ΖΩΡΟΑΣΤΡΙΣΜΟΣ, Τὸ (μὴ ἑθραϊκὸ) θ΄ σκέλος τοῦ Χριστιανισμοῦ ΚΟΙΝΑ: ΑΓΓΕΛΟΙ - ΔΙΆΒΟΛΟΣ - ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ - ΚΟΛΑΣΗ - ΜΥΣΤΗΡΙΑ ᾽Αξίωμα ἱστορικό, θαρρῶ, παραμένει µέχρι σήµερα, ὅτι ὁ νεώτερος παίρνει (κλέθει ἢ δανείζεται) ἀπὸ τὸν παλαιότερο. Λογικὸ δὲν εἶναι; ᾿Απομένει ὅμως νὰ τὸ ἀποδείξουμε. Καὶ ἀφορμή, γιὰ νὰ μπῶ σ᾽ αὐτὸ τὸν «κόπο», μοῦ ἔδωσε τὸ ὄντως θαυμάσιο ἄρθρο «Σχόλιο σὲ Κείµενο τοῦ Θηόῶν κ. Ἱερωνύμου» («Δαυλός», τ. 241) τοῦ κ. Στέφανου Μυτι- ληναίου. Ἔτσι ἐκ προοιμίου δηλώνουμµε, ὅτι ὁ Ζωροαστρισμὸς προηγεῖται τοῦ Χρι- στιανισμοῦ κατὰ πεντακόσια (500) χρόνια. Ἱδρυτής του ὑπῆρξε ὁ Ζωροά- στρης, ποὺ γεννήθηκε στὴν πόλη Ραγᾶ, ὄχι μακρὰν τῆς Τεχεράνης (παράθαλε Βηθλεὲμ --Ἱεροσόλυμα) τὸ ἔτος 650 π.Χ. καὶ πέθανε τὸ 573 π.Χ. σὲ ἡλικία 77 ἐτῶν. Ἔφυγε ὅμως ἀπὸ τὰ µέρη τῆς Ραγᾶ ἕνεκα διωγμοῦ καὶ ἔδρασε στὶς ἀνα- τολικὲς ζῶνες μὲ µεγάλες ἐπιτυχίες, κοντὰ στὴ λίμνη Χαμοὺν (παράδαλε σφαγὴ νηπίων -- Γαλιλαία, λίμνη Γεννησαρέτ). Θεωρεῖται ὃ δημιουργὸς μιᾶς κοσμογονικοθρησχευτικῆς διδασκαλίας, ποὺ ὡς δάση της ἔχει τὴ διανοητι- κή, τὴν πρόνοια, τὴ σοφία τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ὁ γεφυροποιὸς μεταξὺ τοῦ κόσμου τοῦ πνεύματος καὶ τοῦ κόσμου τῆς ὕλης. ἌΛχουρα Μάσδα - Γιαχθέ: Κοινὴ ἡ μοναδικότητα τὴ διδασκαλία αὐτὴ ὁ κατεξοχὴν διανοητικὸς χαρακτῆρας τοῦ ὑπερ- τάτου ὄντος ταυτίζεται στ’ ὄνομα «Αχουρα Μάζδα». ἔάχουρα εἶναι ὃ Κύριος, ἡ θεότητα, ὁ θεὸς καὶ Μάζδα ὃ σκεπτόμενος, ὁ προνοῶν, ὁ σο- φός, ὁ ποιητής, ὁ δημιουργός (παράδαλε: Πιστεύω εἰς ἕνα Θεὸν πατέ- ρα παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς...»). Ὁ Άχουρα Μάζδα λοιπὸν εἶναι ὁ ἕνας καὶ μονοδικὸς θεός, ὁ δημιουργὸς τῶν πάντων, ποὺ ἡ δημιουρ- γικότητά του ὀφείλεται στὴ δύναμη τοῦ προνοεῖν, τοῦ σκέπτεσθαι πρὸ πά- σης θείας του ἐνεργείας. Στὸ θιθλἰο «Ὑάσνα» (31, 6-7) διαδάζουμε: «Στὸ Μάξδα ἀνήκει ἡ δασιλεία, ποὺ τοῦ παρεσχέθη ἀπὸ τὴν ἀγαθὴ σκέψη. Αὐτὸς “ἐν ἀρχῇ” μὲ σοφία ἐπλήρωσες μὲ φῶς τὸ διάστηµα καὶ μὲ τὴ δύναμη τῆς διανοίας σου ἐδημιούργήσες τὴν ἀλήθεια, ποὺ Σύ, ὦ Μάΐδα, διὰ τοῦ πνεύ- µατός Σου τὴν παρέχεις». Ἑπτὰ (7) εἶναι οἱ θεῖες ἰδιότητες τοῦ ᾿Αχουρα Μάΐζδα: 1. Ἡ 6ασιλεία (ξάθρα), 2. ἡ ἀθανασία (ἀμουρτάτ), 3. Τὸ ἀγαθὸν πνεῦμα (6οχοῦ µανάχ), 4. ἡ ἀλήθεια (ἀρτά), 5. ἡ ἀφοσίωση (ἁρμάτι), 6. ἡ εὐλάδεια (ἀχραμάτι) καὶ 7. ἡ ἀκεραιότητα (χουρδατάτ). Αὐτὲς οἱ ἔννοιες στὸ