ΔΑΥΛΟΣ/253, Ἰανουάριος 2003 16417 ἔχουμε Δ=309,0:16X4 = 4,82 (cid:2) 4,8 χλσ.. Παραπέμπω στὸ «Μέγα Λεξικὸν τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης» τῶν Lidell - Scott («δάκτυλος (cid:2) 18 χλσ. ἤτοι 1/4 = 4,5 χλσ. καὶ “ποὺς” ὀλίγον πλέον τῶν 30 ἑκ. ἢ 16 δακτύλων). Τὰ ἴδια περίπου ἀναφέρονται καὶ στὸ «Λεξικὸν Ἑλληνικῆς Γλώσσης»τοῦ Σταματάκου. Κωστῆς Καρμιράντζος Ἀρχιτέκτων ΕΜΠ Ἡ Ρουνικὴ Γραφὴ καὶ τὰ «περιοδικὰ τοῦ εἴδους» (;) Ἀγαπημένο μου περιοδικό, ταν Ρουνίτες καὶ ἡ γραφή τους περιεῖχε τὸ Φ, τὸ Περιμένω μετὰ μανίας πότε θὰ βγῇ νέο πεΛ καὶ ὅλα σχεδὸν τὰ ἑλληνικὰ γράμματα. Ἡ ριοδικὸ κάθε φορὰ γιὰ νὰ αἰσθάνωμαι πιὸ πολὺ ἐγκυκλοπαίδεια «Δομή», ὅπου τὰ διάβασα σὲ κάθε του ἄρθρο ὑπερήφανος ποὺ εἶμαι αὐτά, τὸ ἔβλεπα μὲ τὰ μάτια μου ποὺ στὴ σχετικὴ Ἕλλην! Εὐελπιστῶ κάποια στιγμὴ νὰ μαζέψω εἰκόνα ἀνέφερε πὼς «ἡ φυλὴ αὐτὴ ἦταν μυστηχρήματα γιὰ νὰ ἀγοράσω ἀπὸ ἐσᾶς τὰ προηριώδης καὶ κατεῖχε μαντικὲς καὶ φοβερὲς ἄλλες γούμενα τεύχη. Εἴσαστε τὸ καλύτερο περιοδικὸ ἱκανότητες, καθὼς καὶ ἡ... γραφή τους». τοῦ εἴδους, γιατὶ δείχνετε τὰ πράγματα ἐπιστηΣτὴ συνέχεια σᾶς δίνω μιὰ μετάφραση τοῦ μονικὰ τεκμηριωμένα καὶ ὄχι μὲ τρόπο «μυστηἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, ποὺ κατὰ ἕνα μέρος τὴ ρίου», καὶ ἔτσι πιστεύω πὼς κερδίζετε τοὺς νοήβρῆκα ἀπὸ ἕνα περιοδικὸ (γιὰ τὸ ὁποῖο διατηρῶ μονες καὶ προβληματισμένους. μιὰ ἐπιφύλαξη γιὰ τὴν ὀρθότητά του). Πῆρα ἀφορμὴ σήμερα νὰ σᾶς στείλω τὸ e-mail Μὲ τιμὴ Παναγιώτης Κόλλιας γιὰ νὰ σᾶς πῶ (θὰ τὸ ξέρετε ἤδη!) πὼς ὑπῆρχε μία φυλὴ ἀρχαία τῶν Γερμανῶν, ἡ ὁποία λεγόΣημ. «Δ»: α) Περὶ τῆς ἑλληνικότητας τῆς Ρουνικῆς Γραφῆς βλέπε τὶς σχετικὲς ἔρευνες τοῦ κ. Καλλίμαχου Διογένους στὸ «Δ», τ. 131/1992, σ. 7575. β) Τὰ γραφόμενα σὲ περιοδικὰ «τοῦ εἴδους»(;) «μὲ τρόπο μυστηρίου»,ὅπως γράφει ὁ ἐπιστολογράφος, δὲν ἀπασχολοῦν τὸν «Δαυλό». νες: Γιατί ἆραγε ἐμεῖς ὅταν ἀπευθυνώμαστε στοὺς ξένους γινόμαστε Greeks καὶ ὄχι Hellenen; γιατί ἡ πατρίδα μας ἀπὸ Hellas γίνεται Greece; γιατί τὸ διεθνὲς σῆμα γιὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι τὸ «GR» καὶ ὄχι π.χ. τὸ «HE» ἢ τὸ «HL»; γιατί ἡ χώρα μας παίρνει μέρος στὰ διάφορα διεθνῆ συνέδρια μὲ τὴν ἔνδειξη στὸ ταμπελάκι «Greece» καὶ ὄχι «Hellas»; γιατί ὁ EOT στὰ ξενόγλωσσα δελτία καὶ τὶς ἀφίσες ποὺ βγάζει, δὲν γράφει «Hellas» ἀλλὰ «Greece», «Griechenland» κ.τ.λ.; γιατί οἱ ναυτιλιακές, οἱ ἀεροπορικὲς καὶ οἱ ἄλλες ἰδιωτικὲς ἐπιχειρήσεις, ποὺ συναλλάσσονται μὲ τὸ ἐξωτερικό, κάνουν τὸ ἴδιο; Ἕνα παρήγορο σημάδι τὰ τελευταῖα χρόνια εἶναι οἱ διπλωματικές μας ἐκπροσωπήσεις στὸ ἐξωτερικό, ποὺ ἀναγράφουν «Hellenic Republic», καθὼς καὶ τὰ Ἑλληνικὰ Ταχυδρομεῖα ποὺ γράφουν «Hellenic Post». Οἱ ὑπόλοιποι ὅμως ἑλληνικοὶ ὀργανισμοί, οἱ παροικίες καὶ τὰ σωματεῖα τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἐξωτερικοῦ τί κάνουν; Δὲν ὑποτιμοῦμε ἆραγε τὸν ἑαυτό μας καὶ τὴν πατρίδα μας, ὅταν μπαίνουμε στὰ διεθνῆ στάδια, ἀκόμα καὶ στὰ ὀλυμπιακά, κρατώντας τὸ πλακὰτ μὲ τὴν ἔνδειξη «Greece» καὶ ὄχι «Hellas»; Τί συμβαίνει λοιπὸν μὲ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες; Εἴμαστε μήπως ἕνας λαὸς μὲ διχασμένη προσωπικότητα; Μήπως δὲν ἀποτινάξαμε ἀκόμα ἀπὸ πάνω μας τὸν ὀθωμανικὸ ραγιαδισμό; Νομίζω εἶναι καιρὸς πιὰ νὰ κατανοήσουμε, ὅτι ἡ ἐθνική μας συνείδηση καὶ ἡ ἑλληνική μας (cid:2)