ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

251ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2002

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 16293 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
50 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
ψηφιακό κείμενο τοῦ PDF
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Επεμβάσεις της Εκκλησίας στην παιδεία του ελληνισμού: Βυζάντιο, Τουρκοκρατία, Νεοελληνικό κράτος — ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ
    ἀρχή: σελ. 16293 συμπερασμένος · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 251

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

Βυζάντιο, Τουρκοκρατία, Νεοελληνικὸ κράτος Γιὰ μία ἀκόμη φορὰ ἡ Ἀρχὴ Προστασίας Προσωπικῶν Δεδομένων προκάλεσε τὴν μῆνιν τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν κ. Χριστόδουλου. Αἰτία στὴ συγκεκριμέ- νη περίσταση στάθηκε ἡ ἀπόφαση τῆς Ἀρχῆς, ποὺ συνιστοῦσε στὴν ἑλληνικὴ Πο- λιτεία νὰ δώσῃ τὸ δικαίωμα, σὲ ὅσους μαθητὲς δὲν ἐπιθυμοῦν νὰ παρακολουθοῦν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα, νὰ ἀπαλλάσσωνται τῆς διδασκαλίας, δίχως νὰ εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ προσκομίσουν κάποιο πιστοποιητικὸ «μὴ ὀρθό- δοξων»θρησκευτικῶν πεποιθήσεων, παρὰ μόνο μία ἁπλῆ ὑπεύθυνη δήλωση τῶν γονέων τους. Ὁἀρχιεπίσκοπος στάθηκε ἰδιαίτερα σκληρὸς στὴν προσωπικὴ ἐπί- θεση ποὺ ἐξαπέλυσε κατὰ τοῦ προέδρου τῆς Ἀρχῆς κ. Δαφέρμου, ἀποκαλώντας τον «γραικύλο» καὶ «προδότη τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ». Ὡστόσο ὁ πατριωτισμὸς τῆς Ὀρθοδοξίας ἀνατρέπεται καὶ διαψεύδεται ἀπὸ τὰ ἱστορικὰ στοιχεῖα, ποὺ ἀποκαλύπτουν τὸν ρόλο ποὺ ἔπαιξε ἡ ἀνάμιξη τῆς Ἐκκλη- σίας στὴν ἐκπαίδευση τῶν Ἑλλήνων. Ἀντιπαρερχόμενοι τὸν μῦθο τοῦ «Κρυφοῦ Σχολειοῦ» διαπιστώνουμε, ὅτι ἡ Ἐκκλησία κατὰ τὸ μέτρο ποὺ ἐπηρέαζε τὴνΠαι- δεία, ἀποσκοποῦσε πάντα στὴν ὑποταγὴ (πνευματικὴ καὶ ἐθνικὴ) τῶν Ἑλλήνων καὶ στὴ διαιώνιση μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο καθεστώτων δουλείας, ὅπως θὰ ἀποδειχθῇ σὲ σειρὰ ἐρευνῶν μας, ποὺ θὰ καλύψουν τὶς περιόδους τοῦ Βυζαντίου, τῆς Τουρ- κοκρατίας καὶ τοῦ Νεοελληνικοῦ Κράτους. Ἡ ἀντίσταση τῶν πανεπιστημίων καὶ ἡ κατάργησή τους Ὅπως ἦταν ἀναμενόμενο, οἱ σφαγὲς καὶ οἱ διωγμοὶ εἰς βάρος τῶν Ἑλλή- νων στὸ Βυζάντιο καὶ ἡ ἀπαγόρευση ἢ περιορισμὸς τῆς Ἑλληνικῆς Παιδείας ὡδήγησαν τὴ διανόηση τῆς αὐτοκρατορίας, δηλαδὴ τοὺς Ἕλληνες φιλοσόφους καὶ τοὺς ἑλληνικῆς παιδείας μετέχοντες ἀλλοε- θνεῖς συναδέλφους τους, νὰ ἀναζητήσουν τρόπους διάσωσης τοῦἙλληνικοῦ Πο- λιτισμοῦ ἀπὸ τὸν σκοταδισμό, πρᾶγμα καθόλου εὔκολο ἐφ’ ὅσον ἡ ρωμαϊκὴ ἄρχουσα τάξη εἶχε δεχθῆ τὸν Χριστιανισμὸ ὡς ἐπίσημη θρησκεία τῆς αὐτοκρα- τορίας – μία πολιτικὴ ἐπιλογὴ ποὺ τὴ διευκόλυνε νὰ ἐξουσιάζῃ τὸ ἀσταθὲς πο- λυεθνικὸ μωσαϊκὸ τῶν «Ρωμαίων». Σύμφωνα μὲ τὸν Παπαρρηγόπουλο1, στὴν ἐπανάσταση τοῦ Ἴσαυρου Ἴλλου 1. Κωνσταντῖνος Παπαρρηγόπουλος, «Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους», τόμος πέμπτος, σελίδα 49, ἐκδόσεις «ΦΑΡΟΣ», Ἀθήνα 1983.
← καθαρισμένο κείμενο