ΑΣΣΥΡΙΟΙ - ΒΑΒΥΛΩΝΙΟΙ: Σύγχρονοι τῶν Μυκηναίων - ̓Αχαιῶν καὶ τῆς ἐκστρατείας τους στὴν Τροία ἱ πρὸ τῶν λεγομένων «Σουμερίων» (6λ. «Δαυλὸν», τ. 242, «Οἱ ̓Ἰδαῖοι - Κρῆτες ἐκπολιτιστὲς τῶν δῆθεν Σουμερίων») κυρίαρχοι τῆς ἀρχαίας Μεσοποταμίας καὶ τῆς εὐρύτερῆς περιοχῆς πρὸς νότον καὶ δυσμάς, ἦσαν κατὰ σειρὰν ἀρχαιότητος οἱ ̓Ασσύριοι -Βαθυλώνιοι. Οἱ ̓Ασσύριοι «ἔλαδαν τὸ ὄνομά τους», ὅπως γράφει ὁ ΤΙΣ. Παππασταύρου στὴν «Αρχαία Ἑλληνικὴ Ἱστορία» (ἐκδ.Ο.Ε.Δ.Β. 1967, σελ. 26), «ἀπὸ τὴν πόλη ̓Ασσούρ, εὑρισκομένην πρὸς δορρᾶν τῆς Μεσοποταμίας», πόλη τὴν ὁποία κανένας τῶν ἀρχαίων συγγραΦέων δὲν ἀναφέρει. Στὴν παροῦσα ἔρευνα ἀποδεικνύεται μὲ δάση τὶς πληροφορίες ἀρχαίων συγγραφέων, ὅτι τὰ περὶ χρονικῆς προτεραιότητάς τους ἔναντι τῶν ἑλληνικῶν πολιτισμῶν τῆς Κρήτης καὶ τῶν Μυκηνῶν, εἶναι ἀνυπόστατα. Τὰ στοιχεῖα ἀποδεικνύουν ὅτι ἦσαν πολὺ νεώτεροι τῶν Ἰδαίων Κρητῶν καὶ σύγχρονοι τῶν ̓Αχαιῶν τῆς Ὅμηρικῆς περιόδου. Τὸ «Λεξικὸν τοῦ Σουίδα» (τόμος Α ́, σελ. 185) ἀναφέρει: «Ἢ ἐξουσία τῶν ̓Ασσυοίων ἀνάγεται στοὺς μυθικοὺς χρόνους, ὅταν ἐπεκράτησαν ἐπὶ ἑνὸς μικροῦ μέρους τῆς ̓Ασίας». .ὋὋ ̓Ορφεὺς στὰ « ̓Αργοναυτικά» του (μετ. Σπ. Μαγγίνα, ἐκδ. Ἔγκ. Λεξ. «Ἥλιος» 1977, στ. 755-757) καταχωρίζει ὅτι: «παρακάμψαντες αὐτὸν τὸν ποταμὸν ἐπλέαμε στοὺς ὅρμους τῶν Οὔρων, τῶν Χινδαίων, τῶν Χαρανδέων καὶ τῶν Σολύμων καὶ εἰς τὸν λαὸ τῶν ̓Ασσυρίων». Ἐπίσης καὶ ὁ Απολλώνιος ὁ Ρόδιος στὰ « ̓Αργοναυτικά» του (μετ. Α. Βολτῆς, ἐκδ. Καρδαμίτσα, σελ. 125) γοάφει: «Μετὰ οἱ Αργοναῦτες φθάσανε στὴ χώρα τῶν ̓Ασσυρίων». Ἡ ̓Αογοναυτικὴ ἐκστρατεία, ὅπως ὑπολογίζεται στὸ διόλίο μου «Η ̓ ̓ Αναχρονολόγηση τῆς Προϊστορίας» (ἐκδ. «Δαυλὸς» 1999, σελ. 156). ἔγινε περὶ τὸ ἔτος 3.112 π.Χ. Ἐξέρχεται λοιπὸν ἡ παρουσία τοῦ λαοῦ τῶν ̓Ασσυρίων ἐκ τῶν μυθικῶν χρόνων καὶ καταλαμόάνει ἱστορικὴ θέση στοὺς προϊστορικοὺς χρόνους, στὰ παράλια τοῦ Εὐξείνου Πόντου. “Ὁ Αλέξανδρος ὁ Πολυΐστωρ στὰ « ̓Ασσυριακά»του, ὅπως τὰ διασῴζει ὁ ̓Αγάθιος (11,25). λέγει: «Ίέγουν ὅτι πρῶτοι οἱ Ασσύριοι κατέλαδον ὅλην τὴν Ασίαν, πλὴν τῶν ̓Ινδῶν ποὺ κατοικοῦσαν πέρα ἀπὸ τὸν Γάγγην ποταμόν. Φαίνεται ὅτι ὁ Νίνος πρῶτος ἐστερέωσε τὴν θασιλείαν του καὶ μετὰ ἡ Σεμίραμις καὶ στὴ συνέχεια ἅπαντες οἱ ἀπόγονοίτου μέχοι τοῦ Βελεοῦ τοῦ Δερκετάδου, γιατὶ σὲ αὐτὸν