Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ἀγάπη μὲ σαρανταπεντάρι Χαρῆτε καὶ ἀγαλλιᾶστε, καλοί μου δοῦλοι. Alea jacta est! Ὁ ἀγῶνας τώρα δικαιώνεται. Τώρα θὰ βροῦν ἀνάπαυση τὰ κοκκαλάκια τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τῆς Μπουμπουλίνας – ἂν ὑπάρχουν πουθενὰ ἀκόμα. Ἀπὸ τοῦδε κι ἐφεξῆς μπορεῖτε νὰ κοιμᾶστε ἥσυχοι. Οἱ «κακοὶ» εἶναι στὴν «ψειροῦ», ποὺ ἀπ’ ἐδῶ κι ἐμπρὸς θὰ μετονομασθῇ σὲ «Ξηροῦ», πρὸς τιμὴν τῶν ἐκλεκτῶν φιλοξενούμενών της. Καὶ τί χλιδή, ἔ! Οὔτε τὰ ἐνοικιαζόμενα στούντιο στὴν Καλντέρα τῆς Σαντορίνης δὲν προσφέρουν τόσες ἀνέσεις. Ἔμ τί ἰδεολογικὸς πατέρας θὰ ἤμουν, ἂν δὲν ἐξασφάλιζα στὰ πιστολόπαιδά μου καὶ τοῦ πουλιοῦ τὸ γάλα. Τώρα βέβαια, ἂν ἐσεῖς ὑποπέσετε σὲ κάποιο πταισματάκι καὶ ξαφνικὰ βρεθῆτε πίσω ἀπὸ τὰ κάγκελα, μὴν περιμένετε τέτοια VIP μεταχείριση. Στὴν καλύτερη περίπτωση σᾶς βλέπω ἀγκαλίτσα μὲ τὸν Σφίγγουλα καὶ τὸν Πήδουλα πάνω σὲ ποντικοφαγωμένο στρῶμα. Τὶς καλὲς θέσεις τὶς προορίζω γιὰ τοὺς καλοὺς καὶ ἀφωσιωμένους ὑπαλλήλους μου, ποὺ κουβαλοῦν στὸν διεστραμμένο ἐγκέφαλό τους τὴν ἐξουσιογενῆ σαβούρα ποὺ ἐγὼ τοὺς ἐμβάλλω. Κι ὅταν πιὰ διαπιστώσω ὅτι εἶναι «καμμένα χαρτιά», σᾶς ἀπαλλάσσω ἀπὸ τὴν παρουσία τους, μὲ διακριτικότητα ἢ ὄχι. Κοιμηθῆτε λοιπὸν ἥσυχοι μπροστὰ στοὺς τηλεοπτικοὺς δέκτες σας. Δὲν σᾶς κρύβω πάντως, ὅτι διασκεδάζω μὲ τὴν ἀπύθμενη ἀφέλεια κάποιων, ποὺ ἀποροῦν πῶς εἶναι δυνατὸν τὰ παπαδοπαίδια καὶ οἱ θρησκευόμενοι νὰ γίνωνται στὰ καλὰ καθούμενα τρομοκράτες. Ἤθελα νά ’ξερα ποῦ διάτανο ζοῦν· στὸν Ἄρη; Τόσο δύσκολο τοὺς εἶναι νὰ καταλάβουν, ὅτι ἡ θεοκρατία, ἡ τρομοκρατία καὶ οἱ ἄλλες «...κρατίες» ἐκπορεύονται ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τὴ δική μου ὕπαρξη καὶ σκέψη; Μιὰ ματιὰ στὶς σελίδες τῆς παγκόσμιας ἱστορίας φτάνει καὶ περισσεύει γιὰ νὰ τοὺς πείσῃ. Εὐτυχῶς ὅμως ἔχω λάβει τὰ μέτρα μου. Φροντίζω ἐπὶ σειρὰ αἰώνων νὰ καμουφλάρω τοὺς ἀπεσταλμένους μου μὲ τὸν κατάλληλο γιὰ τὴν κάθε περίπτωση ἰδεολογικό, πολιτικό, θρησκευτικὸ ἢ κοινωνικὸ μανδύα ἔτσι, ὥστε κι ἐκεῖνοι νὰ ἐκτελοῦν στὴν ἐντέλεια τὶς διαταγές μου κι ἐγὼ νὰ ἐξουσιάζω ἄνετα, παραμένοντας στὸ ἀπυρόβλητο. Τώρα, ἂν γίνῃ καμμιὰ «στραβὴ»καὶ τοὺς τσακώσουν, ἒ ἂς πρόσεχαν! Ὄνειρα γλυκὰ λοιπὸν κι ἀφῆστε τα ὅλα ἐπάνω μου. Ἀφῆστε καὶ τοὺς διαφόρους κακοήθεις νὰ λένε, ὅτι ἡ τρομοκρατία ἀποτελεῖ τὸ ἄλλοθι γιὰ τὴν ἐπιβολὴ σκληρότερων μεθόδων παρακολούθησης καὶ τὴ θέσπιση νομικῶν σοφισμάτων κατὰ τῶν προσωπικῶν καὶ συλλογικῶν δραστηριοτήτων τῶν πολιτῶν. Τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἔτσι. Ἁπλῶς, τώρα ποὺ βαθμηδὸν θὰ γίνουμε μιὰ παγκόσμια οἰκογένεια κι ἐγὼ θὰ ἔχω τὸ ρόλο τοῦ «μπαμπᾶ», ἂν δὲν εἶστε καλὰ παιδάκια καὶ κάνετε «ἀταξίες»– κατὰ τῆς Παγκόσμιας Τάξης Πραγμάτων – θὰ τρῶτε ποῦ καὶ ποῦ μερικὲς ξυλιές, γιὰ να γίνετε σωστοὶ ἄνθρωποι ἢ μᾶλλον «μαζάνθρωποι». Τώρα ποὺ πῆρα φόρα, τίποτα δὲν μὲ σταματάει πλέον. Τίποτε, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ Σάρωθρον