖα. Ἡ ἄμυνα τῆς Πόλης εἶναι στὰ χέρια τοῦ Γενοβέζου φρουράρχου Ἰουστινιάνη, ποὺ βρίσκεται ἐπικεφαλῆς 6.000 μισθοφόρων, ἐνῷ τουλάχιστον 30.000 μαχίμων ἔχουν κλειστῆ στὰ μοναστήρια καὶ παρακαλοῦν τὴν Μεγαλόχαρη νὰ κάνῃ τὰ μαγικά της καὶ νὰ διώξῃ τοὺς ἀπίστους. Οἱ κακοποιοὶ τῶν φυλακῶν καὶ οἱ πρώην τῶν μοναστηριῶν Μετὰ τὴν ἄνοδο στὸν πατριαρχικὸ θρόνο τοῦ Ἀρσενίου μιὰ νέα τάξη δημιουργήθηκε, ἀποτελούμενη ἀπὸ κάθε εἴδους κοινωνικὰ ἀπόβλητα: κακοποιούς, πρώην καλόγερους, πρώην καταδίκους κ.τ.λ. μὲ τὴν ὑψηλὴ προστασία τοῦ κλήρου καὶ προσβάσεις στὰ ἀνώτερα κοινωνικὰ στρώματα καὶ στὸ ἴδιο τὸ παλάτι, τοὺς ὀνομαζόμενους «Ἀνθρώπους τοῦ θεοῦ» ἢ ὅπως τοὺς ἀποκαλεῖ ὁ ἱστορικὸς Γεώργιος Παχυμέρης «οἱ Σακκοφόροι» λόγῳ τῆς ἄθλιας περιβολῆς τους. Μιὰ ἀκόμη γραφικώτερη περιγραφὴ μᾶς δίνει ὁ ἐκκλησιαστικὸς ἱστορικὸς Ivan E. Troizky, τόσο γιὰ τὸ ποιόν τους ὅσο καὶ γιὰ τὶς δραστηριότητές τους. Αὐτοὶ ἀποτέλεσαν τὴν πρώτη «Πέμπτη Φάλαγγα» μὲ τὰ καταστρεπτικὰ γιὰ τὴν