Ο ΚΑΛΑΘΟΣ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ Ἀγάπη μὲ σαρανταπεντάρι Χαρῆτε καὶ ἀγαλλιᾶστε, καλοί μου δοῦλοι. Alea jacta est! Ὁ ἀγῶνας τώρα δικαιώνεται. Τώρα θὰ βροῦν ἀνά- παυση τὰ κοκκαλάκια τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τῆς Μπου- μπουλίνας – ἂν ὑπάρχουν πουθενὰ ἀκόμα. Ἀπὸ τοῦδε κι ἐφεξῆς μπορεῖτε νὰ κοιμᾶστε ἥσυχοι. Οἱ «κακοὶ» εἶναι στὴν «ψειροῦ», ποὺ ἀπ’ ἐδῶ κι ἐμπρὸς θὰ μετονομασθῇ σὲ «Ξηροῦ», πρὸς τιμὴν τῶν ἐκλεκτῶν φι- λοξενούμενών της. Καὶ τί χλιδή, ἔ! Οὔτε τὰ ἐνοικιαζόμενα στούντιο στὴν Καλ- ντέρα τῆς Σαντορίνης δὲν προσφέρουν τόσες ἀνέσεις. Ἔμ τί ἰδεολογικὸς πα- τέρας θὰ ἤμουν, ἂν δὲν ἐξασφάλιζα στὰ πιστολόπαιδά μου καὶ τοῦ πουλιοῦ τὸ γάλα. Τώρα βέβαια, ἂν ἐσεῖς ὑποπέσετε σὲ κάποιο πταισματάκι καὶ ξαφ- νικὰ βρεθῆτε πίσω ἀπὸ τὰ κάγκελα, μὴν περιμένετε τέτοια VΙΡμεταχείριση. Στὴν καλύτερη περίπτωση σᾶς βλέπω ἀγκαλίτσα μὲ τὸνΣφίγγουλα καὶ τὸν Πήδουλα πάνω σὲ ποντικοφαγωμένο στρῶμα. Τὶς καλὲς θέσεις τὶς προορίζω γιὰ τοὺς καλοὺς καὶ ἀφωσιωμένους ὑπαλλήλους μου, ποὺ κουβαλοῦν στὸν διεστραμμένο ἐγκέφαλό τους τὴν ἐξουσιογενῆ σαβούρα ποὺ ἐγὼ τοὺς ἐμβάλ- λω. Κι ὅταν πιὰ διαπιστώσω ὅτι εἶναι «καμμένα χαρτιά», σᾶς ἀπαλλάσσω ἀπὸ τὴν παρουσία τους, μὲ διακριτικότητα ἢ ὄχι. Κοιμηθῆτε λοιπὸν ἥσυχοι μπρο- στὰ στοὺς τηλεοπτικοὺς δέκτες σας. Δὲν σᾶς κρύβω πάντως, ὅτι διασκεδάζω μὲ τὴν ἀπύθμενη ἀφέλεια κάποι- ων, ποὺ ἀποροῦν πῶς εἶναι δυνατὸν τὰ παπαδοπαίδια καὶ οἱ θρησκευόμενοι νὰ γίνωνται στὰ καλὰ καθούμενα τρομοκράτες. Ἤθελα νά ’ξερα ποῦ διάτα- νο ζοῦν· στὸν Ἄρη; Τόσο δύσκολο τοὺς εἶναι νὰ καταλάβουν, ὅτι ἡ θεοκρα- τία, ἡ τρομοκρατία καὶ οἱ ἄλλες «...κρατίες»ἐκπορεύονται ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τὴ δική μου ὕπαρξη καὶ σκέψη; Μιὰ ματιὰ στὶς σελίδες τῆς πα- γκόσμιας ἱστορίας φτάνει καὶ περισσεύει γιὰ νὰ τοὺς πείσῃ. Εὐτυχῶς ὅμως ἔχω λάβει τὰ μέτρα μου.Φροντίζω ἐπὶ σειρὰ αἰώνων νὰ καμουφλάρω τοὺς ἀπε- σταλμένους μου μὲ τὸν κατάλληλο γιὰ τὴν κάθε περίπτωση ἰδεολογικό, πο- λιτικό, θρησκευτικὸ ἢ κοινωνικὸ μανδύα ἔτσι, ὥστε κι ἐκεῖνοι νὰ ἐκτελοῦν στὴν ἐντέλεια τὶς διαταγές μου κι ἐγὼ νὰ ἐξουσιάζω ἄνετα, παραμένοντας στὸ ἀπυρόβλητο. Τώρα, ἂν γίνῃ καμμιὰ «στραβὴ»καὶ τοὺς τσακώσουν, ἒ ἂς πρό- σεχαν! Ὄνειρα γλυκὰ λοιπὸν κι ἀφῆστε τα ὅλα ἐπάνω μου. Ἀφῆστε καὶ τοὺς δια- φόρους κακοήθεις νὰ λένε, ὅτι ἡ τρομοκρατία ἀποτελεῖ τὸ ἄλλοθι γιὰ τὴν ἐπι- βολὴ σκληρότερων μεθόδων παρακολούθησης καὶ τὴ θέσπιση νομικῶν σο- φισμάτων κατὰ τῶν προσωπικῶν καὶ συλλογικῶν δραστηριοτήτων τῶν πο- λιτῶν. Τὰ πράγματα δὲν εἶναι ἔτσι. Ἁπλῶς, τώρα ποὺ βαθμηδὸν θὰ γίνουμε μιὰ παγκόσμια οἰκογένεια κι ἐγὼ θὰ ἔχω τὸ ρόλο τοῦ «μπαμπᾶ», ἂν δὲν εἶστε καλὰ παιδάκια καὶ κάνετε «ἀταξίες»– κατὰ τῆς Παγκόσμιας Τάξης Πραγ- μάτων – θὰ τρῶτε ποῦ καὶ ποῦ μερικὲς ξυλιές, γιὰ να γίνετε σωστοὶ ἄνθρω- ποι ἢ μᾶλλον «μαζάνθρωποι». Τώρα ποὺ πῆρα φόρα, τίποτα δὲν μὲ σταματάει πλέον.Τίποτε, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ Σάρωθρον