ΜΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΟΝΝΟΥΣ ΜΠΕΤΟΝ ΘΑΡΒΕΙ ΤΟ ΑΛΣΟΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ ἢ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΗΒΩΝ - ΛΕΙΒΑΔΕΙΑΣ Πρωτοφανἠς θανδαλισμὸς στὸν μεγαλύτερο σὲ ἔκταση ἀρχαιολογικὸ χῶρο τῆς Ἑλλάδος ίγουρα σφάλλει ὅποιος νομίζει πὼς ἡ καταστροφὴ τοῦ “Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἀπὸ τὴν ἀσιατικὴ λαίλαπα συ- νετελέσθη καὶ ἔληξε κατὰ τοὺς πρώτους 6υζαντινοὺς αἰῶνες μέχρι τῆς ὁριστικῆς ἐπιθολῆς τοῦ «νέου δόγµα- τος». Αντιθέτως τόσο τὰ πεπραγμένα τῶν δεκαεπτὰ αἰώνων, ποὺ ἀπὸ τότε παρῆλθαν, ὅσο καὶ τὰ σημερινὰ πεπραγμένα τοῦ «ἐπίσημου» ἑλλαδικοῦ Χριστιανισμοῦ καταδηλώνουν ἕνα κατ’ ἐξακολούθησιν ἔγκλημα κατὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτι- σμοῦ καὶ κατ᾽ ἐπέχτασιν κατὰ τῆς Παγκοσμίου Ἱστορίας, ποὺ Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΥΣΑΝΙΑ «Στὸν 'Ελικῶνα, καθὼς κανεὶς προχωρεῖ πρὸς τὸ ”Αλσος τῶν Μουσῶν, ἔχει ἀριστερὰ τὴν πηγὴ ᾿Αγανίππη, ἡ ὁποία λένε πὼς ἦταν κόρη τοῦ Τερμησσοῦ. Ο Τερμησσὸς οέει καὶ αὐτὸς περὶ τὸν :Ελικῶνα. Στὸ δρόµο, ποὺ κατ᾽ εὐθεῖαν ὁδηγεῖ στὸ ἄλσος, ὑπάρχει ἀνάγλυφη λίθινη παράσταση τῆς Εὐφήμης, ἡ ὁποία λένε πὼς ἦταν ἡ τροφὸς τῶν Μουσῶν. Μετὰ τὴν παράσταση αὐτὴ ἀπεικονίζεται ὁ Λίνος σ’ ἕνα δράχο μικρό, ποὺ τὸν ἔχουν δουλέψει σὲ μορφὴ σπη- λιᾶς. »᾿Απὸ τὰ ἀγάλματα ποὺ ὑπάρχουν γιὰ τὶς Μοῦσες, πρῶτα εἶναι γιὰ ὅλες τὶς θεὲς ἔργα τοῦ Κηφισόδοτου: προχωρώντας κανεὶς λί- γο συναντᾶ ἄλλα τρία, ἔργα ἐπίσης τοῦ Κηφισόδοτου καὶ ἄλλα »