ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

248-249ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 2002

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 16085 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
10 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η διαστρέβλωση των εννοιών "ύβρις", "νέμεσις" και "κάθαρσις" — ΜΑΜΑΝΕΑΣ, ΜΑΡΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 16085 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 248
  2. Η "Ύβρις" στον Αισχύλο καιοι τρελλές αγελάδες ? Η χριστιανική ιδεολογία εκτρέπει επικίνδυνα τη σύγχρονη επιστήμη — ΜΠΙΣΚΑ, ΝΑΝΣΥ
    ἀρχή: σελ. 16085 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 248

Κείμενο φύλλου

Η «ΒΡΙΣ) ΣΤΟΝ ΑΙΣΧΥΛΟ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΛΛΕΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ Ἡ χριστιανικἡ Ιδεολογία ἐκτρέπει ἐπικίνδυνα τὴ σύγχρονη Επιστήμη ΜΙΛΑ ΣΤΟΝ «Δ» Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Ε.Γ. ΒΑΛΛΙΑΝΑΤΟΣ «Τὸ κατ' ἀρετὴν ζῆν ἐστι τὸ κατὰ φύσιν ζῆν» (Ζήνων) «Ἢ ἑλληνικὴ τραγῳδία προσφέρει κάθαρση καὶ θεραπεύει τὴν ψυχὴ φέρνοντάς μας ἀντιμέτωπους μὲ τὴν πιὸ δίαιη καὶ ἀδυσσαλέα ἀνθρώπινη φύση. Τί ὅμως θὰ ἐξαγνίσῃ ἢ θὰ θεραπεύσῃ τὴν καθετοποιημένη ἀγροτικὴ ἐπιχείοηση, τὴν ρημαγμένη γεωργία καὶ τὸν σύγχρονο ἀνθρώπινο πολιτισμό; Η ἀπαγόρευση παροχῆς ζωικῆς τροφῆς στὰ φυτοφάγα ζῷα; Κάτι τέτοιο ἁπλῶς θὰ ἀντιμετώπιζε μόνο τὸ σύμπτωμα τοῦ ποοδλήματος», μᾶς ἐξηγεῖ ὁ Ἑλληνοαμερικανὸς συγγραφέας καὶ καθηγητὴς Διεθνοῦς Περιθαλλοντολογικῆς Πολιτικῆς καὶ ̓Ανάπτυξης τοῦ Τρίτου Κόσμου κ. Ε. Γ. Βαλλιανᾶτος. Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ «ΥΒΡΙΣ», «ΝΕΜΕΣΙΣ» ΚΑΙ «ΚΑΘΑΡΣΙΣ» ἶναι γεγονὸς, ὅτι ἡ χοιστιανικὴ περὶ σωτηρίας διδασκαλία ἑδράζεται ἀφ ̓ ἑνὸς μὲν στὴν παραδοχὴ τῆς «Σταυρικῆς Θυσίας» τοῦ ̓Ιησοῦ, ἀφ ̓ ἑτέρου δὲ στὴν ἀποφυγὴ τῆς «ἁμαρτίας» διὰ τῆς τηρήσεως τῶν διδλικῶν ἐντολῶν. Αὐτὲς οἱ παράμετροι ἔχουν τὴν ἀναφορά τους στὴν ἀποδοχὴ ἑνὸς ἐξωσυμπαντικοῦ - ἐξουσιαστικοῦ θείου ὄντος, ποὺ συγκεντρώνει μεταξὺ ἄλλων τὶς κεφαλαιώδεις ἰδιότητες τοῦ δημιουργοῦ, τοῦ κυοιάρχου, τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ κριτῆ τῶν ἀνθρώπων, ἔναντι τοῦ ὁποίου τύχη τους καθορίζεται ἀπὸ τὴν ἀγαθὴ ἢ κακὴ συμπεριφορά τους στὸν γήινο κόσμο. Μὲ ἐξαίρεση τὴν περὶ Ἰησοῦ διδασκαλία καὶ οἱ δύο ἕτερες γιαχδικὲς θρησκεῖες, τοῦ ̓Ιουδαϊσμοῦ καὶ τοῦ Ισλάμ, θέτουν ὡς κεφαλαιώδη προῦπόθεση γιὰ τὴ «σωτηρία» τὴν ὁλοκληρωτικὴ ὑποταγὴ στὸ Θεό. Στὴν ἀρχαία ἑλληνικὴ κοσμοαντίληψη ὡστόσο ἡ παραπάνω θεώρηση εἶναι.
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →