ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

248-249ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 2002

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 16116 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
41 ἀπό 89
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Πώς τα "Θρησκευτικά" έγιναν "Ορθόδοξη χριστιανική αγωγή" — ΜΑΜΑΝΕΑΣ, ΜΑΡΙΟΣ
    ἀρχή: σελ. 16116 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 248

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΠΩΣ ΤΑ «ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ) ΕΓΙΝΑΝ Στὰ ἑκατὸν ἐθδομήντα χρόνια ὑπάρξεως τοῦ νεωτέρου ἑλλαδικοῦ κράτους οἱ ἐσωτερικὲς ἀλλαγές, ποὺ θὰ περίµενε κανεὶς νὰ συντελε- σθοῦν μὲ σκοπὸ τὴν πορεία πρὸς τὴν ἐθνικὴ µας αὐτογνωσία καὶ πὸ - λιτισµική µας συνειδητοποίηση, εἶναι μᾶλλον οὐτοπικὲς προσδοκίες. ᾿Απὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Τουρκοκρατίας, ὁπόταν ἡ «Ὀκιώηχος» καὶ ἢ «Παρακλητικὴ» ἦταν, σύμφωνα μὲ τὰ ὅσα παραδίδονται, τὰ μόνα µέσα γιὰ νὰ ἔλθῃ κανεὶς σὲ κάποια ὑποτυπώδη ἐπαφὴ μὲ τὴν Ἑλλη- νικὴ Γλῶσσα μέχρι τὴν περιθόητη σημερινὴ «διαμάχη περὶ ταυτο- τήτων», ὁ ὑπολανθάνων καὶ ἰδιότυπος ρωμαίικος «παποκαισαρισμὸς» καλὰ κρατεῖ. Κι αὐτὸ ἀποδεικνύεται ὄχι µόνο ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις τῆς σχιζοφρενικῆς ἴδε- ολογικῆς πραγματικότητας, ποὺ λίγο - πολὺ ὅλοι θιώνουµε, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ ἐπίσημα δημόσια ἔγγραφα. Παράδειγμα ἐν προκειμένῳ τὰ μητρῷα καὶ οἱ ἔλεγ- χοι προόδου τῶν μαθητῶν τῶν δημοτικῶν σχολείων. ᾿Αναφορικὰ μὲ τὸ θρή- σκεῦμα καὶ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπὸ τὸν Σεπτέμθριο τοῦ 2000 ἔχουν κυκλοφορήσει στὰ γραφεῖα τῶν ἐκπαιδευτηρίων νέα ἔντυπα, στὰ ὁποῖα ὁ ὄρος «Θρησκευτικά» ἔχει ἀντικατασταθῆ ἀπὸ τὸν ὄρο «Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Αγωγή». (Βλέπε φωτοτυπίες τῶν δύο ὑποδειγμάτων ὁτὴν ἔναντι σελίδα). “Ὅσο γιὰ τὸ συγκεκριµένο μάθημα ἐξακολουθεῖ νὰ κατέχῃ διόλου τυχαῖα τὴν πρώτη θέση στὸν κατάλογο τῶν µαθηµάτων. Ἐδῶ συλλαμθάνεται ἢ ἴδια ἢ πο- λιτεία φάσκουσα καὶ ἀντιφάσκουσα σὲ σχέση μὲ τὰ μεγαλοστόμως ὑπ᾽ αὐτῆς κατὰ καιροὺς ἐξαγγελθέντα περὶ «προστασίας προσωπικῶν δεδοµένων», «ἄνε- ξιθρησκίας» κ.ο.κ. Τὴν ὥρα πού ἐκκλησιαστικοί καὶ κρατικοί ἰθύνοντες θαυκαλίζονται μὲ τὸ γνωστὸ καὶ ἐπίκαιρο θέµα τῆς ἀναφορᾶς ἢ μὴ τοῦ θρησκεύματος στὰ δημόσια ἔγγραφα, ἡ Παιδεία ἐμφανῶς στρέφεται πρὸς τό... χρι- στοδουλικώτερον! Καθίσταται ἀμφίθολο ἐν προκειμένῳ, ἐὰν οἱ κρατικοί λειτουργοὶ μποροῦν νὰ συντονίσουν τὶς ἐνέργειές τους. Τὸ θέθαιο πάντως εἶναι, ὅτι τὸ κράτος, στὸ ὁποῖο ζοῦμε, δὲν ἔχει τὴν παρα - μικρὴ διάθεση νὰ ἀποὺ µιοσύνης. Παραμένει ἑδραιωμένο στὸ γιαχθικό του ὑπόθαθρο, ποὺ τιτρώσκει σῃ τὸ σαθρὸ ἰδεολογικὸ καὶ ἱστορικὸ ἄχθος τῆς Ρω- τὴν Ἑλληνικὴ Συνείδηση καὶ ἀποπροσανατολίζει τὴν ἀναζήτηση, ἐξυγίανση καὶ ᾿ ἑξύψωσή της. Ι Μάριος Μαμανέας
← καθαρισμένο κείμενο