ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

250ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2002

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 16203 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
40 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Έν τυπικό παράδειγμα στρέλωσης της ιστορίας - Ο Κέλτης Ζεύς και η Κολχίδα της Αμερικής — ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ
    ἀρχή: σελ. 16203 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 250

Κείμενο φύλλου

Ὁ... Κέλτης Ζεὺς καὶ ἡ... Κολχίδα τῆς Ἀμερικῆς ™τὸν Χάρτη A ἀπεικονίζονται ὁ θαλάσσιος πλοῦς τῶν Ἀργοναυτῶν στὶς γύρω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα χῶρες, λαούς, θάλασσες, ποταμούς, ὄρη καὶ ἀκρωτήρια. Γιὰ τὴν γεωγραφικὴ αὐτὴν διαμόρφωση βασίσθηκα πρῶτα ἀπ’ ὅλα στὸ ἔργο τοῦ Ἀπολλώνιου τοῦ Ρόδιου (215-295 π.X. περίπου) «Ἀργοναυτικὰ» (βιβλία II, IV ἐκδοθέντα μετὰ τοῦ ἀρχαίου κειμένου καὶ μεταφράσεως στὴν Νεοελληνικὴ ἀπὸ τὴ φιλολογικὴ ὁμάδα τῶν ἐκδόσεων «Κάκτος», 1999). Στὸν Χάρτη B γίνεται προσπάθεια νὰ παρουσιασθῇ ἡ ἐκστρατεία αὐτὴ ἀπὸ τὸν Michale Busch (MB), συγγραφέα - ἐρευνητή, χωρὶς νὰ ἀναφέρεται τὸ αὐθεντικώτερο στοιχεῖο της, ὁ πλοῦς τῶν Ἀργοναυτῶν. Χρησιμοποιοῦνται ὅμως διαστρεβλωμένα οἱ ἴδιες ὀνομασίες ὅπως στὸν χάρτη A, ἐκ τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ πρωτοτύπου. Κατὰ τὸν συγγραφέα ὅλως παραδόξως, σκοπίμως ἢ ἀφελῶς ἡ “Ἀργοναυτικὴ Ἐκστρατεία” δὲν διεξήχθη στὸν ἀρχαιοελληνικὸ καὶ μεσογειακὸ θαλάσσιο καὶ γήινο χῶρο, ἀλλὰ στὶς λίμνες, ποταμούς, ὄρη, ἀκρωτήρια καὶ στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῶν συνόρων μεταξὺ B. Ἀμερικῆς καὶ Καναδᾶ. Ἐννοεῖται, ὅτι γιὰ τὴν ἀληθοφάνεια τοῦ ἐγχειρήματος τὰ τοπωνύμια τοῦ αὐθεντικοῦ Χάρτη A μετουσιώθησαν καὶ στὸν Χάρτη B. Ἡ προσπάθεια παραποίησης τῆς ἱστορικῆς ἀλήθειας γιὰ τὴν «Ἀργοναυτικὴ Ἐκστρατεία», ἡ μεταφορὰ καὶ ἰδιοποίησή της ἀπὸ ἄλλες χῶρες καθίσταται ἀναμφισβήτητη καὶ ἡ διαστρέβλωσή της χωρὶς προσχήματα. Διαδίκτυο: Θετικὸς καὶ ἀρνητικὸς ρόλος Ἡ ἀνιστόρητη αὐτὴ ἐκδοχὴ ἀκολουθεῖται ἀπὸ ἱστοσελίδες τοῦ «Διαδικτύου», μὲ περιεχόμενο ποὺ πιθανὸν νὰ εἶναι ἀποκύημα τῆς φαντασίας τοῦ συγγραφέα, μὲ τὴ δική του διατυπωθεῖσα ὀνομασία «Εἰδικὴ Θεωρία τῆς Ἀρχαίας Ἱστορίας». Οἱ ἀναφερόμενες ἀπὸ τὸν συγγραφέα πηγὲς γιὰ τὴ διαμόρφωση τῆς θεωρίας του εἶναι ἀρκετὲς καὶ ἐμπεριέχονται σὲ βιβλιογραφικὲς θέσεις· σαράντα δύο ἐπὶ μέρους ἀναφορὲς καὶ ἄλλα ποικίλα στοιχεῖα βάσει τῶν ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ παραποίηση τῶν ἀρχαιοελληνικῶν τοπωνυμίων καὶ ὀνομασιῶν. Οἱ πηγὲς αὐτὲς δὲν εἶναι εὔκολα προσιτὲς λόγῳ τοῦ ὄγκου τους· αὐτὲς ὅμως προσδιορίζουν, ὅπως φαίνεται, σὲ μικρὸ ἢ μεγάλο βαθμὸ τὸ πνεῦμα, τὸ πε-
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →