ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΟΝΝΟΥΣ ΜΠΕΤΟΝ ΘΑΡΒΕΙ ΤΟ ΑΛΣΟΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ ἢ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΗΒΩΝ - ΛΕΙΒΑΔΕΙΑΣ Πρωτοφανἠς θανδαλισμὸς στὸν μεγαλύτερο σὲ ἔκταση ἀρχαιολογικὸ χῶρο τῆς Ἑλλάδος ίγουρα σφάλλει ὅποιος νομίζει πὼς ἡ καταστροφὴ τοῦ “Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἀπὸ τὴν ἀσιατικὴ λαίλαπα συνετελέσθη καὶ ἔληξε κατὰ τοὺς πρώτους 6υζαντινοὺς αἰῶνες μέχρι τῆς ὁριστικῆς ἐπιθολῆς τοῦ «νέου δόγματος». Αντιθέτως τόσο τὰ πεπραγμένα τῶν δεκαεπτὰ αἰώνων, ποὺ ἀπὸ τότε παρῆλθαν, ὅσο καὶ τὰ σημερινὰ πεπραγμένα τοῦ «ἐπίσημου» ἑλλαδικοῦ Χριστιανισμοῦ καταδηλώνουν ἕνα κατ’ ἐξακολούθησιν ἔγκλημα κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ καὶ κατ ̓ ἐπέχτασιν κατὰ τῆς Παγκοσμίου Ἱστορίας, ποὺ Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΥΣΑΝΙΑ «Στὸν 'Ελικῶνα, καθὼς κανεὶς προχωρεῖ πρὸς τὸ ”Αλσος τῶν Μουσῶν, ἔχει ἀριστερὰ τὴν πηγὴ ̓Αγανίππη, ἡ ὁποία λένε πὼς ἦταν κόρη τοῦ Τερμησσοῦ. Ο Τερμησσὸς οέει καὶ αὐτὸς περὶ τὸν :Ελικῶνα. Στὸ δρόμο, ποὺ κατ ̓ εὐθεῖαν ὁδηγεῖ στὸ ἄλσος, ὑπάρχει ἀνάγλυφη λίθινη παράσταση τῆς Εὐφήμης, ἡ ὁποία λένε πὼς ἦταν ἡ τροφὸς τῶν Μουσῶν. Μετὰ τὴν παράσταση αὐτὴ ἀπεικονίζεται ὁ Λίνος σ’ ἕνα δράχο μικρό, ποὺ τὸν ἔχουν δουλέψει σὲ μορφὴ σπηλιᾶς. » ̓Απὸ τὰ ἀγάλματα ποὺ ὑπάρχουν γιὰ τὶς Μοῦσες, πρῶτα εἶναι γιὰ ὅλες τὶς θεὲς ἔργα τοῦ Κηφισόδοτου: προχωρώντας κανεὶς λίγο συναντᾶ ἄλλα τρία, ἔργα ἐπίσης τοῦ Κηφισόδοτου καὶ ἄλλα »