«ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ - ΚΑΡΤΕΣΙΟΥ» Ἕνα πρωταπριλιάτικο «εὕρημα», ποὺ εἶναι ὅμως μεστὸν ἀληθείας Η ΓΚΑΦΑ ΤΗΣ «ΦΡΑΝΚΦΟΥΡΤΕΡ ΑΛΛΓΚΕΜΑ´ΝΕ» £υμᾶμαι, σὰν νὰ ἔγινε ἐκείνη τὴ νύχτα τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1999, ποὺ πῆρα τὸ νέο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ ἡ προσοχή μου στράφηκε σὲ μιὰ ἐπιστολὴ τοῦ συνεργάτη τοῦ περιοδικοῦ στὴν Γερμανία, μουσικοσυνθέτη κ. Νίκου Ἀσπιώτη. Ἡ ἐπιστολὴ ἀνεφέρετο σὲ ἕνα δημοσίευμα τῆς μεγαλύτερης γερμανικῆς ἐφημερίδας «Frankfurter Allgemeine Zeitung» τῆς 01/09/1999, στὸ ὁποῖο ὑπῆρχε τὸ περιεχόμενο ἑνὸς Πλατωνικοῦ διαλόγου, πού, ὅπως ἀνεφέρετο στὸ δημοσίευμα, εἶχε ἀνακαλυφθῆ στὸν χῶρο διαρκῶν ἀνασκαφῶν τῆς Πομπηίας τὸ 1998. Ὁ πλατωνικὸς αὐτὸς διάλογος εἶχε τὸν τίτλο «Σωκράτους - Καρτεσίου Διάλογος»καί, ὅπως ἔγραφε ὁ κ. Ἀσπιώτης, ὁ διάλογος αὐτὸς ἐνδεχομένως ἐπανατοποθετοῦσε σὲ ἄλλη ἱστορικὴ βάση τὶς ἀρχὲς τῆς φιλοσοφίας ποὺ ὁ Renè Descartes (1596-1650) παρουσίαζε στὸ ἔργο του «Λόγος περὶ τῆς Μεθόδου»(«Discours de la Méthode»), ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ εἶχε δημοσιευθῆ, ὅπως γνωρίζουμε, τὸ 1637. Τὸ θέμα μὲ συγκίνησε ἀρκετὰ καὶ ὡς ἐκ τούτου ἐπικοινώνησα μὲ τὸν «Δαυλὸ» καὶ ζήτησα τὰ στοιχεῖα τοῦ κ. Ἀσπιώτη. Μοῦ δόθηκε ἡ διεύθυνση καὶ τὸ τηλέφωνό του, στὸ ὁποῖο τὸν ἐκάλεσα μιὰ ἐκ τῶν ἑπομένων ἡμερῶν. Τὸν ἐρώτησα, ἐὰν εἶχε κρατήσει τὴν ἐφημερίδα, πρᾶγμα ποὺ εἶχε κάνει καὶ τὸν παρεκάλεσα νὰ μοῦ στείλῃ, ἐὰν ἦταν δυνατόν, ἕνα φωτοαντίγραφο τοῦ ἄρθρου. Ὁ κ. Ἀσπιώτης μοῦ ἐδήλωσε ὅτι θὰ ἦταν εὐτυχὴς νὰ μὲ ἐξυπηρετήσῃ καὶ μοῦ ἀνέφερε ὅτι τὸ ἄρθρο - διάλογος εἶχε δημοσιευθῆ σὲ δύο μέρη, τὴν 1η καὶ τὴν 8η Σεπτεμβρίου 1998, στὸ τμῆμα «STIL» τῆς γερμανικῆς ἐφημερίδας. Πράγματι ἐντὸς τῶν ἑπομένων ἡμερῶν παρελάμβανα ἕνα ταχυδρομικὸ φάκελλο ἀπὸ τὸν κ. Ἀσπιώτη, τὸν ὁποῖο καὶ εὐχαριστῶ, ὅπου περιείχοντο τὰ δύο μέρη τοῦ διαλόγου στὴν Γερμανική, τὴν ὁποίαν ἀγνοῶ. Ἦταν ὅμως μιὰ παρὰ πολὺ καλὴ ἀρχή. Ἐπὶ τὰ ἴχνη τοῦ πρωταπριλιάτικου εὑρήματος ø̔πλισμένος μὲ αἰσιοδοξία ἄρχισα συστηματικὴ καὶ ἐκτεταμένη ἀναζήτηση στὸ Διαδίκτυο, ἀλλά, ὅσο περνοῦσαν οἱ ἡμέρες καὶ οἱ ἑβδομάδες, αὐτὰ ποὺ περίμενα νὰ βρῶ γιὰ ἕνα τόσο σοβαρὸ φιλοσοφικὸ εὕρημα - ζήτημα, δὲν ἐνεφανίζοντο. Ἐπικοινώνησα στὴ συνέχεια τηλεφωνικὰ μὲ τὴν ἴδια τὴν ἐφημερίδα «Frankfurter Allgemeine Zeitung», γιὰ νὰ μοῦ δώσουν περισσότερες πληροφορίες γιὰ τὸ θέμα. Ἀφ’ ἑνὸς ἡ ἀδυναμία δύο ἀνθρώπων της, μὲ τοὺς ὁποίους ἐμίλησα, νὰ συνεννοηθοῦν ἐπαρκῶς μαζί μου στὰ Ἀγγλικὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὸ μετὰ πολλῶν κόπων πενιχρὸ ἀποτέλεσμα τῆς συνεννόησης, ποὺ συνωψίζετο στὸ ὅτι δὲν ἔχουν κάποια ἄλλη πληροφορία γιὰ τὸ ζήτημα, μὲ ἀποθάρρυναν μερικῶς καὶ ἔτσι ἄφησα τὸ θέμα προσωρινά, μὲ σκοπὸ νὰ