ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
250ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2002
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Έν τυπικό παράδειγμα στρέλωσης της ιστορίας - Ο Κέλτης Ζεύς και η Κολχίδα της Αμερικής — ΚΥΠΑΡΙΣΣΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Ὁ... Κέλτης Ζεὺς καὶ ἡ... Κολχίδα τῆς Ἀμερικῆς
™τὸν Χάρτη Αἀπεικονίζονται ὁ θαλάσσιος πλοῦς τῶν Ἀργο-
ναυτῶν στὶς γύρω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα χῶρες, λαούς, θάλασσες, πο-
ταμούς, ὄρη καὶ ἀκρωτήρια. Γιὰ τὴν γεωγραφικὴ αὐτὴν δια-
μόρφωση βασίσθηκα πρῶτα ἀπ’ ὅλα στὸ ἔργο τοῦ Ἀπολλώνιου
τοῦΡόδιου (215-295 π.X. περίπου) «Ἀργοναυτικὰ»(βιβλία II, IV
ἐκδοθέντα μετὰ τοῦ ἀρχαίου κειμένου καὶ μεταφράσεως στὴν Νεοελ-
ληνικὴ ἀπὸ τὴ φιλολογικὴ ὁμάδα τῶν ἐκδόσεων «Κάκτος»,1999). Στὸν
Χάρτη Βγίνεται προσπάθεια νὰ παρουσιασθῇ ἡ ἐκστρατεία αὐτὴ ἀπὸ
τὸν Michale Busch (MB), συγγραφέα - ἐρευνητή, χωρὶς νὰ ἀναφέρε-
ται τὸ αὐθεντικώτερο στοιχεῖο της, ὁ πλοῦς τῶν Ἀργοναυτῶν. Χρη-
σιμοποιοῦνται ὅμως διαστρεβλωμένα οἱ ἴδιες ὀνομασίες ὅπως στὸν
χάρτη A, ἐκ τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ πρωτοτύπου.
Κατὰ τὸν συγγραφέα ὅλως παραδόξως, σκοπίμως ἢ ἀφελῶς ἡ “Ἀργοναυτικὴ
Ἐκστρατεία” δὲν διεξήχθη στὸν ἀρχαιοελληνικὸ καὶ μεσογειακὸ θαλάσσιο καὶ
γήινο χῶρο, ἀλλὰ στὶς λίμνες, ποταμούς, ὄρη, ἀκρωτήρια καὶ στὴν εὐρύτερη πε-
ριοχὴ τῶν συνόρων μεταξὺ B. Ἀμερικῆς καὶ Καναδᾶ. Ἐννοεῖται, ὅτι γιὰ τὴν
ἀληθοφάνεια τοῦ ἐγχειρήματος τὰ τοπωνύμια τοῦ αὐθεντικοῦ Χάρτη A μετου-
σιώθησαν καὶ στὸν Χάρτη B. Ἡπροσπάθεια παραποίησης τῆς ἱστορικῆς ἀλή-
θειας γιὰ τὴν «Ἀργοναυτικὴ Ἐκστρατεία»,ἡ μεταφορὰ καὶ ἰδιοποίησή της ἀπὸ
ἄλλες χῶρες καθίσταται ἀναμφισβήτητη καὶ ἡ διαστρέβλωσή της χωρὶς προ-
σχήματα.
Διαδίκτυο:Θετικὸς καὶ ἀρνητικὸς ρόλος
Ἡἀνιστόρητη αὐτὴ ἐκδοχὴ ἀκολουθεῖται ἀπὸ ἱστοσελίδες τοῦ «Διαδικτύ-
ου», μὲ περιεχόμενο ποὺ πιθανὸν νὰ εἶναι ἀποκύημα τῆς φαντασίας τοῦ
συγγραφέα, μὲ τὴ δική του διατυπωθεῖσα ὀνομασία «Εἰδικὴ Θεωρία τῆς
Ἀρχαίας Ἱστορίας».Οἱ ἀναφερόμενες ἀπὸ τὸν συγγραφέα πηγὲς γιὰ τὴ
διαμόρφωση τῆς θεωρίας του εἶναι ἀρκετὲς καὶ ἐμπεριέχονται σὲ βιβλιογραφικὲς
θέσεις· σαράντα δύο ἐπὶ μέρους ἀναφορὲς καὶ ἄλλα ποικίλα στοιχεῖα βάσει τῶν
ὁποίων ἐπιδιώκεται ἡ παραποίηση τῶν ἀρχαιοελληνικῶν τοπωνυμίων καὶ ὀνο-
μασιῶν. Οἱ πηγὲς αὐτὲς δὲν εἶναι εὔκολα προσιτὲς λόγῳ τοῦ ὄγκου τους· αὐτὲς
ὅμως προσδιορίζουν, ὅπως φαίνεται, σὲ μικρὸ ἢ μεγάλο βαθμὸ τὸ πνεῦμα, τὸ πε-