Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ «Ὁ Φοῖβος» Τὸ ἐν λόγῳ τριμηνιαῖο περιοδικὸ ἐκδίδεται ἀπ’ τοὺς ὁμογενεῖς στὴν Αὐστραλία ὑπὸ τὴν εὐθύ- νη τοῦ ὁμωνύμου «Ἑλληνοκεντρικοῦ Συνδέσμου». Ὅπως ἐπὶ λέξει ἀναφέρεται σ’ αὐτό, «Ὁ “Φοῖβος” εἶναι ἕνας ἀφιλοκερδὴς Ἑλληνοκεντρικὸς Σύνδεσμος, ἀναγνωρισμένος ἀπὸ τὶς Αὐστραλιανὲς ἀρχές, ποὺ μοναδικὸ σκοπὸ ἔχει νὰ ἀφυπνίσῃ, νὰ ἐνημερώσῃ καὶ νὰ ἐμψυχώσῃ, μὲ μέσο τὴ γνώση, τὸνἙλληνισμὸ ἀλλὰ καὶ τοὺς ἑλληνικὰ σκεπτόμενους Αὐστραλοὺς καὶ ξέ- νους, σὲ ὅτι σκευωρεῖται εἰς βάρος τους ἀπὸ τὰ ἑκάστοτε, ἀμφιβόλου φύσεως, παγκόσμια κι- νήματα, προϋπάρχοντα καὶ νέα. Παράλληλα στοχεύει στὴν ἔρευνα τοῦ ἀρχαίου καὶ προϊστο- ρικοῦ κόσμου καὶ στὴν καλλιέργεια τοῦ πνεύματος, σύμφωνα μὲ τὶς προγονικὲς παρακα- ταθῆκες». Μιὰ προσπάθεια λοιπὸν ἀπαλλαγμένη ἀπὸ τὰ συνήθη «ἑλληνοχριστιανικὰ συμπλέγματα» τῆς σκωληκόβρωτης πλέον ρωμιοσύνης, μὲ ξεκάθαρους στόχους καὶ μὲ ἄριστες προϋποθέσεις. Μὲ θεματολογία εὔστοχη καὶ συνεπῆ στὶς παραπάνω ἀρχές, μὲ τὸ πνεῦμα τῶν κειμένων ἑλλη- νικώτατο. Συγχαρητήρια ἀπὸ μέρους μας στὸν «Φοῖβο» καὶ στὴν συντακτική του ἐπιτροπή, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ παραμείνουν προσηλωμένοι στὶς ἀρχὲς ποὺ διακηρύττουν, καθὼς εἶναι μᾶλλον βέ- βαιο πὼς μιὰ τέτοια προσπάθεια θὰ ὑπονομευθῇ στὴν πορεία της μὲ πάμπολλους τρόπους καὶ μέσα. Παν. Λ. Κουβαλάκης Ἡ Γνώση θὰ καταργήσῃ τὴν πίστη; Τελευταῖα διάβασα τὰ «Κοσμογραφήματα» τοῦ Γιώργου Γραμματικάκη. Στὴ σελ. 256 (ἐκδ. 2000) σ’ ἐρώτηση δημοσιογράφου ἂν πιστεύῃ στὸ Θεὸ δὲν ἀπαντάει κατ’ εὐθεῖαν ναὶ ἢ ὄχι. «Δὲν νομίζω ὅτι ὑπάρχει κάποιος σὲ κάποιο γαλαξία ποὺ ρυθμίζει τὶς τύχες μας. Αὐτὸ εἶναι ἀστεῖο. Θὰ ἔλεγα [ἔκφραση ἀγγλικὴ (I would say) ὑπεκφυγῆς, πολιτικάντικη, ὄχι θετική], ὅτι βρίσκομαι πιὸ κοντὰ σὲ κεῖνο τὸ συναίσθημα ποὺ συχνὰ ἔχει ὁ φυσικός. Ὁ Ἀϊνστάιν εἶχε πεῖ, πολὺ σωστὰ (γιὰ μᾶς ὄχι σωστά), ὅτι “ὑπάρχει ἕνα κοσμικὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα. Εἶναι συγκλονιστικὸ αὐτὸ τὸ συναίσθημα”». Ὅταν κοιτᾶς τὸ βράδυ τ’ ἄστρα καὶ σκέφτεσαι τὸν κό- σμο καὶ τὸ ἄπειρο καὶ εἶσαι ὁμαλὸς ἄνθρωπος, δηλαδὴ ὄχι θρησκευόμενος, τότε νιώθεις ἕναν βαθὺ θαυμασμὸ καὶ τίποτα περισσότερο. Ὄχι «κοσμικὸ (!) θρησκευτικὸ συναίσθημα»! Ἀπὸ τὴν προηγούμενη σελίδα (255) φαίνεται, ὅτι ὁ κ. Γραμματικάκης εἶναι θρησκευόμενο πρόσωπο:«Μοῦ ἀρέσουν ὡρισμένες θρησκευτικὲς στιγμές, ὅπως ἡ Μεγάλη Παρασκευὴ ἢ κά- ποια ἐκκλησιαστικὰ κείμενα τῆς Ὀρθοδοξίας». Εἶναι δυνατὸν ἀπὸ θρησκευόμενους νὰ βγῇ ἀλή- θεια; Μᾶς λέει στὸ βιβλίο του, ὅτι ἡ ἐπιστημονικὴ κοινότητα δέχεται σήμερα τὴ θεωρία τῆς με- γάλης ἔκρηξης. (Ὁ Εὐτύχης Μπιτσάκης κ.ἄ. τὴν ἀπορρίπτουνε). Λέει λοιπὸν ἡ θεωρία ὅτι ὅλη ἡ ὕλη τοῦ σύμπαντος [οἱ κοσμολόγοι, ἀστρονόμοι κ.λπ. δὲν πήρανε εἴδηση ὅτι ἡ ἔννοια σύμ- παν (= σύν-ολο) εἶναι λανθασμένος ἀστρονομικὸς καὶ κοσμολογικὸς ὅρος, γιατὶ ἐκφράζει κά- τι τὸ πεπερασμένο], δηλαδὴ τοῦ ἄπειρου κόσμου εἶχε συγκεντρωθῇ σ’ ἐλάχιστο χῶρο. Ἔπια- νε τὴν ἔκταση ἑνὸς κόκκου ἅμμου ἔχοντας ἄπειρη πυκνότητα καὶ ἄπειρη θερμοκρασία! Ὅσα μαθηματικὰ καὶ νὰ χρησιμοποιήσουνε οἱ μεγάλοι ἐγκέφαλοι, εἶναι δυνατὸ νὰ συλλάβῃ τὸ �