ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ὁ Δίκαια συγχαρητήρια ΗΝ «Πρόκειται. δηλαδὴ γιὰ ἕνα ἀτελὲς, σύστημα γραφῆς (σημ. «Δ»: ἐννοεῖ τὴν ἑλληνικὴ Γραμμικὴ Γραφὴ Β), τὸ ὁποῖο οἱ Ἕλληνες ἀντικατέστησαν μὲ μιὰ καθαρῶς ἀλφαδητικὴ γραφή, τὸ γνωστὸ καὶ μέχρι σήμερα χρησιμοποιούμενο ἑλληνιχὸ ἀλφάδητο, τὸ ὁποῖο οἱ ἴδιοι οἱ Ἕ; Ἄληνες ἐδημιούργησαν, ἐ ἐπινοήσαντες χωριστὰ γράμματα νὰ δηλώνουν τὰ φωνήεντα καὶ χωριστά γράμματα νὰ δηλώνουν τὰ σύμφωνα». Ποιός τὰ γράφει αὐτά; Τὰ γράφει («Τὸ Βῆμα τῆς Κυριακῆς», 23/6/2002, σελ. Α 55) ὁ καθηγητὴς Γλωσσολογίας καὶ πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου Αθηνῶν κ. Γ. Μπαμπινιώτης στὰ ὁάτου χρόνια, αὐτὸς ποὺ δίδασκε κι ἔγραφε ἐπὶ τέσσερις σχεδὸν δεκαετίες ὅτι τὸ Αλφάδητο τὸ ἐδημιούργησαν οἱ Φοίνικες καὶ κατακεραύνωνε τοὺς «ἑλληνοκεντρικοὺς» ἢ τοὺς «ἐθνικιστὲς» «ἐρασιτέχνες», ποὺ τολμοῦσαν νὰ ἀμφισδητήσουν τὴν ἱστορικὴ αὐτὴ ἀπάτη. 'Ο «Δ», στὶς στῆλες τοῦ ὁποίου ἐμφανίστηκε γιὰ πρώτη φορὰ μὲ δημοσίευμα τοῦ κ. Κώστα Πλεύρη ἡ ἀμφισδήτηση αὐτὴ πρὶν ἀπὸ 16 χρόνια (περιέχονται στοὺς τόμους του περίπου 20/0 σχετικὲς μὲ τὸ θέμα αὐτὸ σελίδες - κείμενα δεκάδων συνεργάτων μας μὲ πληθώρα ἀποδείξεων τῆς ἑλληνικότητας τοῦ ̓Αλφαδήτου) διασυρόμενος ταυτόχρονα καὶ ὑδριζόμενος ἐνώπιον δικαστηρίων ὡς «φασιστιχὸ ἔντυπο», συγχαίρει ἐγκαρδίως τὸν πρύτανι γιὰ τὸ θάρρος του νὰ ὁμολογήσῃ τὴν πλάνη . ο καὶ ἄτιμα δῶρα Κατακαλόκαιρο, ἁγιορεῖι ἐφόρουν τὴ πραμάτεια τους: τὰ «Τίμια ὑμερινὴ Ἰρυσός καὶ λίδανος ὅλα ὅθια θινο χάρισαν οἱ τρεῖς Ρ τὸ θεῖΘεῖο να, χτα καὶ αρα αν τῶν πιτον στὸ προσ τηο ος δώρων». ̓Ελπίδες, ΠΗ τον πρρυδοχις έτονται πάνω τους. Καὶ τὰ τῆς (ο οι τς ὕύσης, ἡ νόηση ΣΕ ἡ ἀλήθεια, ιά ἄτιμα δῶρα ρίπτονται στὸν. γιὰ μία ἀκό. Π.Λ.Κ. Ψυχὴ καὶ Τέχνη Στὸ ΙΝΤΕΒΝΕΤ τῆς ἄθλιας τηλεόρασης καταργεῖται κάθε παρουσία τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς ἀγορᾶς, καθὼς ἡ γνώση ζυμώνεται. ́Η τηλεόραση φτάνει μόνο σὰν ἀδάκιο ἀποθηκῶν, γιατὶ τὴ συμφέρει. Στὸ ΪΝΤΕΚΝΕΊ γίνεται μία ἀγορα-πωλησία.. τέχνης, λὲς καὶ πουλᾶνε πατάτες... Τὰ ἔργα; Ὅ,τι γελοῖο ἀπὸ τὸ στίψιμο τοῦ οἰκονομικοποιημένου ἐγκεφάλου, ὥστε νὰ δρῇ κάποιο θέμα, γιὰ νὰ πουλήσῃ. ̓Εδῶ μπορεῖ νὰ σπουδάσῃ κανεὶς (οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ) τὶς σκέτες οἰκονομικὲς διαδικασίες τοῦ συστήματος, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει τὸ τρίπτυχο Φιλοσοφία, ̓Επιστήμη, Τέχνη. ́Αρπάζουν οἱ ἐπίδοξοι καλλιτέχνες μας μιὰ ἐξαθλιωμένη σύγχρονη πραγματικότητα, ἀσυνάρτητη, γιατὶ τὸ κέρδος δὲν τῆς προσδίδει τίποτε καὶ μὲ μιὰ σπουδαιοφανῆ ὑποκρισία προσπαθοῦν νὰ πλασάρουν τὸ ἀνυπόστατο καὶ παράλληλα νὰ καταξιώσουν ὡς τάχατες φαινόμενο, ἕναν Κάλπικο κόσμο ποὺ πρεσθεύουν. ̓Αχ/ ́Η Τέχνη δὲν Φτειάχνεται σὲ ἐργαστήρια ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν ἀλλὰ στὴν ψυχή: κι ἐσεῖς ποῦ νὰ τὴν δρῆτε, στὸ κέρδος; Π.Γ, Λόγος καὶ Ἐξουσιασμὸς «Ὁ Λόγος (ὁ Παγκόσμιος Νόμος) ὑπάρχει αἰώνια, ἀλλ ̓ ὡρισμένοι ἄνθρωποι δὲν τὸν καταλαδαίνουν, καὶ πρίν, καὶ ἀφοῦ τὸν ἀκούσουν ἀκόμη γιὰ πρώτη φορὰ . ̓Ενῷ δηλαδὴ ὅλα γίνονται σύμφωνα μὲ τὸ Λόγο, αὐτοὺς τοὺς δρίσκουμε σὰν νὰ μὴν ἔχουν πεῖρα ὅταν τοὺς ὀοχιμά. ξουμε στὰ λόγια καὶ στὰ ἔργα, ὅπως ἐγὼ τὰ ἀραδιάζω χωριστὰ καὶ τὰ ἐξηγῶ ἀναλυτικὰ τὸ κα. θένα, σύμφωνα μὲ τὸ Φυσικό του καὶ τὴν πραγματική του. ὑπόσταση. Εἶναι φανερό, πὼς οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι (ἂν ἀφαιρέσουμε τοὺς παραπάνω) δὲν νιώθουν ὅσα κάνουν ὅταν εἶναι ξύπνι|. οἱ, ὅπως ξεχνοῦν κι ὅσα κάνουν στὸν ὕπνο τους». Αὐτὰ εἶπε ὁ μέγιστος τῶν φιλοσόφων Ηρά] χλειτος (535-47 π.Χ.), ποὺ ἔχουν ἀπόλυτη ἰσχὺ καὶ σήμερα.